close
تبلیغات در اینترنت
کودک سالم

فرامادرانه

انشارات خورشید خانم



برای آشنایی بیشتر روی کتاب ها کلیک کنید.

http://s5.picofile.com/file/8120817918/skar.jpg

http://s5.picofile.com/file/8120817876/sakoochooloo.jpg

http://s5.picofile.com/file/8120817976/sdsh.jpg

فایده رفتن کودکان به مهد کودک

Image result for ‫عکس کودک‬‎                                                                                                                                              

بسیاری از مادران و پدران با شنیدن اسم مهدکودک یاد والدین کارمند می‌افتند و تصور می‌کنند مهدکودک جایی است که می‌توانند فرزندشان را برای چند ساعت به افرادی بسپارند و خودشان به کارشان برسند. اما در یک کلام باید گفت مهدکودک صرفا جایی نیست که سرپرستی کودک‌تان را بپذیرد بلکه جایی است برای آموزش و اجتماعی شدن او. در گفتگو با روان‌شناسان خانواده کوشیده‌ایم در این خصوص اطلاعات بیشتری کسب کنیم...

 



شما سپردن کودکان به مهدکودک را تایید می‌کنید یا خیر؟


بهتر است کودکان تا پایان 2 سالگی در محیط خانواده و نزد والدین خود باشند. احساس امنیت روانی اولیه و وابستگی‌های عاطفی باید به صورت صحیح و طبیعی در خانواده شکل بگیرد. از این سن به بعد کودکان به تجربه‌های اجتماعی نیز نیاز دارند. ارتباط با همسالان و آموختن بسیاری از مفاهیم را می‌توان از طریق اجتماع و همسالان برای فرزندان مهیا کرد. رشد اجتماعی کودک، نحوه ارتباط با دیگران و یادگیری زبان و درک مفاهیم کلامی و غیرکلامی در یک مهدکودک خوب که از معیارهای لازم برای رشد اجتماعی و کلامی کودکان برخوردار باشد، ضروری به نظر می‌رسد.

 

دریک مهد کودک برنامه کودکان از نظم و انضباط خاصی برخوردار می‌شود. برنامه خواب و خوراک آنها به طور منظم از قاعده خاصی پیروی می‌کند. همچنین آموزش بسیاری از مطالب که ممکن است مادر، در منزل به صورت پراکنده یا به طور غیرعلمی به فرزندش بیاموزد، در مهدکودک به صورت منظم و روش‌مند در جمع و به صورت گروهی آموخته می‌شود. به طور کلی کودک در این مرحله برای سال‌های آینده که باید ساعت‌های بیشتری را از خانه دور باشد، آماده می‌شود.

 


خیلی وقت‌ها، بچه‌ها تمایلی به مهد کودک ندارند؛ دراین مواقع چه کار کنیم؟


بله؛ همه کودکان در روزهای اول، رفتن به مهد را به خوبی نمی‌پذیرند و بی‌تابی‌ها و اضطراب‌های زیادی از خود نشان می‌دهند اما اگر مربیان تعلیم‌دیده و مجرب در مهد باشند و همکاری درستی بین والدین و مربیان به وجود ‌آید، محیط مهدکودک می‌تواند از جذابیت خاصی برای کودک برخوردار باشد.

 

روش‌هایی که برای علاقه‌مند کردن کودکان به مهد به کار گرفته می‌شود باید علمی، تخصصی و خالی از هر گونه تهدید و ترس باشد. مربیان نیز باید با توجه به معیارهای خاصی انتخاب شوند. مربیان باید از ویژگی‌های خاصی برخوردار باشند تا بتوانند به عنوان جایگزین مادر، امنیت و آرامش لازم را به کودک بدهند زیرا کودکان هم مانند بزرگسالان شخصیت، رفتار و منش‌های متفاوتی دارند بنابراین مهد مکانی است که باید بتواند رفتارهای درست کودکان را تشویق و رفتارهای نادرست آنها را اصلاح کند و در جهت رشد طبیعی و هنجار کودکان در زمینه‌های جسمی، ذهنی، عاطفی و اجتماعی قدم بردارد.

 

 


به نظر شما ضرورت دارد که کودکان به مهد کودک یا‌ آمادگی بروند؟


به دلیل جدا شدن کودک از مادر و خانواده، باید با توجه به سن کودک چنین تصمیمی گرفته شود، یعنی باید ببینیم که چه کودکی را با چه سنی می‌خواهیم به مهدکودک بفرستیم. بهتر است که کودکان تا دو یا سه سالگی در محیط خانواده و در کنار مادر به سر ببرند زیرا که دراین صورت امنیت خاطر و پیوندهای عاطفی که برای شکل‌گیری شخصیت بسیار مهم است می‌تواند به خوبی رشد کند اما اگر شرایط مادر به گونه‌ای است که نمی‌تواند از فرزندش در کنار خود و در خانه نگهداری کند، می‌تواند بعد از دو سالگی فرزندش را به مهدکودک بفرستد. دراینجا باید به شرایط مهدکودک توجه کرد که کدام مهدکودک و با چه ویژگی‌هایی برای فرزند ما مناسب است.

 


یعنی درباره مهدکودک فرزندمان تحقیق جدی کنیم؟


البته؛ در مهد کودک، مربیان وظیفه بسیار مهمی به عهده دارند زیرا نقش جانشین مادر را برای کودک ایفا می‌کنند و با توجه به این تعریف، مربی باید بتواند اضطراب کودک را تخفیف بدهد و به او امنیت بدهد و او را کنترل کند.

 

بنابراین لازم است درباره شخصیت و نحوه رفتار مربیان و اینکه تا چه حدی قادر هستند نقش جایگزین مادر را ایفا کنند، تحقیق کنیم. خلاصه اینکه اگر مهد کودکی دارای ویژگی‌های لازم باشد و تنها از کودک نگهداری نکند بلکه به نیازهای او نیز توجه داشته باشد و رشد کودک و شرایط فردی او را در نظر بگیرد و درباره برنامه خواب، بازی، تغذیه، استراحت کافی و فعالیت‌هایی که مناسب سن کودک باشد، تدابیر لازم اندیشیده باشد و محیط امنی برای کودکان ایجاد کند، می‌توان پیشنهاد کرد که والدین حتما فرزندشان را به چنین مهدکودکی بسپارند.

 

 

چرا باید فرزندمان را به مهدکودک بفرستیم؟ این کار چه اهمیتی دارد؟


کودکانی که به مهدکودک می‌روند زمینه رشد اجتماعی‌شان فراهم می‌شود و در تعاملات اجتماعی شکل می‌گیرند. بسیاری از رفتارهایی که کودکان درخانه نیاموخته‌اند، در جای دیگری به نام مهدکودک می‌آموزند. رفتارهای منفی یا رفتارهایی که چندان مثبت یا جامعه‌پسند نیستند، در مهدکودک کم‌رنگ می‌شوند.

 

به این ترتیب کودکان مجموعه‌ای از رفتارها و اطلاعات مفیدی را در مهدکودک می‌آموزند و از طرف دیگر رفتارهای بدی که آموخته‌اند در مهدکودک با روش‌های خاصی که وجود دارد، تعدیل می‌شود. رشد کلامی در مهد کودک اهمیت زیادی دارد. تحقیقات نشان می‌دهد کودکانی که به مهد کودک رفته‌اند، در مقایسه با کودکانی که به مهد نرفته‌اند، از واژه‌های بیشتری استفاده می‌‌کنند و نحوه ارتباط‌شان با دیگران راحت‌تر است، بنابراین یک مهدکودک خوب با معیارهای بهداشتی و تربیتی‌ قابل قبول تاثیر زیادی در رشد روانی کودک دارد.

 

مهد کودک به چه دردی می خورد؟


والدین کودکانی که به مهدکودک می‌روند باید چه نکاتی را رعایت کنند؟


والدین این کودکان باید فرزندشان را به موقع از مهدکودک تحویل بگیرند. اگر کودکی مدتی را در مهد چشم به راه آمدن والدین بماند، دچار نوعی هیجان می‌شود که برایش آزاردهنده ‌است و شاید به این فکر بیفتد که فراموش‌اش کرده‌اند و دیگر دنبالش نخواهند آمد. این نگرانی کودک اهمیت زیادی دارد و باید از بروز آن جلوگیری کرد. بنابراین باید کودک را به موقع به مهد بسپاریم و به موقع او را تحویل بگیریم.

 

تمام کودکان در ابتدای رفتن به مهد کودک قدری اظهار ناراحتی می‌کنند و نگران هستند و حتی گاهی به شدت گریه می‌کنند. در چنین صورتی با کمک مربیان و روش‌های صحیح رفتار درمانی می‌توان این کودکان را آماده کرد و آنها را راضی کرد که چند ساعتی از مادر خود دور باشند. رفتن کودکان به آمادگی نیز بسیار مهم و در مراحل رشد کودک بسیار موثر است و او را برای ورود به دبستان آماده می‌سازد. کودکانی که دوره آمادگی را گذرانده‌اند برای ورود به دبستان بسیار مهیاتر هستند و آموزش‌های رسمی و غیررسمی که برایشان در نظر گرفته شده به رشد اجتماعی و مهارت‌های حرکتی آنها کمک بسیار زیادی خواهد کرد.

 

 

 

به کودکانی که دوره آمادگی را می‌گذرانند و سوالات زیادی درباره مدرسه می‌پرسند چه توضیحاتی بدهیم؟


این کودکان هنگام صحبت با مادرشان اغلب دوست دارند بدانند که مدرسه چگونه جایی است و چه عواملی و عناصری در آنجا وجود دارد، به ویژه اگر خواهر یا برادری داشته باشند که به مدرسه می‌رود و شاهد رفت و آمد خواهر یا برادر بزرگ‌ترشان به مدرسه باشند. در پاسخ به این کنجکاوی، والدین معمولا مدرسه را به طور اغراق‌آمیزی عالی و محلی برای تفریح و بازی و دوست‌یابی و در عین حال درس خواندن و سواد آموزی توصیف می‌کنند. گر چه همه این موارد کم و بیش درباره مدرسه صدق می‌کند اما غیر از اینها چیزهای دیگری هم وجود دارد که باید کودکانمان را در مورد آنها هم آماده کنیم.

 

 

چه‌طور؟ می‌توانید مثال بزنید؟


مثلا کودک 7 ساله‌ای که برای اولین بار به مدرسه می‌رود، در بدو ورود همان تصوراتی را در ذهن دارد که مادر برای او قبلا شرح داده است، یعنی مدرسه را مکانی بسیار خوب و دوست‌داشتنی می‌داند که همه درآن شاد و خوشحال هستند. اما در اولین روز ورود به مدرسه می‌بیند که مثلا دو تا کودک هم‌سن و سال خودش در گوشه‌ای ایستاده‌اند و گریه می‌کنند و مادرشان را می‌خواهند یا ممکن است که اولیای مدرسه با صدای بلند صحبت کنند تا صدایشان به گوش همه برسد.

 

فرزند ما قبلا اینها را یاد نگرفته و به او گفته نشده است که چنین مواردی هم در مدرسه وجود دارد. فرزند ما تصور بسیار مطلوبی از مدرسه در ذهن خود داشته است اما حالا با مواردی مواجه می‌شود که از نظر او چندان مطلوب نیست و حتی زننده هم هست یا در مورد فضا، جا‌سالن‌ها، کلاس‌، دست‌شویی، محل آبخوری بچه‌ها و ازدحام‌ها تصور دیگری دارد زیرا هیچ یک را قبلا ندیده است. این تصورات با واقعیت‌ها متفاوت و برای کودک ناراحت کننده است.

 

 


در این موارد، وظیفه والدین چیست؟


توصیه می‌شود که برای آماده‌سازی کودکان قبل از ورود رسمی به محیط مدرسه، دقیقا آنچه را در مدرسه می‌گذرد برای آنها شرح دهیم. خیلی خوب است که یک روز قبل از شروع سال تحصیلی دانش‌آموزان سال اول به همان مدرسه‌ای که ثبت نام کرده‌اند بروند و بتوانند همراه مادر خود از محل مدرسه، کلاس‌ها، دست‌شویی‌ها وحیاط مدرسه دیدن کنند و محیطی را که قرار است به آن قدم بگذارند از نزدیک ببینند و حتی با آموزگاران خود آشنا شوند.

 

 

 


به چه دلیل فرزندان باید شیر مادر بخورند؟

 

شیرمادر خوردن نه تنها برای کودک بلکه برای شیر دادن مادر هم خوب است، به ویژه اگر بیش از ۶ ماه طول بکشد. در اینجا  به ۵ دلیل از مهم ترین دلایلی که به مادر توصیه می شود شیر خود را به فرزندش بدهد، اشاره می کنیم.

 

۱) فرزند قوی تر می شودبه لطف پادتن ها و سلول های بدن شما، فرزندتان کلیدهای طلایی دفاع را پیدا می کند و در طول مدت ۳ تا ۴ ماه به خوبی در برابر حملات میکروب ها مقاومت خواهد کرد تا آنکه بدن خود او پادتن و سلول های دفاعی اش را کامل کند. در ضمن شیر مادر میزان، ریفلاکس معده، ناراحتی های گوارشی و اسهال را کاهش می دهد. شیر مادر همچنین از کودک در برابر عفونت های تنفسی و دیگر بیماری های رایج این دوران حفاظت می کند.

 

۲) میزان ابتلا به آلرژی کاهش می یابد در صورتی که در خانواده شما ابتلا به آلرژی مرسوم است، باید بدانید شیردهی بیش از ۳ تا ۶ ماه می تواند احتمال اگزما را در کودک به شدت کاهش دهد.بهتر است مادر طی دوران شیردهی از خوردن میوه های آلرژی زا مثل کیوی، گردو و بادام خودداری کند. در رابطه با مصرف لبنیات و تخم مرغ باید به متخصص مراجعه کرد. به خود کودک نیز پیش از یک سالگی نباید مواد آلرژی زا داده شود اما تخم مرغ و ماهی را از ۶ ماهگی می توان به غذای کودک اضافه کرد.

 

۳) رابطه مادر و فرزندی قوی می شود وقتی مادر به فرزندش شیر می دهد، یک رابطه نزدیک پوست به پوست برقرار می شود که نه تنها به کودک بلکه به مادر هم آرامش می دهد. در حین مک زدن نوزاد هورمون اسیتوسین که هورمون محبت است، ترشح می شود و هم مادر و هم کودک احساس راحتی خواهند کرد.

 

۴) احتمال سرطان پستان کاهش می یابد وقتی یک زن در طول عمر خود به فرزندان اش شیر می دهد، احتمال ابتلا به سرطان پستان را در او با هر سال شیر دادن ۴ درصد کاهش می یابد. بارداری و شیردهی به دلیل آنکه سبب توقف ترشح هورمون استروژن می شود، احتمال سرطان پستان را پایین می آورد.

 

۵) به راحتی وزن کم می کنید در صورتی که ۹ تا ۱۰ ماه به نوزاد خود شیر دهید، ماهی یک کیلو وزن کم خواهید کرد. در واقع برای هر لیتر شیری که شما سنتز می کنید ۹۴۰ کیلوکالری می سوزد، در صورتی که شما تنها ۵۰۰ کیلوکالری برای شیردهی جذب می کنید چون تعادل در این میان وجود ندارد، حتی بدون آنکه رژیم بگیرید، وزن کم می کنید. توصیه می کنیم در کنار شیردهی یک ورزش را هم شروع کنید.

 

منبع:seemorgh.com



دانستنیهایی درباره نوزادان

 

1-براي‌ جلوگيري‌ ازسرماخوردگي‌ نوزاد چه‌ بايد كردو آيا با قنداق‌ كردن‌ مي‌توان‌نوزاد را از سرماخوردگي‌ حفظ كرد؟

سرماخوردگي‌ عبارت‌ است‌ از ابتلاي‌دستگاه‌ تنفس‌ (يعني‌ حلق‌، حنجره‌ وريه‌) به‌ انواع‌ ويروسهاي‌ مولدسرماخوردگي‌، بنابراين‌ سردبودن‌محيط اتاق‌ نوزاد در پيدايش‌سرماخوردگي‌ نقش‌ بسياري‌ دارد; امابراثر تماس‌ نوزاد با افرادي‌ كه‌ مبتلا به‌سرماخوردگي‌ مي‌باشند(يعني‌ افرادي‌كه‌ دچار آبريزش‌ از بيني‌، گلودرد،سرفه‌ و عطسه‌ هستند) ويروس‌سرماخوردگي‌ وارد دستگاه‌ تنفس‌نوزاد هم‌ مي‌شود و او مبتلا مي‌گردد.


بايد دانست‌ بالا بردن‌ درجه‌ حرارت‌اتاق‌، پوشاندن‌ زياد و قنداق‌ كردن‌نوزاد به‌ هيچ‌ وجه‌ او را ازسرماخوردگي‌ حفظ نخواهد كرد بلكه‌بايد او را از تماس‌ با افراد سرماخورده‌دور نگه‌ داشت‌. به‌ هر حال‌ بايد دماي‌اتاق‌ نوزاد بين‌ 19 تا 22 درجه‌سانتي‌گراد باشد و بهتر است‌ لباس‌بلندي‌ كه‌ دست‌ و پاي‌ نوزاد رامي‌پوشاند به‌ تن‌ او كرد، ولي‌ اگر باچنين‌ شرايطي‌ دست‌ و پاي‌ نوزاد سرداست‌ جاي‌ نگراني‌ نيست‌ بلكه‌ مي‌توان‌دستكش‌ به‌ دست‌ او كرد و پاهاي‌ او رابا جوراب‌ پوشاند گرماي‌ بدن‌ نوزاد رامي‌توان‌ با دست‌ گذاشتن‌ روي‌ قفسه‌سينه‌ او حس‌ كرد و سردبودن‌ دست‌نوزاد نمايانگر دقيق‌ دماي‌ بدن‌ اونيست‌ همچنين‌ سرماخوردگي‌ نتيجه‌سردبودن‌ دست‌ يا پاي‌ نوزاد نيست‌بلكه‌ نبايد در تماس‌ با افرادسرماخورده‌ قرار گيرد.


2- عطسه‌ كردن‌ نوزادان‌:


اكثر نوزادان‌ به‌ سادگي‌ و پي‌ درپي‌عطسه‌ مي‌كنند كه‌ اين‌ عطسه‌ كردن‌نشانه‌ سرماخوردگي‌ نوزاد نيست‌، مگرتوأم‌ با آبريزش‌ از بيني‌ و علايم‌ ديگرسرماخوردگي‌ باشد.


عطســه‌ كــردن‌ نتيجه‌ وارد شدن‌ گـردو خاك‌ يا هواي‌ خشك‌ و گرم‌ به‌ داخل‌بيني‌ نوزاد بوده‌ و يا به‌ علت‌ تجمع‌ترشحات‌ در داخل‌ بيني‌ و تحريك‌ديواره‌ بيني‌ است‌.


از بيني‌ بعضي‌ نوزادان‌ ممكن‌ است‌ مايع‌شفافي‌ زيادتر از معمول‌ ترشح‌ شودمخصوصا وقتي‌ كه‌ گريه‌ مي‌كنند يادچار سرماخوردگي‌ مي‌شوند كه‌ دفع‌اين‌ ترشحات‌ چندان‌ هم‌ بد نيست‌ ومادر بايد با دستمال‌ نرم‌ آن‌ را پاك‌ كند.و يا با «پوآر» و قطره‌ چكان‌ پلاستيكي‌ترشحات‌ را مخصوصا قبل‌ از شيردادن‌به‌ آرامي‌ تخليه‌ نمايد.


در صورتي‌ كه‌ ترشحات‌ بيني‌ نوزادغليظ، سبز و يا زردرنگ‌ باشد به‌ دليل‌عفونت‌ بيني‌ است‌ و نياز به‌ درمان‌ دارد.


3 - پوست‌ نوزاد:


در روزهاي‌ بعد از تولد ممكن‌ است‌برجستگيهاي‌ كوچكي‌ به‌ اندازه‌ ته‌سنجاق‌ در سطح‌ پوست‌ صورت‌ نوزادظاهر شود. اين‌ برجستگيهاي‌ كوچك‌را «ميليا» گويند كه‌ نتيجه‌ ترشحات‌زياد چربي‌ پوست‌ مي‌باشد وخود بخوداز بين‌ مي‌رود. همچنين‌ ممكن‌ است‌لكه‌هاي‌ آبي‌ تيره‌ با اطراف‌ مشخص‌ درناحيه‌ كفل‌ نوزاد يا به‌ طور استثنايي‌ درمحل‌ ديگري‌ از بدن‌ ديده‌ شود كه‌ آنهارا لكه‌هاي‌ منگولي‌ يا آبي‌ رنگ‌ گويندو در خلال‌ سال‌ اول‌ تولد از بين‌مي‌رود.


4 - لرزش‌ چانه‌ و زانوهاي‌نوزاد:


بعضي‌ نوزادان‌ موقعي‌ كه‌ در حال‌بيداري‌ و فعاليت‌ هستند لرزشهايي‌ درچانه‌ يا در زانوهاي‌ آنها ديده‌ مي‌شود.اين‌ لرزشها چون‌ در زمان‌ فعاليت‌ نوزاداست‌ جاي‌ نگراني‌ نيست‌ و طبيعي‌است‌.


علت‌ اين‌ لرزشها اين‌ است‌ كه‌ سيستم‌عصبي‌ نوزاد هنوز تكامل‌ نيافته‌ است‌ وبتدريج‌ در طي‌ چند ماه‌ از بين‌ مي‌رود.اما اگر در حال‌ آرامش‌ يا خواب‌ دچارلرزش‌ گرديد بايد به‌ فكر تشنج‌ بود وكودك‌ بايد مورد معاينه‌ پزشك‌متخصص‌ قرار گيرد.


5 - آيا پاهاي‌ نوزاد را بعد ازتولد بايد كشيد و قنداق‌ كرد؟


خير، چون‌ پاهاي‌ نوزاد در رحم‌ مادركاملا جمع‌ است‌، لذا بلافاصله‌ و بعد ازتولد نمي‌توان‌ پاهاي‌ نوزاد را دراز كرد.در اين‌ زمينه‌، مادر بايد چند روز و چندشب‌ پاهاي‌ كودك‌ را بپوشاند تا اوبتواند آزادانه‌ پاهاي‌ خود را زماني‌ خم‌و زماني‌ هم‌ دراز كند; در هر حال‌، نوزادخود در انتهاي‌ ماه‌ اول‌ و دوم‌ پاهايش‌را دراز خواهد كرد.


6 - چرا بعضي‌ نوزادان‌ دچارگرفتگي‌ بيني‌ مي‌شوند و درهنگام‌ خواب‌ خرخر مي‌كنند؟


چون‌ مجاري‌ بيني‌ نوزادان‌ باريك‌است‌; اگر در اين‌ مجاري‌ باريك‌ترشحات‌ مخاطي‌ جمع‌ گردد و يا اگرهواي‌ اتاق‌ نوزاد زيادتر از معمول‌ گرم‌باشد سبب‌ مي‌شود كه‌ مخاط بيني‌ نوزادكه‌ در داخل‌ رحم‌ مادر بوسيله‌ مايع‌آمينوتيك‌ مرطوب‌ بوده‌ با تنفس‌ هواي‌گرم‌، خشك‌ شود و ترشحات‌ مخاطي‌نيز خشك‌ و سبب‌ گرفتگي‌ بيني‌ نوزادشود. براي‌ جلوگيري‌ از گرفتگي‌ بيني‌بايد درجه‌ حرارت‌ اتاق‌ نوزاد متناسب‌و مطلوب‌ باشد(22 درجه‌ سانتي‌ گراد).و اگر هواي‌ اتاق‌ نيز مرطوب‌ باشد بهترخواهد بود (با جوش‌ آوردن‌ سماوربرقي‌ يا وسايل‌ ديگر مي‌توان‌ مقداري‌بخار آب‌ در اتاق‌ نوزاد به‌ وجود آورد).


اگر بيني‌ نوزاد گرفته‌ است‌ مادرمي‌تواند دو قطره‌ آب‌ نمك‌ (يك‌ قاشق‌چايخوري‌ نمك‌ به‌ 250 سي‌ سي‌ آب‌جوشيده‌ سرد شده‌ اضافه‌ نموده‌ يا ازداروخانه‌ قطره‌ را تهيه‌ نمايد) داخل‌ هرسوراخ‌ بيني‌ مخصوصا قبل‌ از شيردادن‌بريزد تا ترشحات‌ داخل‌ بيني‌تر شود وآن‌ را با قطره‌ چكان‌ يا پوآرهاي‌مخصوص‌ تا حدي‌ كه‌ مي‌توان‌ترشحات‌ داخل‌ بيني‌ كودك‌ را ببيندخارج‌ نمايد. مادران‌ هيچگاه‌ نبايد شيرپستان‌ خود را داخل‌ بيني‌ نوزاد خودبريزند يا بدوشند چون‌ شير بصورت‌لايه‌اي‌ مجاري‌ بيني‌ نوزاد را مي‌پوشاند.ضمنا محيط بسيار خوبي‌ نيز براي‌ رشدميكروبهاست‌ و لذا موجب‌ عفونت‌ بيني‌نوزاد مي‌گردد.


7 - آيا سكسكه‌ كردن‌ نوزاداهميت‌ دارد؟


خير، سكسكه‌ تحريك‌ عصبي‌ است‌ كه‌سبب‌ انقباض‌ عضله‌ ديافراگم‌ مي‌گردد.انقباض‌ ديافراگم‌ خود سبب‌ فروبردن‌هوا به‌ داخل‌ ريه‌ مي‌شود كه‌ اين‌فروبردن‌ ناگهاني‌ هوا بوسيله‌ انقباض‌اپي‌گلوت‌ متوقف‌ مي‌شود و سكسكه‌بوجود مي‌آيد.


8 - حد متوسط افزايش‌ وزن‌ دردوران‌ شيرخوارگي‌:


صفر تا 3 ماهگي‌ 30 گرم‌ در روز (200گرم‌ در هفته‌)


4 تا 6 ماهگي‌ 20 گرم‌ در روز (140گرم‌ در هفته‌)


7 تا 9 ماهگي‌ 15 گرم‌ در روز (105گرم‌ در هفته‌)


10 تا12 ماهگي‌ 10 گرم‌ در روز (70گرم‌ در هفته‌)


در شش‌ ماه‌ اول‌ تولد افزايش‌ وزن‌ زياداست‌ و سپس‌ كاهش‌ مي‌يابد بعد از سن‌10 ماهگي‌ به‌ صورت‌ طبيعي‌ اشتهاي‌كودك‌ كم‌ مي‌شود و در نتيجه‌ سرعت‌افزايش‌ وزن‌ او كم‌ خواهد شد.



منبع‌:كتاب‌ «من‌ و كودك‌ من‌» - ترجمه‌ دكتر فيض‌





بیماریهای دوره نوزادی

 

معمولا برخی نوزادان تازه متولد شده با برخی بیماری ها دست به گریبانند. در این نوشتار به برخی از این بیماری ها، علائم و روش درمان آنها اشاره می شود.

 

● غلظت خون نوزاد


در این بیماری، نوزادان پرخون یا برافروخته به نظر می رسند.


▪ علائم: بی اشتهایی و اختلال در تغذیه، خواب آلودگی، تنگی نفس، کاهش قندخون، تشنج و کبودی در انتهای اعضای بدن.

 

 

▪ عوامل مساعدکننده عبارتند از: کوچک بودن جثه نوزاد، زندگی در ارتفاعات، تولد دیررس، شرایط خاص ۲ تا ۳ ساعت اول پس از تولد، انتقال خون از یک جنین به جنین دیگر در حاملگی دوقلویی، تاخیر در بستن بندناف پس از تولد، ابتلای مادر به دیابت، سندرم داون و اختلال های تیروئیدی.

 

▪ درمان: جایگزینی خون با سرم، آلبومین یا تعویض کامل خون.

 

 

● فتق های دیافراگم


انتقال محتویات شکم به داخل قفسه سینه، فتق دیافراگم نامیده می شود که ممکن است به صورت مادرزادی یا بر اثر ضربه به دیافراگم ایجاد شود. این نوع فتق در سمت چپ شایع تر بوده و مرگ و میر ناشی از آن حدود ۴۰ تا ۵۰ درصد است.

 

▪ علائم: تنگی نفس شدید بخصوص در چند ساعت اول پس از تولد، شنیدن صدای روده از سینه، شکم قایقی.

 

▪ درمان: باید جراحی شود.

 

 

● کبودی نوزاد


رنگ آبی دست و پا و سرخ بودن بدن هنگام تولد، طبیعی است ولی کبودی در مرکز بدن، غشاهای مخاطی و زبان ممکن است نشانه وجود یک اختلال زمینه ای جدی باشد که شایع ترین علت آن، بیماری های قلبی ـ ریوی است.

 

 

● نوزاد شل


سستی نوزاد ممکن است گذرا باشد و مشکلی در آینده ایجاد نکند یا این که ضایعه ای جدی و دائمی باشد. بیماری هایی که ممکن است سبب ایجاد شلی در نوزاد شوند، عبارتند از: ضایعات نخاعی بر اثر ضربه، بیماری های خود ایمنی و بیماری های عضلانی مادرزادی.

 

▪ علائم: نوزاد هوشیار به نظر نمی رسد، گریه ضعیف، مشکلات تنفسی، دشواری بلع بزاق، تشنج و رفلکس های ضعیف.

 

▪ درمان: دارو تجویز می شود ولی درمان قطعی ندارد.

 

 

● نوزاد نارس


بیشتر نوزادان کم وزن، دوره نوزادی را بدون عواقب درازمدت پشت سر می گذارند. کوچک ترین نوزادان در معرض بالاترین خطر هستند.

 

▪ عواقب درازمدت عباتند از: اختلالات چشمی نوزادان همراه با نابینایی، ناشنوایی، بزرگی یا کوچکی جمجمه، عقب ماندگی ذهنی، فلج مغزی، سندرم روده کوتاه و عدم رشد.

 


● کاهش قندخون


کاهش قند خون در دوره نوزادی شایع است. نشانه های آن معمولا در روزهای اول و دوم به وجود می آید و از بیماری بدون علامت تا گرفتاری های دستگاه عصبی مرکزی و قلبی ـ ریوی متغیر است.

 

▪ علائم: شل بودن نوزاد، خواب آلودگی، بی تفاوتی، بی اشتهایی، لرزش، تشنج، نارسایی قلبی، افزایش ضربان قلب، کبودی یا رنگ پریدگی، وقفه تنفسی و تعریق شدید.

 

▪ درمان: تغذیه زودرس، شدت عوارض را کاهش می دهد و گاه تجویز گلوکز لازم است. دکتر مهرانگیز توتونچی پزشک عمومی روزنامه جام جم       منبع:بیتوته


خطر تکان دادن نوزاد

                                                                                                                               همیشه از سر كودك به نحو مناسب حمایت كنید. به هر كسی كه می خواهد از كودك مراقبت كند،آموزش دهید به خصوص به مراقب كودك بیاموزید چگونه از سر كودك هنگام نگه داشتن، بازی كردن و جابجا كردن وی حمایت كند.

 تکان دادن نوزدان برای آرام کردن گریه آنها، می‌تواند آسیب‌های مغزی متعددی را ایجاد کند بدون آنکه نشانه ظاهری در آنها مشاهده شود.

 چنانچه والدین یا پرستار به علت گریه مداوم نوزاد پی‌نبرند، ممکن است به سرعت وارد عمل شوند و تکان دادن نوزاد را آغاز کنند که این امر سبب آسیب مغزی در نوزاد و در نتیجه باز ایستادن نوزاد از گریه می‌شود.

هرچند میزان آسیب مغزی به تکرار، شدت و استمرار تکان دادن نوزادان وابسته است اما آسیب‌های کوچکی چون زودرنجی، رخوت و بیحالی، تشنج، استفراغ یا بی‌اشتهایی و دیگر آسیب‌های جدی‌تر مانند آسیب چشمی یا شکستگی استخوان از عوارض تکان دادن نوزاد است.

بیشتر قربانیان این مشکلات شیرخواران زیر 2 سال هستند و آسیب‌پذیرترین آنها نیز شامل نوزادان نارس، نوزدان کم وزن، نوزدان مبتلا به کولیک مفرط، نوزدان معلول، دو قلوها و فرزندخوانده‌ها هستند که البته پدران بیش از مادران در بروز این آسیب‌ها نقش دارند. علائم این سندرم چیست؟

آمارها نشان می دهد که ۵ تا۱۰% این کودکان کاملاً بهبود می یابند. میزان آسیب دیدگی مغز بستگی به مقدار و مدت تکان دادن و نیرویی که به کار برده می شود دارد بنابراین علائم از خفیف تا شدید متغیر است.

در مواردی که آسیب متوسط تا شدید باشد سه ضایعه عمده دیده می شود که عبارتند از:
 1- هماتوم ساب دورال (جمع شدن لخته خون بین مغز و جمجمه)

2- ادم مغزی (ورم مغز)

3- خونریزی در شبکیه (خونریزی در پرده خلفی چشم)

 4- ادم کنترل نشده مغزی اغلب منجر به مرگ می شود.

 5- خونریزی ته چشم نیز در اكثر موارد باعث از دست دادن دید به طور کامل یا جزیی می گردد.

6- تجمع لخته خون بین مغز و استخوان سر نیاز به جراحی و تخلیه دارد.

علائم سندرم خفیف:
1- تهوع و استفراغ
2- خواب آلودگی
3- تحریک پذیری
4- اختلالات بلع و تغذیه
5- از دست دادن جزئی دید
6- تغییرات شخصیتی و رفتاری
7- ناتوانی در یادگیری
8- اختلالات تشنجی
9- تاخیر در نمو کودک

علائم سندرم متوسط و شدید:
* تشنج/تكرار شونده
* غییر سطح هوشیاری و نهایتاً اغماء
* مشکلات تنفسی
* خواب آلودگی شدید
* فلج های مختلف
* شكستگی های مختلف
* مرگ

چه كسی و به چه علت كودك را تكان می دهد:
اغلب مردان این عمل را مرتكب می شوند، این افراد در اوایل دهه سوم زندگی بوده و به عنوان پدر یا به عناوینی دیگر با كودك در تماس هستند. زنانی كه این عمل را انجام می دهند معمولاً پرستار یا مراقب كودك می باشند. اما مهم است به خاطر داشته باشیم هر فردی كه با یك كودك ناآرام مواجه شود چون کمبود خواب دارد و یا تحت عوامل استرس زای بیرونی است میتواند خطر آفرین باشد.

گریه تنها راهی است که کودک به وسیله آن می تواند به ما بگوید به چیزی مانند غذا، تعویض كهنه یا بغل كردن احتیاج دارد. گریه صدای ناخوشایندی است و باید هم باشد چرا كه اگر خوشایند بود نادیده گرفته شده و به نیازهای كودك پاسخ داده نمی شد. یك مادر بی تجربه وقتی نتواند بر گریه مداوم كودك كه گاهی ۳ تا ۴ ساعت طول می كشد تحمل کند، عصبانی شده و برای ساكت كردن وی اقدام به تكان دادن و حتی آزار رساندن به او می كند.

برای پیشگیری از ضایعات SBS چه كارهایی می توان انجام داد:
 هرگز یك شیرخوار یا طفل كوچك را تكان ندهید.

همیشه از سر كودك به نحو مناسب حمایت كنید. به هر كسی كه می خواهد از كودك مراقبت كند،آموزش دهید به خصوص به مراقب كودك بیاموزید چگونه از سر كودك هنگام نگه داشتن، بازی كردن و جابجا كردن وی حمایت كند.

مطمئن شوید افرادی كه با كودك سرو كار دارند از خطرات تكان دادن كودك اطلاع داشته باشند. این افراد می توانند والدین، پدر بزرگ، مادر بزرگ، كودكان دیگر، دوستان و سایر خویشاوندان باشند.

پیش از به وجود آمدن این موقعیت به راه حلی برای غلبه بر عصبانیت خود بیندیشید.

منبع:بیتوته


چرا نوزادان در هوای گرم تمایلی به شیر خوردن ندارند

در اینجا به چند پرسش متداول درباره شیردهی در فصل تابستان پاسخ داده شده است. شاید یکی از آنها سوال شما هم باشد.

۱) چرا کودک در آب و هوای گرم تمایل چندانی به شیر خوردن نشان نمی دهد؟
این مساله ممکن است به دلیل احساس گرما و ناراحتی از تماس پوستی باشد. در هوای خیلی گرم که تماس پوستی برای مادر و کودک خوشایند نیست، قرار دادن یک حوله یا پارچه نخی روی پوست بدن و بازوها می تواند موثر باشد. می توانید کودک را در حالت خوابیده طوری که تماس پوستی کمتر است و فقط دهان شیرخوار با سینه تماس دارد، شیر بدهید.

اگر کودک برای مدت کوتاهی تمایلی به شیر خوردن ندارد نگران نشوید، وقتی تشنه شود، در زمان های کوتاه تر و دفعات بیشتر شیر می خورد. اگر نگران کم آب شدن بدن او هستید، کافی است دفعات بیشتری به او شیر بدهید و خودتان به اندازه کافی آب بنوشید. توصیه می شود پس از هر بار شیردهی، یک لیوان آب بنوشید. می توانید یک بطری آب در دسترس و در معرض دیدتان بگذارید تا نوشیدن آب را فراموش نکنید.

۲) آیا لازم است کودک در تابستان علاوه بر شیر مادر، آب بنوشد؟
شیر مادر حاوی آب و مواد غذایی کامل و متعادل برای کودک است. کودکان سالمی که فقط شیر مادر می خورند به نوشیدن آب نیاز ندارند. نتایج مطالعه های انجام شده در مناطقی با آب و هوای گرم، نشان داده است کودکانی که طبق میل خودشان و هر زمانی می خواهند شیر می خورند، دچار کم آبی نمی شوند.

شیرمادر متناسب با نیازهای کودک و حتی شرایط آب و هوایی تغییر می کند. شیری که کودک از یک سینه پر می خورد در ابتدا چربی کمی دارد و به طور طبیعی تشنگی او را برطرف می کند. با مکیدن شیرخوار، به تدریج شیر چرب تر و غلیظ تر می شود و گرسنگی را برطرف می کند.

در برخی شرایط، احتمال کم آبی در کودکان بیشتر می شود، مثلا اسهال و استفراغ باعث از دست رفتن آب بدن می شود و احتمال کم آبی را افزایش می دهد.

در این شرایط برای تامین آب بدن به مایعات بیشتر و گاهی کمک پزشک نیاز است. قرارگرفتن در معرض پنکه و کولر هم می تواند به از دست دادن مقدار کمی آب از طریق پوست بینجامد و ممکن است کودک نیاز به آب اضافه داشته باشد. کودکانی که شیر خشک می خورند هم لازم است در صورت تشنگی آب جوشیده سرد شده بنوشند.

بچه های بزرگ تر که فقط با شیر مادر تغذیه نمی شوند و در فواصل طولانی تری شیر می خورند، لازم است به نوشیدن آب تشویق شوند. برای تامین آب بدن این کودکان، می توان از میوه های یخ زده مانند یک برش پرتقال یا آناناس یخ زده به عنوان میان وعده استفاده کرد.

۳) آیا برنامه شیرخوردن کودک در تابستان تغییر می کند؟
در فصل گرم تابستان ممکن است کودک برای رفع تشنگی بخواهد شیر کم چرب بیشتری بنوشد و لازم است شیردهی در دفعات بیشتر و زمان های کوتاه تر انجام شود. اگر می خواهید مدتی از کودک دور باشید، حتما برای او شیر بدوشید یا از مراقب کودک بخواهید مقدار کمی آب جوشیده سرد شده به او بدهد.

اگر کودک در فاصله بین شیردهی ها به طور غیرعادی بیشتر از ۳ ساعت خوابید، لازم است بیدارش کنید و برای پیشگیری از کم آبی به او شیر بدهید.

بعضی بچه ها در ساعت های گرم روز کمتر شیر می خورند و در زمان هایی مانند عصر و شب تا صبح که هوا خنک تر است، بیشتر شیر می نوشند. شاید در روزهای گرم تابستان لازم باشد از شب تا صبح دفعات بیشتری به کودک شیر بدهید.

۴) چطور متوجه شوم که کودک دچار کم آبی شده است؟
برای اینکه بدانید کودک به اندازه کافی مایعات دریافت می کند یا نه، لازم است برخی موارد را بررسی کنید. کاهش میزان ادرار شاخص خوبی برای نشان دادن کم آبی است. کمتر از ۶ پوشک خیس در روز برای نوزادان و بیش از ۸ ساعت ادرار نکردن در کودکان بزرگ تر می تواند نشانه کم آبی باشد.

موارد دیگر مانند ادرار تیره رنگ یا ادرار با بوی آمونیاک، لب های خشک و پوست داغ، فرورفتگی منطقه نرم روی سر، تحریک پذیری و بدخلقی، بی حالی غیرعادی و ضربان قلب تند و تب هم می تواند نشان دهنده کم آبی در کودک باشد. در صورت مشاهده این علایم و نگرانی درباره کم آبی کودک از پزشک کمک بخواهید.

۵) در آب وهوای گرم چه کار کنیم تا کودک احساس راحتی و خنکی کند؟
اگر پوست کودک هنگام لمس گرم است، مرتب آن را با اسفنج و آب ولرم پاک کنید یا زود به زود او را به حمام ببرید. لباس های نازک و گشاد به کودک بپوشانید. خنک ترین جای خانه را برای خواب و استراحت او انتخاب کنید. شیرخوار را مستقیم جلوی پنکه یا کولر قرار ندهید. مطمئن شوید که دمای اتاق حدود ۲۴ تا ۲۶ درجه سانتیگراد است و خیلی سرد نیست. در زمان هایی که هوا خیلی گرم است کودک را بیرون نبرید.

 

منبع:mahdportal.com


آیا کودک شما پای پرانتزی دارد ؟

 آنچه این روزها درباره مشکلات استخوانی کودکان و نوجوانان می‌شنویم، با گذشته فرق می‌کند، اگر در گذشته تنها مشکل کودکان پای پرانتزی بود حالا به دلیل کم‌تحرکی، استفاده از کوله‌پشتی نامناسب و نشستن غیرمتعارف پشت میز و نیمکت‌ها مشکلات دیگری نیز به گروه اختلال‌های ساختار استخوانی کودکان اضافه شده که در صورت تشخیص دیرهنگام می‌تواند آسیب جسمی و هزینه مالی زیادی را برای بهبود تحمیل کند. دکتر ملک‌پور، و دکتر داریوش الیاس‌پور،درباره شایع‌ترین مشکلات استخوانی کودکان و نوجوان در حال حاضر و نحوه تشخیص و درمان آنها توضیح می‌دهند.

زانوی پرانتزی
بدشکلی‌های زاویه‌دار اندام‌های تحتانی در کودکان به طور شایع علت مراجعه والدین کودکان به کلینیک‌های ارتوپدی است.

دکتر ملک‌پور می‌گوید: «این حالت زاویه‌دار شدن استخوان‌های ساق و ران ممکن است در سطح جلویی(به صورت واروس، کم شدن زاویه و والگوس، افزایش زاویه اتفاق بیفتد) یا به صورت زاویه‌دار شدن در جهت جلو و عقب یا ترکیبی از این دو حالت ایجاد شود.» پاهای پرانتزی در دوره نوزادی 15 درجه است و در یک‌سالگی به 10 درجه می‌رسد و در 18 ماهگی تا 24 ماهگی به حد طبیعی می‌رسد.

علت
به طور کلی پرانتزی شدن خفیف و متوسط اندام‌های تحتانی در داخل رحم است و زاویه‌دار شدن و حالت پرانتزی به علت ترکیب چرخش خارجی مفصل ران و چرخش داخلی استخوان ساق است. گاهی اوقات هم اختلالات ساختاری و کمبود ویتامین D یا کلسیم می‌تواند علت بروز این اختلال باشد و به همین دلیل باید بررسی‌های لازم توسط پزشک صورت گیرد.

تشخیص
مهم‌ترین مسئله در بدشکلی‌های زاویه‌دار تشخیص حالت‌های فیزیولوژیک و پاتولوژیک است. دکتر ملک‌پور روش‌های ارزیابی و تاریخچه طبیعی برای انجام درمان مناسب را لازم می‌داند.

درمان
اصولا پاهای پرانتزی تا یک‌سالگی ادامه داشته و فقط خیلی کم با رشد کودک اصلاح می‌شود. بعد از اینکه کودک شروع به راه رفتن می‌کند پاهای پرانتزی خود به خود اصلاح می‌شود. دکتر ملک‌پور می‌گوید: «اصلاح پاهای پرانتزی گاهی اوقات به طور طبیعی تا 24 ماهگی یا بیشتر ممکن است طول بکشد. در برخی موارد پاهای پرانتزی تا سه سالگی ادامه داشته ولی در پنج سالگی بدون هیچ‌گونه درمان خودبه‌خود با رشد کودک اصلاح می‌شود. محققان تخمین می‌زنند تقریبا 95 درصد کودکان با پاهای پرانتزی تا سن بلوغ به حد نرمال می‌رسند و اصولا تا 10الی 13 سالگی هیچ‌گونه درمان جراحی توصیه نمی‌شود.

زانوی ضربدری
در این حالت وقتی زانوها به هم چسبیده‌اند، قوزک پاها بیش از دو سانتی‌متر از هم فاصله دارند. ممکن است تا چهار سالگی زانوها به طور طبیعی حالت ضربدری داشته باشند اما تا شش سالگی برطرف می‌شود.

علت
زانوی ضربدری به علت انحراف در مسیر حرکت کشکک، می‌تواند باعث درد زانو شود. دکتر الیاس‌پور معتقد است که این وضعیت‌ در صورتی که خیلی شدید نبوده یا بیمارگونه تشخیص داده نشود، مشکلی به حساب نمی‌آید.

تشخیص
معاینه و ارزیابی پزشک مهم‌ترین راه تشخیص اولیه است. اما دکتر ملک‌پور عقیده دارد عکسبرداری نیز برای تشخیص میزان زاویه انحراف در موارد شدید لازم است.

درمان
درمان این حالت بستگی به علت آن دارد. در نوع طبیعی احتیاجی به درمان خاصی نیست اما در مواردی که درد زانو ایجاد شود یا موارد شدید از کفش مخصوص یا حتی جراحی برای درمان استفاده می‌شود. دکتر الیاس‌پور می‌گوید: «اگر بعد از سنین رشد زاویه زیاد باشد برای پیشگیری از آرتروز باید جراحی انجام شود و ورزش نمی‌تواند کمک کند.»

صافی کف پا
یکی دیگراز اختلال هایی که والدین ممکن است با آن مواجه شوند صافی پای کودک است این اختلال غالبا بعد از 5 سالگی و زمانی که پا ساختار طبیعی خود را پیدا می کند، نمایان می شود. دکتر الیاس‌پور معتقد است: «در کف پای انسان به طور طبیعی سه قوس اصلی وجود دارد که شامل قوس طولی داخلی، قوس طولی خارجی و قوس عرضی است. اصطلاح کف پای صاف زمانی به کار برده می‌شود که قوس طولی داخلی کاهش پیدا کرده باشد.»

علت
برخلاف تصور کلی، کف پای صاف فقط در برخی موارد زمینه ارثی دارد. دکتر الیاس‌پور معتقد است: «کف پای صاف دو نوع طبقه‌بندی دارد؛ در نوع اول که به آن فرم تکاملی گفته می‌شود، با راه افتادن کودک و تکامل ساختارهای شکل‌دهنده کف پا اصلاح می‌شود. نوع دوم اکتسابی است که به دلیل اختلال عضلات پا یا بیماری‌های عصبی ایجاد می‌شود. در نوع دوم طبقه‌بندی صافی کف پا به دو صورت انعطاف‌پذیر و ثابت است. در فرم انعطاف‌پذیر اختلال استخوانی وجود ندارد و در بیشتر موارد با سیر تکامل برطرف می‌شود.

اما در فرم ثابت به دلیل اتصالات غیرطبیعی استخوان‌های مچ پا قابل برطرف‌شدن به صورت طبیعی نیست و اغلب نیاز به اقدامات درمانی دارد. خیلی از کودکان وقتی راه می‌افتند دچار چرخش کف پا به خارج می‌شوند که در ظاهر کف پای صاف را ایجاد می‌کند. شلی رباط‌ها علت دیگری است که در بسیاری از افراد به صورت ژنتیک ایجاد می‌شود و به‌خصوص در دوران کودکی می‌تواند باعث به وجودآوردن فرم فیزیولوژیک کف پای صاف شود.»

 تشخیص
پزشک، کودک را درحالی که بدون کفش و جوراب ایستاده معاینه می‌کند و نحوه قرارگیری کف پا از بالا و پهلوها بررسی می‌شود. چسبیدن لبه داخلی پا به زمین مشخصه کف پای صاف محسوب می‌شود. در بیشتر موارد پاشنه این افراد به سمت خارج چرخش یافته و با بلند شدن فرد روی انگشتان چنانچه قوس‌های کف پا تشکیل شود، می‌توان نوع انعطاف‌پذیر را از فرم ثابت تشخیص داد.

درمان
خوشبختانه در بسیاری از این موارد با رشد کودک و تکامل او تا 10 سالگی صافی کف پا برطرف می‌شود و جای هیچ‌گونه نگرانی برای والدین وجود ندارد. دکتر ملک‌پور درمان را منوط به طبقه‌بندی نوع صافی کف پا می‌داند و می‌گوید: «اگر صافی کف پا به تنهایی وجود داشته و مشکل خاصی ایجاد نکرده باشد، اصلاح کفش و استفاده از کفی‌های خاص و همچنین ورزش‌هایی که پزشک توصیه می‌کند وضعیت را بهبود می‌بخشد ولی اگر درد ساق پا و کمر درد نیز همراه با صافی کف پا وجود داشته باشد، باید اقدامات جدی‌تری انجام شود.» با وجود آنکه صافی کف پا در سنین بالاتر هم می‌تواند دیده شود اما بیماری خطرناکی محسوب نمی‌شود و با یک کفی مناسب فرد می‌تواند راحت راه برود و مشکلی برایش پیش نیاید. دکتر الیاس‌پور اضافه می‌کند در این اختلال راهکار این نیست که صافی کف پا کامل بهبود پیدا کند بلکه روش‌های درمانی به این منظور است که کودک راحت راه برود.

انحراف کف پا به داخل و خارج
یکی دیگر از مشکلات شایع چرخش پا به داخل و خارج است که دلایل مختلفی می‌تواند داشته باشد. چرخش یا از ناحیه مچ پا به وجود می‌آید یا خیلی اوقات از ناحیه استخوان ران ایجاد می‌شود: زاویه استخوان ران شرایطی را دارد که چرخش ایجاد می‌شود.

 علت
در مورد انحراف کف پا به داخل و خارج این احتمال وجود دارد که ساختمان اسکلتی و استخوانی مشکل داشته باشند. چرخش پا به داخل ربط مستقیمی به آناتومی لگن ندارد و مربوط به استخوان ران است.

 تشخیص
دکتر ملک‌پور تشخیص این اختلال را از روی معاینه و زمانی می‌داند که انگشتان به سمت داخل انحراف داشته باشند و نوک انگشتان پا هنگام راه رفتن به هم نزدیک شوند.

 درمان
درمان موثر در مورد این نوع چرخش جراحی است. اگر مشکل شل بودن رباط و مفصل باشد با افزایش سن بهتر می‌شود و با رشد وضعیت  انحراف بهبود می‌یابد. پوشیدن کفش برعکس در مورد پنجه پا مفید است اما اگر استخوان ران چرخش داشته باشد موثر نیست. دکتر الیاس‌پور می‌گوید: «در چرخش جلو پنجه به داخل بهتر است تقويت عضلات بازكننده انگشتان انجام شود و در چرخش درشتني به خارج تقويت عضلات به خارج چرخاننده پا انجام شود.»

منبع:مجله سیب سبز


از کجا بفهمم کودکم به من علاقه دارد؟

 اگر می خواهید از نشانه‌های علاقه کودک نوپایتان به خود آگاه شوید، به نکات زیر دقت کنید. کودک شما با این رفتارها علاقه و دلبستگی خود را نسبت به شما نشان خواهد داد.

1. او آینه شما است
حالات چهره شما به کودکتان منتقل می‌شود. به همین دلیل است زمانی که شما لبخند می‌زنید، او نیز می‌خندد یا هنگامی که عصبانی هستید، او نیز چهره‌اش پر از ترس خواهد شد. این حالت از زمان زایمان او شروع می‌شود اما بین 9 تا 18 ماهگی افزایش می‌یابد.

2. او نشانه‌ها را در شما جستجو می‌کند
عکس العمل کودک شما نسبت به اشیاه مختلف چگونه است؟ او به شما نگاه می‌کند. جهان برای او عجیب و مرموز است و او از عکس‌العمل شما نسبت به جهان الگو می‌گیرد. در واقع او به شما اعتماد می‌کند.

3. او رفتار شما را الگو قرار می‌دهد
آیا کودکتان سعی می‌کند در را با کلید باز کند؟ آیا مانند شما مقابل آینه قرار می‌گیرد و موهایش را آرایش می‌کند؟ این تقلید در کودکان نشان دهنده علاقه و احترام آنها به شما است.

4. او با شما در ارتباط است
دست و پا زدن‌های کودکتان هنگام تولد اکنون تغییر کرده است. کودک نوپای شما می‌خواهد به سوال‌هایتان پاسخ دهد، عکس‌العمل شما را نسبت به آنچه انجام می‌دهد بینید و نظراتش را برایتان بیان کند. این روش که «رابطه متقابل اجتماعی» نام دارد، نشانه دلبستگی و اعتماد کودک به شما است.

5. او شما را چون خانه خود می‌بیند
هنگامی که شما به مکانی جدید می‌روید، ممکن است کودکتان تنها روی زانوهای شما بنشیند. این نشانه‌ای از اعتماد و علاقه او به شما است. شما برای او مانند مکانی امن هستید که در لحظه‌های ناراحتی و غربت، به شما باز می‌گردد.

6. او امنیت را در شما جستجو می‌کند
شما با کودک نوپایتان در حال قدم زدن هستید که ناگهان سگی به سمت شما می‌دود. او دست‌هایش را بالا می‌برد تا او را در آغوش بگیرید. در واقع او به شما اعتماد می‌کند  و از شما کمک می‌خواهد. این همان نشانه  علاقه‌اش به شما است.

7. او در شما به دنبال آسایش می‌گردد
کودک نوپای شما ممکن است پس از افتادن از پله‌ها شروع به گریه کند و از شما بخواهد تا او را در آغوش بگیرید و نوازش کنید. او اطمینان دارد که در آغوش شما آرام خواهد گرفت و این یعنی عشق.

 

منبع:niniban.com


والدین این بیماری را جدی بگیرند !

اوتیسم معمولا در دوران شیرخوارگی و یا چند ماه و چندسال اول زندگی بوجود می آید و با طی شدن مراحل رشد، این بیماری نیز به تدریج یا ناگهانی رشد می کند و باعث متوقف شدن رشد عاطفی و اجتماعی کودک می شود.

اوتیسم در کودکان
دو ساله شده اما حرف نمی زند، دغدغه نخستین تمامی والدینی است که کودک متفاوتی را به دنیا آورده اند، اینجا است که تخم کبوتر از سوی مادربزرگ ها و همسایه های میانسال برای باز شدن زبان کودک به غذای فرزند کم حرف افزوده می شود.

 پدر و مادر با اینکه چیزی در وجودشان فریاد می زند که این تخم سفید کوچک نمی تواند کودک شان را همانند سایر بچه های دو ساله ای که در پارک بازی می کنند، بلبل زبان کند، اما گاهی برای احترام به بزرگ ترها و زندگی بهتر فرزندانشان، تخم کبوتر تجویزی را خام و یا پخته به فرزندشان می خورانند.
 
کم کم اظهار نظرها در مورد اینکه چرا این اتفاق افتاده و کودکشان کم حرف می زند یا اصلا حرف نمی زند، آغاز می شود، به جرات می توان گفت این فصل نخست، داستان تمام خانواده هایی است که صاحب فرزند اوتیستیک هستند.
 
یک روانپزشک چطور می تواند به پدر و مادری که نگران است، بفهماند که صاحب کودکی است که تمام زندگیش را نیاز به آموزش دارد که اگر دیر به فکر بیافتد تا جایی که کودکش همانند یک انسان عقب مانده ذهنی شدید و یا حتی بیشتر از او تنزل می یابد.

 حالا اگر والدین با قبول این بیماری بخواهند از همان اوان کودکی به درمان کودک خود بپردازند، باید از اقشار ثروتمند جامعه باشند تا بتوانند هزینه درمان و توانبخشی فرزندان خود را بپردارند، چرا که به جز چند بیمه تکمیلی، بیمه های دیگر کشور هیچ هزینه ای برای توانبخشی بیماران اوتیستیک بر عهده نمی گیرند.

اوتیسم چیست؟
اوتیسم (Autism) نوعی اختلال رشدی است که با رفتارهای ارتباطی و کلامی غیرطبیعی مشخص می شود.

علائم این اختلال در سال های اول عمر بروز می کند و علت اصلی آن ناشناخته است.
 
این اختلال در پسران شایع تر از دختران است و وضعیت اقتصادی، اجتماعی، سبک زندگی و سطح تحصیلات والدین نقشی در بروز این بیماری ندارد.
 
این اختلال بر رشد طبیعی مغز در حیطه تعاملات اجتماعی و مهارت های ارتباطی تاثیر می گذارد و کودکان و بزرگسالان مبتلا به اوتیسم در ارتباطات کلامی و غیرکلامی، تعاملات اجتماعی و فعالیت های مربوط به بازی مشکل دارند.
 
زمانی که سن مبتلا بالا می رود، علایم یکی پس از دیگری خودش را نشان می دهد، کودکی که به سن مدرسه رسیده و دچار اوتیسم است، نمی تواند به راحتی رابطه دوستانه برقرار کند یا با کودکان هم سن و سال خود بازی کند.

 بیمار حتی از نظر اجتماعی خیلی ناتوان است، آنها مانند کودکان دست و پا چلفتی هستند، ناتوانند و حرکاتشان هماهنگی ندارد، احساس همدلی با هم کلاسی هایشان ندارند و ارتباط خوبی با آنها برقرار نمی کنند و وقتی به اواخر نوجوانی می رسند، حتی اگر بیشترین پیشرفت درمانی را هم داشته باشند، روش مناسب برای برخورد و ابراز علایق، هیجانات و احساسات به دیگران را ندارند و برقراری دوستی در آنها به سختی انجام می شود.

 این اختلال، ارتباط با دیگران و دنیای خارج را برای آنان دشوار می سازد و در بعضی موارد رفتارهای خودآزارانه و پرخاشگری نیز دیده می شود.

 حرکات تکراری (دست زدن ، پریدن)، پاسخ های غیرمعمول به افراد، دلبستگی به اشیا و یا مقاومت در مقابل تغییرات، حساسیت غیرمعمول در مقابل حواس پنجگانه (بینایی، شنوایی، لامسه، بویایی و چشایی) از علائم بیماران مبتلا به اوتیسم است.
روبان پازل نماد اوتیسم

دکتر  صادقی، روانپزشک در این باره می گوید:

«بیماری اوتیسم دلایل بسیاری ممکن است داشته باشد که از مهم ترین آنها عفونت های دوران بارداری است که موجب توقف رشد سلول های مغزی می شود.
 
از دلایل دیگر بیماری اوتیسم می توان به عوامل ژنتیکی و ارثی، زایمان نامناسب و دوران بارداری پر استرس اشاره کرد.
 
این بیماری مخصوص دوران کودکی است و تا پایان عمر همراه با فرد است و درجه بندی دارد.
 
اوتیسم معمولا در دوران شیرخوارگی یا چند ماه و چندسال اول زندگی بوجود می آید و با طی شدن مراحل رشد، این بیماری نیز به تدریج یا ناگهانی رشد می کند و باعث متوقف شدن رشد عاطفی و اجتماعی کودک می شود.
 
کودکانی که به بیماری اوتیسم مبتلا هستند، رشد طبیعی و معمولی ندارد و در خود فرو می روند و از اجتماع دوری می کنند و در نوع شدیدتر حتی نمی توانند ادامه تحصیل بدهند.
 
در دسته بیماران نوع خفیف، تکامل رشد هیجانی، محدودیت روابط اجتماعی، توجه نکردن به مسائل جزئی، تکرار حرکات و در خود چرخیدن است.
 
در نوع شدید بیماری اوتیسم، بیماران دچار کاهش احساسات، کم شدن تماس های چشمی، استفاده محدود از کلمات، اشتباه بیان کردن ضمایر و کم شدن عواطف می شوند.
 
برخی از این کودکان هوش بالایی دارند و می توانند عملیات سخت و دشوار ریاضی را به سرعت انجام بدهند، اما باید توجه داشت که نیم دیگر از این کودکان دچار عقب افتادگی هستند و هوش کمی دارند.
 
تنها راه تشخیص این بیماری، صحبت ها و تعاریفی است که والدین و یا معلمان بیان می کنند.
 
درمان دارویی برای بیماری اوتیسم وجود ندارد و بهبودی کامل میسر نیست و این بیماری تا پایان عمر در فرد باقی می ماند.

کسانی که از این کودکان مراقبت می کنند باید نظم داشته باشند و آموزش های خاصی برای نگهداری از این کودکان دیده باشند.

این کودکان علارغم رفتار عجیبی که دارند، به دیگران و یا خود آسیب و صدمه ای نمی زنند و رفتارهای پرخطر ندارند.

 افراد اوتیسمی فراموشی ندارند و حافظه قوی در به خاطر سپردن و یادآوری خاطره ها و یا موارد دیگر دارند، اما مشکل اساسی که در این کودکان شایع است، اختلال تکلم است و این افراد تنها می توانند چند جمله را پشت سر هم بیان کنند و یا اصلا حرف نمی زنند.
 
عوامل محیطی در ایجاد این بیماری نقشی ندارد و شوک های محیط اطراف موجب این بیماری نمی شود. همچنین استرس در تشدید این بیماری نقشی ندارد.»


منابع:
salamatnews.com


مواظب اضافه وزن در کودکان دختر باشید !

یک فوق تخصص نازایی با بیان اینکه اختلال در بارداری یکی از عوارضی است که مبتلایان به سندرم تخمدان پلی کیستیک در دراز مدت به آن دچار می شوند، نسبت به افزایش این بیماری در بین زنان هشدار داد.
 
دکتر صالح پور ، با بیان اینکه شیوع این بیماری در شرایط عادی باید در جامعه در حدود ۳ تا ۴ درصد باشد، گفت: براساس مطالعه ای که در ۱۲۰۰ دانش آموز دختر دبیرستانی تهران انجام داده ایم این میزان به حدود ۱۲ تا ۱۵ درصد رسیده است.
 
ایشان افزود: این میزان در جامعه نابارور حتی به حدود ۳۰ تا ۴۰ درصد دیده می شود.
 
دکتر صالح پور دلیل این افزایش را تغییر سبک زندگی در جامعه عنوان کرد و گفت: شیوه درست غذایی و ورزشی موجب می شود که حتی افرادی که زمینه ارثی این بیماری را دارا هستند، دیرتر در شکل ضعیف تر و با عوارض کمتر به آن دچار شوند.


 ایشان در خصوص تغییرات شیوه زندگی به کاهش حرکت، ورزش و مصرف فیبرهای غذایی و نیز افزایش استفاده از اتومبیل را مصرف غذاهای آماده و قند و شکلات، شکر و چیپس و پفک اشاره و به خانواده ها توصیه کرد تا مواظب اضافه وزن و استفاده زیاد از غذاهای چرب و شیرین و مصرف زیاد فیبر غذایی در کودکان دختر باشند.
 
دکتر صالح پور با این توصیه به خانواده ها که مواظب باشند تا کودک و نوجوان دختر آنها حتما ورزش کنند؛ گفت: ورزش لزوما نیاز به مراجعه به باشگاه ورزشی ندارد بکله می تواند به صورت پیاده رفتن مسیر خانه تا مدرسه باشد.
 
این متخصص زنان با بیان اینکه مشخص شده که آغاز ابتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک از دوران کودکی و نوجوانی است که البته می بایست زمینه ارثی خانوادگی آن وجود داشته باشد، گفت: معلوم شده است که تغییرات مذکور در سبک زندگی با کمک به زمینه ارثی موجب افزایش بسیار زیاد این بیماری در جامعه ما شده است.
 
ایشان در ادامه با بیان اینکه سندرم تخمدان پلی کیستیک بیماری ای است با نمایش های متفاوتی اعم از اختلال قاعدگی، رشد موهای زاید، چاقی و متعاقب آن اختلال باروری اضافه کرد: این بیماران در طولانی مدت دچار عوارض بسیاری می شوند که اختلال در حامله شدن یکی از آنهاست.
 
این دانشیار دانشگاه در ادامه افزایش چربی ها، قند و فشار خون و قرار گرفتن در معرض بیماری های قلبی عروقی را برخی دیگر از عوارض طولانی مدت این بیماری عنوان کرد.
 
گفتنی است : مطالعه مذکور بر یک هزار و ۲۰۰ نفر از دانش آموزان دوم و سوم دبیرستان از مدارس نواحی مختلف تهران انجام شده است که ۴۰۰ نفر از این دختران دارای علایم بالینی بیماری بوده اند و حدود ۱۰ درصد آنها علاوه بر علایم بالینی دارای علایم آزمایشگاهی و سونوگرافی بیماری سندرم تخمدان پلی کیستیک نیز بوده اند.

 

منبع:isna.ir


اضطراب حتی در روزهای کودکی

والدین می دانند که هر کودک تا اندازه ای ترس و اضطراب در خود دارد. با این حال نمی دانند که این ترس و اضطراب از کجا سرچشمه می گیرد. آنها به دفعات سوال می کنند: چرا بچه من این قدر وحشت زده است؟ او که دلیلی برای ترس خود ندارد.

 

 

اضطراب حتی در روزهای کودکی

 

شاید مفید واقع شود که برخی از سرچشمه های اضطراب در کودکان را توصیف کنیم و چند راه برای غلبه بر اضطراب ارائه دهیم.

 

 

ترس از رها شدن یکی از سرچشمه های اضطراب

 

بزرگترین ترس کودک این است که والدین او را دوست نداشته باشند و رهایش کنند. چنانکه روانشناسی آن را بطور برجسته ای در کتاب – شرق بهشت- نشان می دهد:

 

بزرگترین وحشتی که یک کودک می تواند داشته باشد این است که دوست داشته نشود، و طرد شدن دوزخی است که از آن وحشت دارد ... و طرد شدن خشم را با خود می آورد و خشم نوعی جنایت را که شکل انتقام دارد ...

 

کودکی، که عشقی را که آرزویش بود، دریافت نکرد، گربه را با لگد می زند و احساس گناه پوشیده خود را پنهان می سازد. و یکی دیگر آن قدر می دزدد که پول محبوبش می سازد. و کودکی دیگر دنیا را فتح می کند و همیشه گناه و انتقام و گناه بیشتر.

 

هرگز نباید کودکی را با طرد کردن تهدید کرد. چه بعنوان شوخی و چه بعنوان خشم، نباید به کودک هشدار داد که طرد خواهد شد. بارها در خیابان یا در سوپر مارکت، از دور می شنویم که مادری خشمگین به کودک خود که وقتش را تلف کرده است جیغ زنان  می گوید: اگر همین الان نیایی اینجا ، همین جا ولت می کنم و می روم.

 

این نوع گفتار، ترس همیشه در کمین رها شدن را برخواهد انگیخت و کودک را بیش از پیش در خیال تنها رها شدن در دنیا فرو خواهد برد.زمانی که اتلاف وقت کردن کودک را نمی توانیم تحمل کنیم، بهتر است دستش را بگیریم و او را با خود بکشم تا اینکه با سخنان خود او را تهدید کنیم.

 

بعضی از کودکان اگر از مدرسه به خانه باز گردند و مادرشان را در خانه نیابند، به وحشت می افتند. اضطراب خاموش آنها از رها شدن خیلی زود بیدار می شود. بهتر است مادر با استفاده از یک یادداشت برای کودک پیغام بگذارد و جایی را که رفته است به    کود ک اطلاع بدهد.( در نظر داشته باشید که نوشته را در جایی قرار دهید که کودک یقینا متوجه آن بشود.)

 

هرگز نباید کودکی را با طرد کردن تهدید کرد. چه بعنوان شوخی و چه بعنوان خشم، نباید به کودک هشدار داد که طرد خواهد شد

 

هنگامی که فراز و نشیب های زندگی ما را به اجبار از کودکان خردسالمان جدا می کند، باید برای این جدایی زمینه سازی کرد. برای بعضی ازوالدین دشوار است به کودک بفهمانند که آنها برای عمل جراحی، تعطیلات، یا برای انجام وظیفه ای اجتماعی از خانه دور خواهند بود. آنها بخاطر ترسی که از عکس العمل کودکشان دارند، هنگام شب یا وقتی که کودکشان در مدرسه است، یواش از خانه خارج می شوند و یکی از خویشاوندان و یا یک پرستار بچه را در خانه می گذارند که موقعیت را برای کودکشان توضیح دهد.

 

 

اضطراب حتی در روزهای کودکی

 

اگر کودکان را از قبل برای دوری از مادر آماده سازیم آنها خواهند توانست که فشار ناشی از این جدایی را آسانتر تحمل کنند. آماده سازی پر محتوا به چیزی بیشتر از توضیحات لفظی پیش پا افتاده نیاز دارد. برای آنکه به آماده سازی پر محتوا جامه عمل بپوشانیم ، بایستی از طریق همان زبان مخصوص کودکان در بازی ها و دنیای اسباب بازی ها با آنها ارتباط برقرار کنیم.   

 

اگر کودکان را از قبل برای دوری از مادر آماده سازیم آنها خواهند توانست که فشار ناشی از این جدایی را آسانتر تحمل کنند. آماده سازی پر محتوا به چیزی بیشتر از توضیحات لفظی پیش پا افتاده نیاز دارد. برای آنکه به آماده سازی پر محتوا جامه عمل بپوشانیم ، بایستی از طریق همان زبان مخصوص کودکان در بازی ها و دنیای اسباب بازی ها با آنها ارتباط برقرار کنیم.   

 

 

اضطراب ناشی از احساس گناه

 

والدین، آگاهانه و نا آگاهانه در کودکان احساس گناه پدید می آورند. احساس گناه، همچون نمک، عنصری مفید برای آب و تاب دادن به زندگی است، ولی نباید جریان اصلی در زندگی باشد. وقتی کودک از یکی از اصول رفتار اجتماعی یا اخلاقی سرپیچی می کند، آن وقت جایی هم برای مذمت و احساس گناه وجود دارد. با این وجود، کودک وقتی از داشتن احساسات منفی یا افکار ناپسند منع می شود، به ناچار احساس گناه و اضطراب خیلی زیادی خواهد داشت.

 

برای مانع شدن از احساس گناه غیر ضروری، والدین همچون یک مکانیک خوب که با ماشین خراب سر و کار دارد، باید با سرپیچی ها و نا فرمانی های کودک برخورد کنند. مکانیک، صاحب ماشین را خجالت زده نمی کند. او چیزی را که باید تعمیر شود به صاحب ماشین می گوید. مکانیک از سر و صداهای عجیب و غریب ماشین انتقاد نمی کند، بلکه از آن سر و صداها برای پیدا کردن عیب ماشین استفاده می کند.

 

 

برای کودکان دلخوشی بزرگی است که در باطنشان بدانند واقعا آزادند آنطور که دوست دارند فکر کنند و در خطر از دست دادن محبت و موافقت والدینشان قرار نگیرند

 

برای کودکان دلخوشی بزرگی است که در باطنشان بدانند واقعا آزادند آنطور که دوست دارند فکر کنند و در خطر از دست دادن محبت و موافقت والدینشان قرار نگیرند، اظهاراتی نظیر آنچه در زیر آمده مفید واقع خواهد شد.

 

((تو یک جور احساس می کنی،اما من جور دیگر، ما درباره این موضوع احساسات متفاوتی داریم)) بنظرت می آید که نظرت درست است ولی نظر من این نیست. من به نظر تو احترام می گذارم، اما خودم نظر دیگری دارم.))

 

 

اختلاف بین پدر و مادر ، یکی دیگر از سرچشمه های اضطراب

 

وقتی والدین با هم نزاع می کنند کودکان مضطرب می شوند و احساس گناه می کنند برای این مضطرب می شوند که محیط خانه شان مورد تهدید واقع شده است و احساس گناه می کنند زیرا در این اختلاف خانوادگی نقشی واقعی یا خیالی داشته اند. حال قابل توجیه باشد یا نباشد، کودک احساس می کند که او سبب اختلاف بین پدر و مادر بوده است.

 

 

کودکان در جنگ داخلی ای که بین والدین روی می دهد، بی طرف نمی مانند، آنها یا جانب پدر را می گیرند یا جانب مادر را، عواقب این جنگ داخلی هم به رشد صفات شخصیتی کودک صدمه می رساند و هم به رشد جنسی روانی او. وقتی پسری پدرش را طرد می کند یا دختری مادرش را، ان پسر و دختر مدل مناسبی نخواهد داشت تا خود را با ان وفق بدهند.طرد شدن از طریق بیزاری نسبت به همانندی با صفات شخصیتی و نسبت به تقلید از رفتار والدین نشان داده می شود. وقتی پسری مادرش را طرد می کند، یا دختری پدرش را، آن دختر و پسر ممکن است با احساس ظن و خصومت نسبت به تمام اشخاص جنس مخالف بزرگ شود.

 

 

اضطراب ناشی از دخالت در فعالیت های بدنی کودک

 

امروزه در بیشتر خانواده ها کودکان خردسال به خاطر کمبود جا برای فعالیت های حرکتی دچار ناامیدی و یاس می شوند. آپارتمان های کم فضا و اسباب و اثاثیه گرانبها شدیدا مانع از بالا و پایین پریدن و این طرف و آن طرف دویدن کودک می شوند. این محدودیت ها معمولا در اغاز زندگی کودک شروع می شوند. به کودک اجازه نمی دهند که در کالسکه اش بایستد، به کودک نوپا اجازه نمی دهند که از پله ها بالا برود، یا نمی گذارند که در اتاق نشیمن بدود.

 

 

کودکان، که بخاطر این محدودیتها دچار نومیدی می شوند تنشی را در خوذد ذخیره می کنند که باعث پدید آمدن اضطراب می شود. کودکان خردسال نیاز دارند که تنش خود را با فعالیت های بدنی آزاد کنند. آنان به فضایی برای دویدن و به اشیای کافی برای بازی کردن نیاز دارند. آنان به یک اتاق یا حیاط احتیاج دارند تا آزادانه به فعالیت بپردازند و در عین حال از لحاظ روانی نیز آسایش داشته باشند.


منبع:tebyan.net


چگونه کودکی نرمال داشته باشیم !

اختلالات رفتاری در تمام سنین کودکی بروز می‌کند. اغلب اوقات این مشکلات در اوایل دوران زندگی شروع می‌شود. نوپایان و کودکان خردسال گاهی ممکن است از انجام آنچه که بزرگسالان از آنها می‌خواهند انجام دهند، علی‌رغم چندین بار تکرار درخواست، خودداری کنند. کودکان گاهی بی‌ادب، فحاش و کج‌خلق می‌شوند.

 

روان‌شناسان معتقدند که رفتار نامناسب در کودکان به علت آموزش و یادگیری از محیط به تدریج به صورت تقریبا ثابت در رفتار آنها تجلی می‌یابد و هر رفتار نامناسب مانند رفتار مناسب از طریق تقویت‌کننده‌های مثبت و منفی و یا تنبیه از محیط کسب می‌شود.


 چرا ناهنجاری‌های رفتاری بروز می‌کند
برخی اوقات کودکان احساسات خود را از طریق رفتارشان ابراز می‌کنند زیرا این تنها روشی است که آنها می‌دانند که از طریق آن می‌توانند آنچه را که احساس می‌کنند بیان کنند. حس خشم، سرخوردگی و بلاتکلیفی درباره چیزی یا احساس گناه و یا شرم می‌تواند باعث اشباع احساسات فرزندتان شود و یا به خستگی و ناخوشی فیزیکی آنها منجر شود یا این که می‌تواند به طغیان احساسی یا رفتاری آنها بینجامد.


 کمبود توجه‌
همچنین کودکانی که بی‌قرار و پر از تب و تاب هستند ممکن است به عنوان افراد پرتحرک توصیف شوند . در کودکانی که از اختلال تحرک بیش از حد ناشی از کمبود توجه رنج می‌برند این‌گونه رفتار در حالت افراطی وجود دارد و ممکن است باعث صدمه یا تشویش به خانواده کودک و افراد دیگری که در پیرامون او هستند، شود.

 

کودکانی که از این اختلال رنج می‌برند از ظرفیت توجه بسیار کمی برخوردارند و بیش از حد فعال هستند بویژه در زمانی که مایل هستند آنها آرام بگیرند. رفتار دشوار آنها می‌تواند شامل این باشد که آنها نمی‌توانند منتظر نوبت خود شوند یا بدون آن که فکر کنند دست به عملی بزنند یا مقرراتی که وجود دارد را نقض کنند.

این کودکان همین‌طور به خودشان صدمه می‌زنند و از نظر درسی در مدرسه ممکن است از موفقیت کمتری برخوردار باشند یا در یافتن دوست با دشواری مواجه شوند. آنها همین‌طور ممکن است باعث حوادث بیشتری شوند، بدخلقی بیشتری از خود نشان دهند و نتوانند خوب بخوابند.


 کودکان یاد می‌گیرند
اگر فرزندان شما داد می‌زنند و شما سعی می‌کنید با صدای بلندتری همان کار را بکنید، در آن صورت شما به آنها دارید این را نشان می‌دهید که زور و قدرت روشی است که می‌توان با آن مسائل را حل کرد. سعی کنید در عوض باآرامی و بامنطق عمل کنید. به آنها نشان بدهید که متوجه هستید چه احساسی دارند: بله می‌فهم که چرا عصبانی هستی. ولی همزمان به آنها عواقب رفتارشان را هم گوشزد کنید.

 

همزمان که کودکان رشد می‌کنند آنها به طور منظم به کارهای جدید دست می‌زنند، این که بتوانند خودشان تصمیم بگیرند یا انتخاب کنند روشی است که یاد می‌گیرند چگونه استقلال داشته باشند و این یک قابلیت مهم زندگی است. ممکن است به آنها این انتخاب داده شود که بین دو چیز که هر کدام از نظر شما درست است یکی را انتخاب کنند؛ به عنوان مثال: آیا می‌خواهی این اسباب‌بازی را با کسی شریک شوی یا می‌خواهی آن را با یکی دیگر عوض کنم؟


کم‌توجهی به رفتار خوب‌
غفلت والدین در صورت خوب بودن رفتارهای کودکان آسان است، ولی در صورت بدرفتاری، والدین سریعا به کودکان توجه می‌کنند. بیشتر کودکان و همچنین نوجوانان نیاز به دریافت توجه زیاد از طرف والدینشان دارند و به نحوی رفتار می‌کنند که این توجه را به دست آورند. شاید تعجب‌آور باشد که به نظر می‌رسد کودکان ترجیح می‌دهند به جای غفلت والدین، عصبانیت یا توجه منفی والدین را به دست آورند، این مساله می‌تواند یک چرخه معیوب به وجود آورد.

بی‌توجهی به کودک، رفتارهای نامناسب کودک، توجه منفی و عصبانیت والدین و رفتارهای نامناسب کودک، این که به فرزند خود کمک کنید چگونه با کشمکش‌ها و دلواپسی‌های خود طرف شود یکی از مهمترین قابلیت‌هایی است که به عنوان پدر یا مادر به فرزند خود می‌توانید منتقل کنید، با نشان دادن نمونه به آنها کمک کنید از طریق اعمال خودتان به آنها نشان دهید که چگونه به شکل سازنده می‌توان با کشمکش‌های خود طرف شد بدون آن که به کسی لطمه زد. به آنها نشان بدهید که خوب است در این‌باره صحبت کرد و اگر لازم به کمک کسی بود آن را طلب کرد.

خشونت راه‌حل رفع کشمکش‌ها، حس خوردگی و عصبانیت نیست، افراد دیگر صدمه می‌بینند. اگر شما کودک خود را کتک بزنید این کار به آنها این تصور را می‌دهد که آنها هم می‌توانند همین کار را نسبت به کسان دیگری انجام بدهند که دوست‌شان دارند. آنها در معرض تصورات متناقض و سردرگمی در دوره رشدشان به سن بلوغ قرار خواهند گرفت. بعلاوه کتک زدن و یا سیلی زدن یک کودک شیطان به او یاد نمی‌دهد که چه کاری را غلط انجام داده بود. از این‌رو این کار باعث نمی‌شود که رفتار غلط او متوقف شود یا دیگر تکرار نشود.


تنبیه فیزیکی خطرناک است، این کار می‌تواند به صدمه دائمی منجر شود. در برخی کشورها این کار غیرقانونی است. یک سیلی آرام می‌تواند به یک تودهنی محکم منجر شود. دست آخر فرزند شما عصبانی و دردمند است و نمی‌تواند بفهمد که چگونه باید کار درست را انجام دهد.

از همه بدتر، کودکانی که در معرض تنبیه فیزیکی بودند یاد می‌گیرند که وقتی نسبت به کودکان کوچکتر از خود عصبانی هستند از خشونت استفاده کنند. با دور کردن فرزندان خود از شرایط خشونت‌آمیز و با مانع شدن از این که دست به رفتار خشونت‌آمیز بزنند شما دارید به آنها یاد می‌دهید که استفاده از خشونت درست نیست و با هیچ‌کس نباید به این نحو برخورد کرد.

سعی کنید که دیگران را در حمایت از نقش‌تان به عنوان پدر و مادر درگیر کنید، در محیط اجتماعی شما افراد دیگری هستند که یا از فرزندتان مراقبت می‌کنند و یا نسبت به او نوعی مسوولیت دارند. آنها می‌توانند به شما درباره رفتار فرزندتان وقتی که تحت نظرشان هستند اطلاعات بیشتری بدهند یا شما را درباره تغییراتی که در رفتار آنها رخ داده یا درباره نحوه برخوردشان به شرایط دیگر مطلع کنند.

 

آنها کسانی هستند که مسوولیت مراقبت از فرزندتان را دارند و می‌توانند با زدن مثال به شما یاد بدهند که چگونه با او رفتار کنید یا به شما بگویند که چه مقرراتی در کودکستان بر رفتار او ناظر است. حتی آنها می‌توانند به شما توصیه‌های عملی یا راهنمایی بکنند و شما هم می‌توانید با آنها برای تعیین حدود رفتار فرزندتان و استفاده از مقررات مشابه همکاری کنید.


 منبع : .jamejamonline.ir


دوران شناخت "جنس مخالف "چه سنی است؟

 

به شرط این‌كه خانواده آمادگی و بلوغ فکری لازم را برای شنیدن رازهای نوجوانش داشته باشد؛ نوجوانان و جوانان هم در صورت مواجه شدن با مشكلات هوشمندانه عمل می كنند.

 

"زهره رحیمی" عنوان كرد: تمایل به ارتباط با جنس مخالف یك نیاز طبیعی است؛ باید نیاز به این گونه ارتباطات با خانواده‌ها در میان گذاشته شود.

 

وی اظهار كرد: تمایل به ایجاد روابط دوستی یك نوع هنجار است اما بدون مدیریت صحیح، می تواند به صورت یك نوع ناهنجاری بروز كند.

 

رحیمی یادآور شد: نیاز به جنس مخالف در بیشتر افراد یك پدیده ذاتی تلقی می‌شود اما باید نوجوانان و جوانان در ایجاد این ارتباطات دقت کافی داشته باشند.

 

این روانشناس بیان كرد: وجود صمیمیت در بین خانواده‌ها بسیار مهم است و در صورتی كه اعضای خانواده با یكدیگر صمیمی باشند روابط دوستی اعضا، كنترل و مدیریت می‌شود و مشكلات بعدی این‌گونه روابط به حداقل خود می رسد در حالی كه بسیاری از جوانان ارتباطات دوستی خود را از خانواده پنهان می‌كنند. این امر می‌تواند به واکنش‌های خانواده یا ویژگی‌های خود این جوانان مربوط باشد.

 

وی اظهار كرد: در حال حاضر دختران و پسران نوجوان به دلیل آماده نبودن بستر خانواده، هنگام دوستی با جنس مخالف وقایع را از خانواده خود پنهان می كنند و در زمان برخورد با مشکلات پیش آمده از دوستان هم سن خود به عنوان مشاور استفاده می كنند كه این امر می تواند موجب بروز مشکل شود چرا كه دوستان هم سن و سال نوجوان، معمولا نمی‌توانند مشاور خوبی باشند.

 

ایشان عنوان كرد: شناخت افراد از یكدیگر در زندگی مشترك یكی از امور مهمی است كه در زندگی‌های سنتی هیچ گونه جایگاهی ندارد چرا كه دوران نامزدی كه دوران شناخت طرف مقابل است بسیار كوتاه مدت بوده و دوران عقد نیز به دلیل مراسم و پیچیدگی‌های آداب و رسومش فرایند شناخت افراد از یكدیگر را مختل می‌كند در حالی كه بسیاری از زن و شوهرها در زندگی مشترك به دلیل عدم شناخت از اخلاق و رفتار یكدیگر دچار مشكل بزرگی می‌شوند.

 

وی افزود: بهترین دوران شناخت جنس مخالف از یكدیگر بین سنین نوجوانی تا 25 سالگی است.

 

وی  ادامه داد: در جامعه ما پسران در ارتباطات دوستی بیشتر به دنبال رفع نیازهای جنسی بوده در حالی كه دختران به دنبال ارضای احساسات و عواطف خود هستند كه این تفاوت گاهی طرفین را وادار به بروز رفتارهایی می کند که هیچ تمایل درونی به آن ندارند و در نتیجه قادر نخواهند بود با تبعاتش مواجه شوند.

 

وی بیان كرد: دختران به دلیل نیاز عاطفی به پسران ممكن است تن به درخواست‌هایی از قبیل از دست دادن بکارت خود از سوی پسران بدهند كه پس از گذشت زمان، زندگی آنها را بسیار تحت تاثیر قرار دهد.

 

ایشان  ادامه داد: در بسیاری از این موارد پس از به هم خوردن رابطه، دختران به شدت دچار عوارض روانی افسردگی، کاهش عزت نفس، بی اعتمادی به روابط و افت تحصیلی می شوند و گاهی اقدام به کارهایی بسیار جبران ناپذیر مانند خودکشی می‌كنند. برخی با تن دادن به ازدواج‌های اجباری حاصل این روابط، یک عمر را در تردید و بی میلی سپری خواهند كرد.

 

این روانشناس تاكید كرد: والدین باید میزان توانایی ابراز احساسات و اندیشه‌های درونی  را در بستر خانواده بسنجند، همچنین این بستر را برای برون ریزی‌های هرچه بیشتر اعضاء فراهم کنند و توانایی خود را فارغ از نگاه‌های احساسی یا سنتی یا اقتدارگرایانه بالا ببرند و به فرزندانشان اجازه بیان نیازهای طبیعی‌شان را بدهند.

 

رحیمی عنوان كرد: خانواده‌ها می‌توانند یك روز مشخص را به عنوان روز درد و دل برای ابراز احساسات، خواسته‌ها و عواطف یكدیگر تعیین کنند و در این روز تمام اعضای خانواده ناگفته‌های یک هفته خود را نزد یکدیگر اعتراف کنند.

 

وی تاكید كرد: در صورتی كه نوجوانان و جوانان، نیاز خود را به خانواده‌ها مطرح كنند بسیاری از مشكلات، بهتر مدیریت خواهد شد به شرط این‌كه خانواده آمادگی و بلوغ فکری لازم را برای شنیدن رازهای نوجوانش داشته باشد؛ این مهم موجب می‌شود نوجوانان و جوانان در صورت مواجه شدن با این مشكلات هوشمندانه عمل كنند.

 

رحیمی یادآورشد: برای اصلاح این امور نیاز به یك فرهنگ سازی است؛ این نوع فرهنگ سازی زمان بر بوده و باید تمامی افراد در راستای تغییر نگرش‌ها قدم بردارند.

 

وی بیان كرد: نیاز به خوردن و خوابیدن یك نیاز طبیعی است و بیان این گونه نیازها در جامعه ما هیچ گونه مشكلی ندارد اما باید از خود بپرسیم چرا نیاز طبیعی جنسی اینطور نیست و گفتگوی شفاف در این زمینه تقبیح شده است در حالی كه این مطرح نكردن‌ها موجب ایجاد مشكلاتی در جامعه می‌شود که اثرات منفی و مخرب تری را به همراه خواهد داشت.

 

رحیمی گفت: نادیده گرفتن امیال احساسی و جنسی می‌تواند در جامعه، افرادی با روحیه پنهان و فریب كار به بار آورد؛ برخی افراد به جای مواجهه با واقعیات زندگی بشری در پی پوشاندن آن هستند و به جای حل مسئله به پاک کردن صورت مسئله می‌پردازند.

 

این روانشناس عنوان كرد: باید تمامی افراد جامعه آگاه باشند چرا كه راه حل رفع نیازها نسبت به گذشته متفاوت شده است و نگاه به بشر به عنوان موجودی دارای کرامت مشی ما را در تمامی جهان دستخوش تغییر قرار داده است و برخی از پاسخ های قدیمی و متعصبانه دیگر جوابگوی نیاز امروزی نیستند.

 

وی گفت: تمامی افراد جامعه باید خود را برای نگرش‌های صحیح و به جا آماده کنند و فضایی مشارکتی و صمیمانه را برای یکدیگر فراهم كنند.

 

منبع : shafaf.ir


به این توصیه های سنتی اما خطرناک عمل نکنید

اغلب نوزادان تا ۴،۳ ماهگی قلنج‌های دردناکی دارند که معمولا در غروب اتفاق می‌افتد.

کوچولویی‌ که سال‌ها منتظرش بودید چشم به دنیا گشوده. می‌خواهید بهترین‌ها را برایش فراهم کنید. هر کاری می‌کنید تا بهترین باشد. تازه او را از بیمارستان آورده‌اید که متوجه زردی او می‌شوید. اطرافیان شروع به پیچیدن نسخه می‌کنند یکی می‌گوید «یه قطره رازیانه بریز تو حلقش!»، «شیرخشت بهش بدی درست میشه!»، «من به دخترم ترنجبین دادم فوری زردی‌اش برطرف شد!» اقوام یکی‌یکی برای چشم‌روشنی به منزل‌تان می‌آیند، دخترخاله می‌گوید: «زود سرش رو بتراش که موهاش پرپشت بشه!» مادرشوهر خواهرتان می‌گوید: «مادر جون یه کم از شیرت رو بریز تو دماغ بچه، مگه نمی‌بینی خس خس می‌کنه!» کم کم گیج و نگران می‌شوید که اگر همه این کارها را کرده‌اند و نتیجه گرفته‌اند شاید بد نباشد که شما هم امتحان کنید. اگر دودل هستید که این کارها را انجام دهید دکتر اکبر کوشانفر،‌ متخصص کودکان به شما می‌گوید که چه باید بکنید.

بسیاری از نوزادان چند روز بعد از تولد ۴۰ تا ۵۰درصد زردی دارند. این زردی گاهی ساده است و گاهی باید کنترل شود اما برخی خانواده‌ها عصاره رازیانه، شیر خشت یا ترنجبین را برای رفع زردی نوزاد استفاده می‌کنند در حالی که اینها همه ملین‌های گیاهی است و باعث می‌شود اجابت مزاج کودک شل شود. واقعیت این است که زردی توسط این مایعات از بین نمی‌رود. در مرحله اول باید میزان زردی مشخص شود و بعد از آن اقدام به درمان شود. امروزه این مشکل نوزادان با کمک فوتوتراپی به راحتی برطرف می‌شود.

قنداق کمبود ویتامین می‌آورد
به طور معمول امروزه به علت وجود پوشک‌های بهداشتی کودک نباید قنداق شود. یکی از مضرات استفاده از قنداق این است که در این حالت اندام‌های شیرخوار در معرض آفتاب نیست و ممکن است دچار نرمی استخوان شود. احتمال سوختگی پا هم در قنداق کردن بیشتر می‌شود. قنداق کردن کودک حتی باعث ایجاد اختلالات مفصلی به خصوص مفصل لگن در کودک می‌شود. اگر نوزاد دختری در بدو تولد دچار بیماری دررفتگی مادرزادی لگن شده باشد به هیچ‌عنوان نباید قنداق شود چون خطر دررفتگی مادرزادی لگن و اختلالات مفصل لگن در آنها بیشتر است. برای این کودکان درمان‌های دیگری از جمله پوشاندن ۳ پوشک توصیه می‌شود.

تخم کفتر کودک را ناطق نمی‌کند
هیچ سن و سال مشخصی برای رشد مهارت‌های تکلمی کودکان وجود ندارد. برخی کودکان از ۱۰ ماهگی تک کلماتی را به زبان می‌آورند، برخی در ۳ سالگی به راحتی صحبت می‌کنند. گاهی هم تکلم در پایان ۲ سالگی تکمیل می‌شود. بیان کلماتی مانند بابا و ...ممکن است زودتر هم اتفاق بیفتد. در این میان خانواده‌هایی هستند که فکر می‌کنند تخم کفتر و بلدرچین بر تکلم کودک تاثیر می‌گذارد البته تغذیه تکمیلی تاثیر بسیار زیادی بر این موضوع دارد اما سرعت به حرف افتادن کودک بستگی به تمرینات تکلمی والدین با فرزندان دارد. امروزه توصیه می‌شود که والدین روزانه چند هزار کلمه با فرزندشان صحبت کنند.

تراشیدن موی سر، آن را پرپشت نمی‌کند
برخی خانواده‌ها تصور می‌کنند که با تراشیدن موی سر نوزاد ضخامت و سرعت رشد مو تغییر می‌کند. وقتی موی سر را با تیغ برمی‌دارند چون مو ناگهان برداشته می‌شود تمام موهایی که در مرحله استراحت هستند دچار شوک شده و وارد مرحله رشد می‌شوند و در چند روز اول این طور به نظر می‌رسد که موها سریع درآمده‌اند اما این روند چند روز بیشتر نیست. موی سر افراد به خصوص کودکان به پدر و مادر بستگی دارد. رشد موی شیرخواران بستگی به تغذیه مادر هنگام شیر دادن و تغذیه تکمیلی دارد که معمولا باید حاوی روی و آهن باشد که رشد مو را زیاد می‌کند.

کلاهبرداری به نام تُل درآوردن
در بین خانواده برخی اوقات دیده می‌شود که کودک ۲ تا ۴ ساله سرفه‌های طولانی دارد. ممکن است هنگام مراجعه والدین به برخی افراد ناآگاه به آنها گفته ‌شود که جسمی مانند پسته راه تنفسی کودک را بسته است. گاهی این افراد پسته را در دهان خود می‌گذارند و آن را به صورت کودک که دهانش را باز کرده فوت می‌کنند. به این ترتیب تخمه وارد دهان کودک می‌شود. بعد با درآوردن آن از دهان کودک، می‌گویند که تُل را درآورده‌اند. در حالی که ممکن است کودک دچار حساسیت، برونشیت و... شده باشد. در اینگونه بیماری‌ها معمولا بعد از رفع علائم اولیه کودک برای مدت‌طولانی دچار سرفه می‌شود. در این مواقع بهترین کار مراجعه به متخصص اطفال است.

سرخک با پارچه قرمز مداوا نمی‌شود
در برخی فرهنگ‌ها وقتی کودک دچار سرخک می‌شد، پارچه قرمزی روی صورت و بدن او می‌اندازند. آنها سعی می‌کنند در این مدت کودک از دید افراد و محیط دور باشد زیرا عقیده دارند پارچه قرمز باعث از بین رفتن بیماری کودک می‌شود. بعد از چند روز که حال کودک بهتر و علائم ظاهری‌اش برطرف می‌شود، پارچه را از روی کودک برمی‌دارند. در حالی که بثورات پوستی و بیماری سرخک و آبله‌مرغان از جمله بیماری‌هایی هستند که باید تشخیص داده شده و خیلی زود درمان شوند زیرا حتی ممکن است علائم ظاهری روی پوست کودک بر جا بگذارد.

روغن مورچه به جای لیزر؟
برخی مردم که صاحب نوزاد دختر پرمو می‌شوند دل‌ نگران می‌شوند که دخترشان در آینده مشکلات زیادی داشته باشد. به همین دلیل و بر‌اساس همین باور قدیمی که روغن مورچه موهای زائد را کم می‌کند، این روغن‌ را تهیه می‌کنند و به بدن کودک می‌مالند در‌حالی‌که ممکن است آنچه به نام روغن مورچه به آنها ارائه می‌شود، واقعا روغن مورچه نباشد و ترکیبات دیگری داشته باشد که پوست نوزاد را دچار مشکل کند و عوارضی برای او به همراه داشته باشد. حتی اگر این روغن، روغن مورچه باشد به دلیل آنکه ممکن است مقدار قابل‌ملاحظه‌ای اسید فرمیک در آن وجود داشته باشد ممکن است موجب سوختن پوست یا ازبین رفتن ریشه موهای نوزاد که به صورت کرک در آمده، شود و حتی پوست نوزاد را تیره و سیاه رنگ کند.

شربت خواب‌آور قلنج را برطرف نمی‌کند
اغلب نوزادان تا ۴،۳ ماهگی قلنج‌های دردناکی دارند که معمولا در غروب اتفاق می‌افتد که در این زمان کودک گریه شدید دارد چون نفخ شکم دارد. در این مواقع والدین برای آرام کردن کودک از شربت‌های خواب‌آور استفاده می‌کنند که کاری اشتباه است اگر والدین برای رفع قلنج از کمی عرق نعناع استفاده کنند، مانعی ندارد.

شیر مادر، قطره بینی نیست
نوزاد در بدو تولد به علت مجاری کوچکی که دارد تنفسش از راه بینی و شکم است. در ابتدا اغلب تنفس نوزادان به صورت صدادار است و اگر بینی‌اش گرفتگی داشته باشد همراه با خس خس است. برخی افراد توصیه می‌کنند مادر شیر خودش را در بینی کودک بریزد که این کار اشتباه است زیرا گاهی اوقات این شیر از طریق مجاری بینی وارد دستگاه تنفسی نوزاد شده و ایجاد مشکلاتی برای نوزاد می‌کند. بهترین کار برای تنفس راحت‌تر نوزاد این است که بینی او را تمیز کنید و شکمش را سفت نبندید.

منبع:aftabir.com


چگونه با کودک مبتلا به لکنت زبان، ارتباط برقرار کنید

"ل" مثل لکنت
چطور با یکی از اعضای خانواده که دچار لکنت است ارتباط برقرار کنیم؟
به خاطر داشته باشید که اگر زمان حرف زدن با کودک یا بزرگسالی که دچار لکنت است احساس ناراحتی کنید، این احساس منفی به طرف مقابل هم القا می شود. البته بروز لکنت عمدتا در کودکان مشاهده می شود و شاید به جرات بتوان گفت که حدود یک درصد از افراد در جامعه ممکن است در بزرگسالی دچار لکنت باشند اما در کل هستند خانواده هایی که درگیر این مساله بوده و لذا...........
لکنت یک اختلال در جریان روانی گفتار فرد می باشد . اینکه علت واقعی و معین لکنت چیست، موضوعی است که هنوز به طور کامل کشف نشده اما تحقیقات دانشمندان نظریات متفاوتی را در این زمینه ارائه کرده است. آنچه روشن است اینکه علتهای متفاوتی سبب لکنت در افراد مختلف می شود. اما اینکه مهمترین علت چیست جای سۆال است.
حدود 55 میلیون نفر از مردم دنیا ، بزرگسال یا کودک دارای لکنت می باشند که این تعداد حدوداً 1% از جمعیت مردم در کشورهای مختلف جهان راتشکیل داده است. طبق آخرین برآورد در ایران احتمالاً این جمعیت حدود نیم میلیون می باشد. پس خود این آمار نشان می دهد که ضروری است همه ما طرز برخورد با یک فرد مبتلا به لکنت را بیاموزیم به خصوص اگر این فرد یکی از اعضای خانواده یا نزدیکان ما باشد.
به خاطر داشته باشید که اگر زمان حرف زدن با کودک یا بزرگسالی که دچار لکنت است احساس ناراحتی کنید، این احساس منفی به طرف مقابل هم القا می شود.
البته بروز لکنت عمدتا در کودکان مشاهده می شود و شاید به جرات بتوان گفت که حدود یک درصد از افراد در جامعه ممکن است در بزرگسالی دچار لکنت باشند اما در کل هستند خانواده هایی که درگیر این مساله بوده و لذا برای مواجهه با این شرایط باید اموزش ببینند. خصوصا که که طرز رفتار خانواده با این دست افراد خصوصا کودکان، در شکل گیری اعتماد به نفس آنها در آینده و همچنین میزان و نحوه تعامل اجتماعی شان بسیار موثر و تاثیرگذار است.
چرا که لکنت زبان ممکن است باعث شرمساری فرد در تعاملات اجتماعی گردد که این خود به نوعی به حس تنها بودن و عدم تمایل به شرکت در هر گونه فعالیت و مشارکتی که لازم باشد این افراد صحبت کنند، دامن زند. لذا کمک کردن به این دست کودکان و حتی بزرگسالان(برای اینکه احساس امنیت و اسودگی کنند) بسیار حایز اهمیت است.
 در ادامه به یک سری نکات اشاره می شود که به شما کمک می کند که چگونه با کودک مبتلا به لکنت زبان خود، ارتباط برقرار کنید:
لکنت زبان را بفهمید و درک کنید: لکنت زبان یک اختلال در گفتار و تکلم است که صحبت کردن فرد را در بخشهای متفاوتی مثل ابتدا، وسط یا در بازه های مختلفی در طی مکالمه را با خلل مواجه می کند. این مشکل می تواند با یک سری حرکات چهره مانند لرزیدن لبها و فک، پرش های سریع چشم و یا دیگر حرکات که جزیی از تلاش برای حرف زدن هستند توام گردد.
هر چند لکنت دلایل و عوامل رشدی، ژنتیکی و عصب شناختی دارد با این حال مکانیسم دقیق آن هنوز شناخته شده نیست.
برخی موقعیتها و شرایط می تواند لکنت را بدتر کند از جمله در جمع بودن، صحبت کردن در برابر دیگران، با تلاش حرف زدن و ..
اگر زمان حرف زدن با کودک یا بزرگسالی که دچار لکنت است احساس ناراحتی کنید، این احساس منفی به طرف مقابل هم القا می شود
با شخصی که لکنت دارد به طور طبیعی صحبت کنید: به جز کسانی که دارای مشکلات شنوایی هستند، نیازی نیست که هنگام صحبت کردن با این دست افراد صدای خود را بالا ببرید و یا سرعت حرف زدن خود را کم کنید.
تماس چشمی تان را به طور طبیعی حفظ کنید. نیازی نیست که به چهره فرد مبتلا به لکنت زل بزنید و یا از نگاه کردن به او طفره بروید.
 تصور نکنید که شخص لکنت دار خجالتی، عصبی یا ناتوان است: توانایی های روحی این افراد می تواند در حد عالی باشد. به طور غیر طبیعی خوب و مهربان نباشید، بلکه خودتان باشید.
 آرام باشید: هر قدر آرام تر و خونسردتر باشید شخص لکنت دار در بیان احساسات و حرفهایش آرام تر و راحت تر خواهد بود.
با دقت گوش دهید: بر روی موضوع تمرکز کنید نه به نحوه ابراز و انتقال پیام. اطمینان کسب کنید که زبان بدن تان علاقه شما را به شنیدن حرفهای او بازتاب می دهد .
 از تکنیکهای گوش دادن فعال استفاده کنید: تا  در آن شخص لکنت دار با علاقمندی و قضاوت نکردن شما به تداوم حرف زدن تشویق شود. دیده شده که افراد مبتلا به لکنت وقتی با خودشان، با اسباب بازی هایشان(البته در کودکان) با گل و گیاهان و .. صحبت می کنند بدون لکنت حرف می زنند شاید دلیل این مساله در قضاوت نکردن مخاطب است.
صبور باشید: اگر عادت دارید که وسط حرف بپرید و یا مهارت گوش دادن تان خوب نیست ممکن است وسوسه شوید که زودتر وسط حرف فرد لکنت دار بیابید و حرفش را قطع کنید یا مجبور به اتمام کلامش کنید. این کار نه تنها مودبانه نیست بلکه این تصور را که اطرافیان تمایل به شنیدن حرفهای آنها ندارند، در لکنت دارها تقویت می کند.
 سعی نکنید انها را هول کنید و یا جملاتشان را تکمیل کنید: این علامت بی حوصلگی شماست. همچنین ممکن است گرفتار پیش داوری شوید و به غلط آنچه را که او می خواهد بگوید حدس بزنید.
 اگر متوجه حرفهای او نشدید دوباره بحث کنید: احساس خجالت یا عدم اطمینان باعث بهتر شدن جریان تعامل نخواهد شد. از اینکه از او بخواهید بخشهایی را دوباره تکرارکند احساس ناراحتی نکنید. حتی می توانید درباره موضوع لکنت با او حرف بزنید و حتی سعی کنید بحث را با متانت و هوش اداره کنید. بیشتر این افراد از این بحث استقبال خواهند کرد و ان را شانسی برای ابراز احساسات خود به طور راحت و صریح می دانند.
 به روش حمایتی با کودک لکنت دار حرف بزنید: بیشتر کسانی که از لکنت رنج می برند کودکان هستند. به همان دقت و ظرافتی که با یک جوان یا بزرگسال لکنت دار حرف می زنید با این دست کودکان هم باید حرف زد تا به آنها کمک کنید تا بفهمد مورد علاقه هستند و تسلی بخش شان باشید.
 کودک را در حرف زدن هل نکنید: وقت بگذارید و حرفهای او را با دقت بشنوید و هرگز جملاتش را کامل نکنید. از سرزنش کردن و یا منفی جلوه دادن این ویژگی در کودک پرهیز کنید. هر قدر محیط خانواده حمایتی تر باشد همان اندازه کودک اعتماد و تمرکز لازم برای پیشرفت در تمام مهارتها و نه فقط صحبت کردن را پیدا خواهد کرد. با کودکتان درباره مشکلاتش صادق باشید و با و در مورد مشکلش حرف بزنید تا متوجه باشد که دارای هر مشکلی هم که باشد او را دوست دارید.

 منبع:tebyan.net


بیش فعالی کودکان را تست کنید

شیطنت و سر به هوایی از خصوصیات دوران کودکی است. کودکان اغلب پرتحرک اند و به سختی به نظم تن در می دهند. تصور کنید فرزندتان چنان بازیگوش باشد که قادر به کنترل وی نباشید و هر چه به او بیشتر آموزش می دهید کمتر یاد می گیرد. این کابوس را تحت عنوان «اختلال بیش فعالی - کم توجهی» نامگذاری کرده اند.

بیش فعالی درکودکان

اختلال كم توجهی و بیش فعالی، مشكل بسیاری از كودكان و البته نگرانی بسیاری از والدین است.

بعضی از والدین برعكس، حتی شیطنت و خرابكاری مفرط كودكشان را جدی نمی گیرند و آن را به حساب تیزهوشی و كنجكاو بودن او می گذارند.

این آزمون به شما كمك می كند دریابید فرزندتان به مشكل بیش فعالی و كم توجهی دچار است یا نه.

هنگام جواب دادن به سوال های زیر، این نكته ها را در نظر داشته باشید:

سن فرزندتان را در نظر بگیرید.

رفتار فرزندتان را در 6 ماه گذشته ملاك پاسخ دادن قرار دهید.

توجه كنید كه این آزمون به تنهایی نباید ملاك تشخیص یا درمان یك كودك باشد.

گزاره های زیر را بخوانید و برای هریك، یكی از گزینه های روبه رو را انتخاب كنید (امتیاز هریك از گزینه ها در مقابل آنها نوشته شده) و در نهایت، مجموع امتیازهایتان را حساب كنید و تفسیر آزمون را بخوانید.

قسمت اول:

1) فرزندتان به جزییات توجه نمی كند یا در انجام تكالیف مدرسه اش اشتباه های ناشی از بی دقتی دارد؟

2) به سختی می تواند توجهش را حین انجام یك كار و تا پایان آن حفظ كند؟

3) وقتی مستقیما با او صحبت می كنید، به نظر می رسد گوش نمی دهد؟

4) باوجود داشتن میل باطنی به انجام كارها و فهمیدن دستوراتی كه به او داده می شود، به دستورات درست عمل نمی كند و نمی تواند كاری را به پایان برساند؟

5) به دشواری می تواند به وظایف و فعالیت هایش نظم دهد؟

6) كارهایی كه به تلاش مداوم ذهنی نیاز دارند، دوست ندارد و از انجام آنها طفره می رود؟

7) وسایل لازم برای انجام كارها یا تكالیفش را گم می كند؟ (مداد، كتاب، اسباب بازی و ...)

8) صداها یا محرك های دیگر به آسانی حواسش را پرت می كنند؟

9) در فعالیت های روزانه اش فراموشكار است؟

10) با دست هایش ور می رود یا پاهایش را تكان می دهد و وقتی نشسته، سر جایش وول می خورد و می لولد؟

11) مواقعی كه لازم است سر جایش بنشیند، صندلی را ترك می كند؟

12) مواقعی كه لازم است سر جایش بنشیند، بیش از حد به دور و اطراف می دود و از صندلی ها بالا می رود؟

13) انجام بازی های بی سر و صدا برایش دشوار است؟

14) تمام روز در حال حركت است، انگار در بدنش موتور كار گذاشته اند؟

15) بیش از حد حرف می زند؟

16) وقتی از او سوال می پرسید، قبل از اینكه سوال تمام شود، با عجله جواب می دهد؟

17) رعایت نوبت برایش دشوار است؟

18) وسط حرف دیگران یا كار آنها می پرد؟

بهتر است قبل از اینكه هرگونه برچسبی به فرزندتان بزنید، برای ملاقات با یك روان پزشك یا روان شناس برنامه ریزی كنید. بدون مشورت با روان پزشك در مورد وضعیت فرزندتان تصمیم نگیرید و به خصوص در حضور كودك در مورد بیش فعالی حرفی نزنید

19) با بزرگسالان بحث می كند؟

20) از كوره در می رود؟

21) آگاهانه از خواسته ها و قوانین بزرگسالان سرپیچی می كند؟

22) عمدا دیگران را اذیت می كند؟

23) دیگران را مسوول خطاها یا بدرفتاری های خود می داند؟

24) حساس است و به سادگی از دیگران می رنجد؟

25) عصبانی یا بی میل است؟

26) كینه توز است و دوست دارد تلافی كند؟

27) قلدری می كند، دیگران را تهدید می كند یا می ترساند؟

28) كتك كاری به راه می اندازد؟

29) برای فرار از كارهایی كه باید انجام دهد، یا خلاص شدن از دردسر، دروغ می گوید و دیگران را گول می زند؟

30) از مدرسه فرار می كند؟

31) دیگران را آزار فیزیكی می دهد؟

32) اشیا ارزشمند دزدیده است؟

33) عمدا وسایل دیگران را خراب می كند؟

34) اشیایی را به كار برده كه می توانند صدمه جدی ایجاد كنند. (چاقو، چوب، آجر، اسلحه)

35) حیوانات را آزار می دهد؟

36) عمدا آتش روشن می كند كه خرابی به بار بیاورد؟

37) بی اجازه وارد خانه یا محل كار یا ماشین كسی می شود؟

بیش فعالی درکودکان

38) شب بدون اجازه از منزل بیرون می ماند؟

39) شبانه از منزل فرار كرده است؟

40) كسی را مورد سوءاستفاده جنسی قرار داده است؟

41) مضطرب، هراسان یا نگران است؟

42) به خاطر احتمال خطا، از امتحان چیزهای جدید می ترسد؟

43) احساس بی ارزشی یا حقارت می كند؟

44) به دلیل بروز مشكلات، خودش را سرزنش و احساس تقصیر می كند؟

45) احساس تنهایی می كند و حس می كند كسی او را نمی خواهد و دوست ندارد. می گوید: «كسی من را دوست ندارد.»

46) ناراحت، غصه دار یا افسرده است؟

47) نگران رفتار و ظاهر خود است و همیشه خجالت می كشد؟

تفسیر آزمون

اگر شما هم فكر می كنید فرزندتان بیش فعال است، این آزمون به شما كمك می كند تا این حدستان را ارزیابی كنید، اما دقت داشته باشید كه این آزمون به تنهایی نمی تواند و نباید ملاك تشخیص قرار گیرد. همچنین پاسخ مثبت به یك یا چند سوال نشانه وجود مشكل نیست. برای تفسیر نمره های آزمون به نكته های زیر توجه كنید:

الف) اگر بین سوال های 1 تا 9 حداقل به 6 سوال پاسخ «اغلب» یا «تقریبا همیشه» داده اید و در بین سوال های 48 تا 55 حداقل یك پاسخ «مشكل اندكی دارد» یا «مشكل جدی دارد» دارید، احتمالا كودكتان با اختلال كم توجهی روبروست.

ب) اگر در بین سوال های 10 تا 18 حداقل به 6 سوال پاسخ «اغلب» یا «تقریبا همیشه» داده اید و در بین سوال های 48 تا 55 حداقل یك پاسخ « مشكل اندكی دارد» یا «مشكل جدی دارد» داشته اید، احتمالا فرزندتان با اختلال بیش فعالی روبراست.

ج) اگر هر دو نتیجه «الف» و «ب» را از آزمون گرفته اید، احتمالا كودكتان با اختلال بیش فعالی و كم توجهی (ADHD) روبراست.

قسمت دوم:

عملكرد كودك

48) عملكرد كلی فرزندتان در مدرسه چگونه است؟

49) خواندن فرزندتان چگونه است؟

50) نوشتن فرزندتان چگونه است؟

51) ریاضی فرزندتان چگونه است؟

52) ارتباط او با والدینش چطور است؟

53) ارتباط او با خواهر و برادرش چطور است؟

54) ارتباط او با همسالانش چطور است؟

55) مشاركت او در فعالیت های جمعی (مانند بازی های تیمی) چگونه است؟

چه می توان كرد؟

اگر نتایج الف، ب، یا ج گرفته اید، حتما فرزندتان را نزد یك روان پزشك یا روان شناس ببرید. تشخیص اختلال كم توجهی و بیش فعالی (ADHD) به این سادگی ها نیست. حتی بعد از انجام این آزمون نیز نمی توان به تشخیص قطعی رسید، بنابراین بهتر است قبل از اینكه هرگونه برچسبی به فرزندتان بزنید، برای ملاقات با یك روان پزشك یا روان شناس برنامه ریزی كنید. بدون مشورت با روان پزشك در مورد وضعیت فرزندتان تصمیم نگیرید و به خصوص در حضور كودك در مورد بیش فعالی حرفی نزنید.

 

منبع:tebyan.net


مامان فقط من را دوست داشته باش !

این احساسی طبیعی است اما اگر کودک هر بار بخواهد خودش را با بقیه مقایسه کند دچار مشکلاتی خواهد شد. به همین علت لازم است به کودکتان یاد بدهید که بتواند احساس حسادت خود را کنترل کند. بدین ترتیب نه تنها احساس بهتری خواهد داشت بلکه بهتر می‌تواند با دیگر کودکان برخورد کند و روابط اجتماعی بهتری داشته باشد. می‌پرسید چگونه؟ در این مقاله بخوانید.
حسادت در کودکان
حتماً شما هم وقتی کودک 4 ساله‌تان با حسرت از ماشین پسر همسایه تعریف کرده و از شما خواسته تا مثل همان را برایش بخرید متوجه حسادت فرزندتان شده‌اید. شاید هم وقتی دخترتان عروسک دخترخاله‌اش را یواشکی برداشته تا با خودش به خانه ببرد متوجه شده باشید که او هم درگیر حسادت شده. گاهی هم کودکان بزرگتر به همکلاسی‌شان که نمره بالاتر گرفته حسادت می‌کنند و ممکن است با به دنیا آمدن یک نوزاد جدید در خانه دست به خشونت بزنند و سعی کنند رقیب تازه را از میدان خانواده بیرون کنند.
تجربه این حسادت‌ها که خود انواع مختلفی دارند می‌تواند برای فرزند شما مشکلاتی ایجاد کندو نه تنها روابط او با همسالانش را به خطر بیندازد بلکه باعث سرخوردگی و ناراحتی خود او هم بشود. به همین علت متخصصان توصیه می‌کنند با روشهای زیر سعی کنید به کودک کمک کنید که حس خود را کنترل کند و به جای حسادت، غبطه را جایگزین کند تا او را به تلاش بیشتر وادارد نه آسیب رساندن به خودش و دیگران!
احساسات کودک را بشناسید
سعی نکنید حسادت کودک را محکوم کنید. این روش فایده‌ای برای او ندارد. کودک وقتی ببیند به احساس او توجهی نمی‌کنید و انگار خواسته او را نمی‌شنوید، بلندتر داد می‌زند تا به او توجه کنید. بنابر این سعی کنید به کودک نشان دهید که به احساس او اهمیت می‌دهید. مثلا به او بگویید می‌دانم برایت سخت است که وقتی من خواهر کوچکت را می‌خوابانم، تو خودت لباس‌هایت را عوض کنی اما اگر کمی صبر کنی می‌توانم به تو کمک کنم. می‌دانم دلت می‌خواهد من بیشتر با تو بازی کنم. من هم دلم برای بازی با تو تنگ شده امالازم است مراقب خواهر کوچولویت باشم تا بزرگتر شود و بتواندبا تو بازی کند. یا مثلا وقتی در بازی بازنده می‌شود. به او بگویید می‌دانم که نا امید شدی ودلت می‌خواست تو هم مثل احسان برنده شوی اما خوب بازی کردی و می‌توانی دفعه بعد تو برنده باشی.
همه یا هیچ را انتخاب نکنید
بعضی از کودکان به علت مقایسه کارهای خودشان با دیگران و حسادت به دیگران از انجام کارهای مورد علاقه‌شان هم باز می‌مانند. محسن کودکی علاقه‌مند به نقاشی و کارهای هنری است اما با شروع مدرسه مدام کار دستی و نقاشیهای خودش را با بقیه مقایسه می‌کند و می‌بیند که مال بقیه همکلاسیهایش بهتر است.
بعد از مدتی او دیگر تمایلی به انجام این کارهای هنری نشان نمی‌دهد و از انجام آن سر باز می‌زند. فکر می‌کنید والدینش چگونه می‌توانند به او کمک کنند. مادر محسن به او می‌گوید: من هم زیاد نقاشی ام خوب نبود. اما از نقاشی کردن لذت می‌بردم. به همین علت زیاد نقاشی می‌کشیدم و تمرین می‌کردم تا اینکه نقاشی ام بهتر و بهتر شد. تو هم هر چه بیشتر تمرین کنی نقاشی ات زیبا‌تر از قبل می‌شود.
کودکان در سنین ابتدایی خیلی زود نتیجه می‌گیرند که در یک فعالیت خاص توانایی خوبی دارند یا ضعیف هستند. مازیار به فوتبال علاقه دارد اما بازی نمی‌کند چون فکر می‌کند که خوب فوتبال بازی نمی‌کند. او مرتب از بازی ارسلان تعریف می‌کند و حتی به او حسادت می‌کند که اینقدر خوب می‌تواند گل بزند.به نظر شما پدرش چه به او بگوید تا حسادت او به ضررش تمام نشود. پدر مازیار به او گفت: پسرم به نظر تو بهترین بازیکن فوتبال درایران کیست؟ چرا؟
بعد از توضیحاتی که مازیار داد پدرش از او پرسید: فکر می‌کنی بقیه بازیکنان فوتبال کشور که به خوبی او نیستند چه باید بکنند؟ آیا بهتر نیست فوتبال را کنار بگذارند؟ اگر همه بازیکنها این طور فکر کنند و بازی را کنار بگذارند فکر می‌کنی چه بلایی سر فوتبال کشور می‌آید؟ همین اتفاق درباره بقیه موضوعات هم می‌افتد. بنابر این همه در جایگاه خود تلاش می‌کنند تا کار خود را خوب انجام دهندو تو هم بهتر است همین کار را بکنی.
وقتی کودکی دارید که به نوزاد حسادت می‌کند، یادتان باشد که کودک بزرگ‌تر را با حرفهایتان بر علیه کودک کوچکتر تحریک نکنید. مثلا به جای اینکه بگویید بچه خوابیده نمی‌توانیم به پارک برویم. به کودک بگویید: عصر وقتی هوا خنک‌تر شد به پارک می‌رویم
لذت هدیه دادن را به او بچشانید
حسادت به وسایل و اسباب بازیهای دیگران ساده‌ترین و رایج‌ترین نوع حسادتهای کودکانه است که ممکن است بارها با آن روبرو شده باشید. مینا از مدرسه بر می‌گردد و به مادرش می‌گوید که کفش سارا- همکلاسی اش- خیلی زیبا بوده و او هم از همان کفشها می‌خواهد. علی از پدرش می‌خواهد که برایش پلی استیشن بخرد چون پسر همسایه هم از این بازیها دارد. ممکن است والدین تسلیم خواسته‌های جزیی کودک شوند اما گاهی ممکن است واقعااز عهده تهیه چنین وسایلی برنیایند و آنوقت چه باید کرد؟ اگر شما به کودکتان پس انداز کردن را یاد بدهید می‌توانید به او کمک کنید تا با پول تو جیبی و یا عیدی‌های خودش اسباب بازیها و لباسهای مورد علاقه‌اش را تهیه کند. در ضمن می‌توانید به او نشان دهید که با گذشتن از بعضی خواسته‌های خودش می‌تواند به کسانی که مشکلاتی دارند کمک کند و احساس خوشایندی از این کمک به دیگران پیدا کند و آنوقت می‌فهمد که اگر چه او کفش مورد علاقه‌اش را که گران قیمت بود نخریده اما در عوض به دوست دیگرش که لباس گرم نداشته کتی هدیه داده که او را گرم نگه می‌دارد.
آنوقت است که حس قدر دانی جای احساس حسادت را در وجود فرزندتان خواهد گرفت. در این حالت کودک شما کم کم متوجه می‌شود که حق انتخاب دارد. می‌تواند هر روز چشم به وسایل دیگران بدوزد و حسرت داشتنشان را بخورد یا اینکه به آنچه ضروری است بسنده کند و از هدیه دادن به دیگران لذت ببرد.
بر توانایی‌هایش تکیه کنید
اغلب کودکان خود را با خواهر و برادرشان مقایسه می‌کنند و به آنها حسادت می‌کنند. درباره وسایل شاید بتوانید با همسان خرید کردن این حس را کم‌تر کنید اما درباره توانایی‌های فردی که معمولا متفاوت است نقش شما بسیار حساس‌تر می‌شود.
در این باره بهتر است بر توانایی‌های فردی آنها بدون اینکه مقایسه‌ای انجام دهید، تاکید کنید و نشان دهید که به این توانایی‌ها افتخار می‌کنید و البته بدون مقایسه هر کدام را بخاطر یک خصوصیت خاص تحسین می‌کنید. مثلا به فرزندتان بگویید که از طرز داستان تعریف کردن او خوشتان می‌آید و لذت می‌برید وقتی او با قصه گویی‌اش همه را می‌خنداند. و فرزند دیگرتان را به خاطر شعرخواندنش تحسین کنید و به آنها بفهمانید که هر دو آنها را دوست دارید و به آنها افتخار می‌کنید. یادتان باشد همه کودکان حتی تلخ‌ترین آنها هم خصوصیاتی دوست داشتنی در خود دارند که بتوانید آن را برجسته کنید و به آن تاکید کنید.
در همه چیز عدالت را رعایت کنید
وقتی برای یکی از فرزندانتان خرید می‌کنید مطمئن باشید که خواسته‌های دیگری هم از نظرتان دور نمانده است. اگر امروز برای پسرتان توپ فوتبال می‌خرید، بهتر است همین امروز برای دخترتان هم چیزی بخرید حتی اگر یک گل سر کوچک باشد.
اگر سن و سال و جنس فرزندانتان به هم نزدیک است بهتر است مشابه برایشان خرید کنید تا بهانه به دست آنها ندهید. اما تا می‌توانید سعی کنید بریگانه بودن آنها در نوع خود تاکید کنید.
مثلاً اگر یکی از آنها فوتبالیست خوبی است و دیگری خوب نقاشی می‌کشد می‌توانید برای یکی توپ فوتبال و برای دیگری مداد رنگی تهیه کنید و علت این تفاوت را هم گوشزد کنید.
 مراقب رفتار و گفتارتان باشید
وقتی کودکی دارید که به نوزاد حسادت می‌کند، یادتان باشد که کودک بزرگ‌تر را با حرفهایتان بر علیه کودک کوچکتر تحریک نکنید. مثلا به جای اینکه بگویید بچه خوابیده نمی‌توانیم به پارک برویم. به کودک بگویید: عصر وقتی هوا خنک‌تر شد به پارک می‌رویم.
مسلما کودک می‌فهمد که با به دنیا آمدن فرزند دیگر شرایط تغییر کرده اما شما سعی کنید طوری رفتار کنید که این تغییرات برای کودک بزرگتر به تدریج جا بیفتد. مثلا اگر هر شب برای او قصه می‌گفتید و حالا نمی‌توانید هر شب این کار را بکنید اما می‌توانید از همسرتان بخواهید که گاهی او نوزادتان را بخواباند تا شما بتوانید برای کودک بزرگتر قصه بخوانید. یا حتی وقتی که نوزادتان آرام است می‌توانید آنها را کنار هم بخوابانید و برای هر دوشان قصه بخوانید.

 منبع:persianv.com


نوجوانم وارد یک رابطه مخرب شده، چه کنم؟

وقتی که فرزندتان خانه را ترک می کند، پدر و مادری کردن شما متوقف نمی شود. سخت است که فرزندتان را در یک تصمیم گیری نادرست ببینید، حتی اگر او 15 ،30یا 45 ساله باشد. برای مثال وقتی که نوجوانتان درگیر یک ارتباط مخرب شده است، می تواند موجب استرس و نگرانی شدیدی در شما شود. البته شما می خواهید به او کمک کنید اما چگونه؟

اولین سؤال این است که از خودتان بپرسید "آیا فرزندتان واقعاً در یک ارتباط نادرست گرفتار شده است؟". اگر فرزندتان تقریباً شاد و آرام است و یاد می گیرد و رشد می کند، پیش گویی ها و قضاوت های شخصی خودتان سبب نگرانی تان شده است. سعی کنید برای فرزندتان چیزی را بخواهید که خودش برای خودش می خواهد و از او در استفاده از فرصت هایش حمایت کنید.

اگر از پیش داوری های خودتان فاصله گرفتید و هنوز اعتقاد دارید که فرزندتان در ارتباط ناسالمی گرفتار شده است، وابسته شده است، یا بدرفتاری می­کند، شما ممکن است ناامیدانه بخواهید کاری انجام دهید تا رفتار فرزندتان را تغییر داده یا کنترل کنید. مسئله این است که شما نمی توانید ارتباط های دیگران را کنترل کنید، تنها چیزی که تحت کنترل شماست ارتباط خودتان با فرزندتان است.

اینکه سهم خودتان را در یک رابطه والد-فرزندی سالم داشته باشید، بهترین و بیشترین کمکی است که می توانید انجام دهید. این ارتباط می تواند یک سرچشمه ی باور نکردنی از استقامت و استقرار باشد و مدل ارتباط سالم را به فرزندتان نشان دهد.

بنابراین، به فرزندتان کمک کنید تا بر پایه ارتباط والد- فرزندی بتواند مدل مناسب ارتباط رمانتیک را بسازد و ادامه دهد.


غمخواری
ممکن است وقت آن رسیده باشد که فرزندتان در مورد کسی که به عنوان دوست انتخاب کرده یا نحوه ی رفتار در ارتباطات رمانتیک تغییراتی ایجاد کند. ارتباطات پیچیده، گیج کننده و قدرتمند هستند. فرصت های ارتباطی بد می توانند نشانه ی عزت نفس پایین، حماقت، نادانی یا سرکشی فرد باشند. این افراد ترس ها و کشمکش های عمیقی در حرکت به سمت جلو دارند که باید روی آنها کار شود.


احترام
فرزند شما راه خودش را در زندگی دارد و وظیفه ی شما نیست، تصمیم بگیرید به چه راهی برود یا با چه کسی آن راه را طی کند.


صداقت
انتظارات خود را بیان کنید. درباره ی نگرانی هایتان حرف بزنید و تعیین کنید چه چیزی می تواند رابطه ی شما با فرزندتان را نابود کند.

کنجکاوی در ارتباطات حقیقت و صداقت را از بین می برد. هنگام اظهار نظر در مورد ارتباط فرزندتان با دوستانش شفاف باشید، البته باید به این مسئله نیز توجه داشته باشید که اینها ادراکات شخصی خود شما هستند. شما افکار و احساستان را یکبار بیان کردید، مطمئن باشید اگر فرزندتان احتیاج داشته باشد دوباره بشنود، از شما خواهد پرسید.


حمایت
می توانید با حمایت کردن به عنوان یک پایگاه امن برای فرزندتان عمل کنید. مشورت دادن می تواند فرد را به سمت سلامت ذهنی راهنمایی کند یا صحبت کردن درباره ی همه احساسات مختلف و متعارض و افکاری که او درباره ی آن حالت یا موقعیت دارد به وی جهت بدهد. حمایت می­تواند شامل این شود که فرزندتان و دوستش را برای تعطیلات به خانه دعوت کنید. می توانید یک زمانی به فرزندتان اختصاص دهید و درباره ی چیزهایی فراتر از مشکلات ارتباطی با یکدیگر صحبت کنید.


محدودیت ها
وقتی خشمگین یا تحت فشار هستید، خود را بی رمق می یابید و یا نمی توانید به تلاش ادامه دهید، باز هم باید مسئولیت حرف ها و کار های خود را بر عهده بگیرید.

به طور مثال اگر احساس می کنید دیگر نمی توانید درباره ی رابطه ی فرزندتان با شریک جنسی اش بحث کنید، به او بگویید، باید محدودیت های تعین شده را رعایت کند. اگر نمی توانید حضور فرزندتان در کنار شریک جنسی اش را در میهمانی های خانوادگی تحمل کنید، آنها را دعوت نکنید.


رها کردن
وقتی احساس می کنید، فرزندتان در خطر است یا رنج می کشد، رها کردن او کار بسیار دشواری است. این اشتباه بزرگی است که فرزندنمان را در روابط نادرستش رها کنیم.

ما باید به یاد داشته باشیم نمی توانیم رابطه ی فرزندمان با دیگران را کنترل کنیم، اما می توانیم رابطه ی خودمان با فرزندمان را به عنوان رابطه ی والد-فرزندی کنترل کنیم.

اگر احساس می کنید در مورد اصول رابطه ای درست با فرزندتان مشکل دارید و یا حتی برای ایجاد چنین رابطه ای نیاز به کمک دارید، تعجب نکنید. این کار ساده ای نیست و به علاوه استرس و نگرانی شما، به عنوان پدر یا مادرممکن است تا آخر عمر ادامه داشته باشد.

در حالی که تلاش می کنید رابطه ی سالمی با فرزند خود برقرار کنید، باید مطمئن شوید هر کمکی از دستتان بر می آید، انجام می دهید.

ravanagahi.ir


برقراری ارتباط و رفتار صحیح با نوجوان

والدین در سنینی که فرزندشان به نوجوانی  می رسد با مسائل و مشکلاتی رو به رو می شوند که قبلا وجود نداشته است. بنابراین برای برقراری ارتباط و رفتار صحیح با نوجوان بایستی قبل از هرچیز با خصایص و ویژگی های طبیعی وی آشنا شد.

1- دوستان خود را باهوش تر از والدین می دانند: غالبا ظرفیت هوشی نوجوانان به سطح بسیار بالایی می رسد و سوالات کلیدی و پایه ای که در بسیاری از موارد والدین و دبیران قادر به پاسخ دادن آنها نیستند، به ذهنشان می رسد. اگر سخنی از دوستان خود بشنود، ممکن است آن را عین حقیقت تلقی کند، در حالیکه همان گفته از طرف والدین پذیرفته نمی شود. این حالت در اواخر بلوغ ( 18 تا 21سالگی ) برطرف می شود.

 2- کم حوصله می شوند: نوجوانان نسبت به اکثر موضوعاتی که والدین علاقه  نشان می دهند، تمایلی ندارند و از انجام کارهایی که برایشان اهمیتی ندارد، گریزانند و کم حوصله می باشند.

  3- محدودیت ارتباط ها: فرزندتان، زمانی درباره همه چیز با شما سخن می گفت، وقتی به سن بلوغ می رسد، حرف کمتری برای گفتن با شما دارد. او به پرسش های شما خیلی کوتاه و فشرده پاسخ می دهد و دیگر رازهایش را با شما در میان نمی گذارد و در صورت پافشاری و اصرار شما، این فاصله بیشترخواهد شد.

 4-تمایل به تنها بودن درمنزل و داشتن حریم خصوصی : نوجوانان تمایل دارند بیشتر وقت خود را در اتاقشان به تنهایی بگذرانند( اگر امکانات خانواده اجازه بدهد، نوجوان بایستی اتاق مستقل داشته باشد.) هیچگاه سرزده وارد اطاق او نشوید مگر اینکه دلیل منطقی و محکمی داشته باشید.

 5- استقلال طلب: نوجوان دوست دارد همانند بزرگسالان با آنها رفتار شود( هرچند که ممکن است رفتار بچه گانه داشته باشد). برای اینکه بدانید چه نوع رفتاری با این خواسته آنها مغایرت دارد، کافی است این چنین تصور نمایید که شما و فرزندتان به عنوان دو همکار بسیار صمیمی در یک اداره مهم کار می کنید و در عین حال مدیر ان اداره شما هستید. در ضمن بایستی هزینه های نوجوان را به صورت هفته ای یا ماهانه قبل از اینکه او درخواست کند در اختیار وی قرار دهید.
 
6- عصبانی و سرکش :  در مجموع تمایل به استقلال، ظرفیت هوشی بالا، قبول نداشتن منش و افکار والدین، تغییرات فیزیکی و مغایرت واقعیت ها با ایده آل های نوجوان باعث حساسیت، زودرنجی، عصبانیت و سرکشی نوجوان می شوند.
 
7-افزایش تاثیرپذیری از دوستان: نوجوانان بسیار تحت تاثیر گروه های هم سن و سال خود هستند و به همین دلیل به سرعت در میان آنان مد لباس، مو، و حتی رفتارهای خاصی همه گیر و رایج می شود. هسته اولیه این چنین تغییرات و الگوهایی بسیار پیچیده می باشد و با زور و محدودیت نمی توان مانع این تغییرات شد، مگر اینکه زمینه و امکانات کافی برای فعالیت های اجتماعی و پیشرفت برای نوجوانان فراهم شود.

8- کاهش علاقه به درس : معمولا در سنین بلوغ افت تحصیلی مشاهده می شود و یکی از علل اصلی آن ورود به فعالیت ها و موقعیت های جدید به زندگی نوجوان است. تغییر سیستم آموزشی به یک روش کارآمد و پویا و مشخص کردن آینده ای روشن برای تحصیل کرده ها، مهمترین راه حل این ویژگی است.

 9-  گریزان بودن از کار: نوجوان از انجام کارهایی که مورد علاقشان نیست( خصوصا کارهای منزل) سر باز میزنند و در مقابل تا دلتان بخواهد می توانند به گردش بروند، ساعت ها پشت کامپیوتر بنشینند، یا با دوستان دائما در مکالمه تلفنی باشندو ... تهیه و اجرای یک جدول زمان بندی با همکاری خود نوجوان می تواند بسیاری از این مشکلات را مرتفع کند.

 10- مصرف بی رویه : نوجوان بدون توجه، تصور می کند بر روی گنج نشسته است و چیزی به نام اسراف و صرفه جویی وجود ندارد. آشنا کردن وی با وضعیت اقتصادی خانواده و مشورت با او و مسئولیت دادن به نوجوان در رابطه با صرف برخی هزینه های خانواده، می تواند کمک کننده باشد.

منبع:  tebyan.net


پرستار بچه باید این جوری باشه !

خیلی از خانم هایی که سر کار می روند، ترجیح می دهند یک پرستار در خانه از فرزندشان مراقبت کند. انتخاب پرستاربچه کار بسیار حساسی است. برای داشتن یک پرستار خوب و مدیریت آن این نکات را به یاد بسپارید:

 

۱- از دوستان و اطرافیان سراغ پرستار خوب را بگیرید. با این روش بهتر می توانید به پرستار اعتماد کنید.

 

۲- با کسانی که درنظر گرفته اید قرار ملاقات بگذارید و با آن ها صحبت کنید. این که چقدر از بچه داری می دانند و برای آرام کردن کودک شما، غذا دادن به او و کارهای دیگر از چه روشی استفاده می کنند، باید از سوالات اصلی شما باشد. با این روش می توانید پرستار خوب را از بد تشخیص دهید. در مورد بودجه هم باید در این مرحله به توافق برسید. اگر حقوق پرستار از حقوق خودتان بیشتر باشد، به صرفه است خودتان در خانه از فرزندتان مراقبت کنید.

 

۳- اگر کودک شما به سن تشخیص رسیده، او را به پرستارهای درنظر گرفته شده معرفی کنید و ببینید کدام شان با او بهتر ارتباط برقرار می کنند.

 

۴- از پرستاری که انتخاب کرده اید شماره تلفن مشتری قبلی اش را بگیرید. با او صحبت کرده و سعی کنید در مورد کارش اطلاعات کسب کنید.

 

۵- برای پرستار یک دفترچه تلفن آماده کنید. در این دفترچه شماره تلفن همراه خودتان، همسرتان و شماره محل کارتان را بنویسید. شماره دکتر، پدربزرگ و مادربزرگ و شماره های ضروری دیگر به پرستار کمک می کند اگر شما را پیدا نکرد، دستپاچه نشود.

 

۶-  اگر لازم است برای او کلید آماده کنید. روش کار با وسایلی که اجازه دارد با آن ها کار کند را برای او توضیح دهید.

 

۷- قوانین را با پرستار چک کنید. زمان حمام کردن، دست شویی بردن، غذا خوردن، برنامه غذایی هر روزه، میان وعده ها، بازی های مجاز، پارک بردن، آموزش ها و خواب بچه را با پرستار هماهنگ کنید تا کودک شما احساس اضطراب نکند.

 

۸- بهتر است چند روز اول خودتان با پرستار در خانه باشید و بعد از مدتی کم کم بچه را با پرستار تنها بگذارید تا نترسد.

 

منبع:مجله سیب سبز


سوالات دخترها در زمان بلوغ

در طی دوران بلوغ و حتی چند سال بعد از آن، سوِالات زیادی در ذهن دختران جوان مطرح می‌شود که گاهی بدون جواب می‌ماند و همین مسئله اضطراب زیادی در آنها ایجاد می‌کند. اگر والدین در پاسخگویی به این ۵ سوال شایع دقت کنند و پاسخ دقیق بدهند، نگرانی و اضطراب دخترانشان را به میزان قابل توجهی کاهش می دهند.

۱ ) تغییر رنگ در ترشحات مجرای تناسلی آیا طبیعی است یا نشانه‌ای از یک بیماری؟

قبل از هر چیز باید بدانید ترشحات طبیعی مهبل فواید متعددی دارد: مهبل را تمیز و مرطوب نگه می‌دارد و در پیشگیری از عفونت آن کمک می‌کند. اگر چه رنگ، مقدار و حالت ترشحات مهبل در دوران قبل و بعد از عادت ماهیانه تغییر می‌کند و این مسئله کاملا طبیعی است اما گاهی تغییر در این ترشحات نشانه‌ای از وجود مشکل است.

ترشحات طبیعی مهبل هر از گاهی تغییر می‌کند: رقیق، چسبنده،‌ غلیظ، حالت کشسانی، در مجموع حالت آن متغیر است. نکته مهم در ترشحات مهبل آن است که باید شفاف،‌سفید و یا شیری مایل به سفید باشند. در مواردی که مشکلی وجود دارد، ترشحات دچار تغییراتی می‌شود، بوی آن تغییر کرده و نامطبوع می‌شود،‌رنگ‌ آن سبز، خاکستری و یا حالتی دقیقا شبیه ترشحات عفونی می‌شود،‌ در مهبل حالت خارش، ‌سوزش،‌ تورم و قرمزی بوجود می‌آید و یا حتی گاهی از مهبل در دورانی به‌غیر از عادت ماهیانه خون خارج می‌شود که در این موارد باید حتما به پزشک متخصص زنان مراجعه شود.

معمولا عفونت مهبل(باکتریایی یا قارچی) عامل شایعی در تغییر ترشحات آن است که بهتر است نسبت به این مسئله دقیق باشید.در عفونت قارچی مهبل‌ ترشحات بسیار سفید و غلیظ می‌شوند و شکل پیدا می‌کنند،‌بوی ترشحات تند است و حالت خارش و سوزش در مهبل حس می‌شود. در عفونتی که توسط باکتری ایجاد می‌شود، مقدار ترشحات زیادتر می‌شود و حالت کف‌آلود پیدا کرده، به رنگ خاکستری در می‌آید. بوی ترشحات بسیار نامطبوع شده و مثل بوی ماهی می‌شود. با مشاهده هر یک از علائم ذکر شده فورا به پزشک مراجعه کنید.

۲ )من که سنم از سن بلوغ گذشته، پس چرا عادت ماهیانه نمی شوم؟

عادت ماهیانه دختران بعد از رسیدن به بلوغ اتفاق می‌افتد که البته سن بلوغ بین ۸ تا ۱۳ سال در دختران متفاوت است. اما اینکه بعضی دخترها زودتر و یا دیرتر به بلوغ برسند، طبیعی است. معمولا اولین عادت ماهیانه ۲ تا ۲/۵ سال بعد از اولین نشانه‌های بلوغ (که اغلب رشد پستان‌هاست) اتفاق می‌افتد. البته در بعضی‌ دخترها کمتر از یک‌سال بعد از بلوغ و یا ۳ سال بعد از بلوغ هم عادت ماهیانه دیده می‌شود که طبیعی است. روش دیگری که بتوان زمان اولین عادت ماهیانه را حدس زد، ترشحات مهبل است که حدود ۶ ماه قبل از اولین عادت ماهیانه این ترشحات به صورت شفاف، سفید و مخاطی شکل دیده می‌‌شوند. سن اولین عادت ماهیانه به ارث هم بستگی دارد و شاید در مادر هم این اتفاق دیرتر افتاده باشد، بنابراین صرف اینکه ۱۴ سالگی گذشته و عادت ماهیانه رخ نداده مشکل‌ساز نیست. دیرتر شروع شدن عادت ماهیانه به عواملی دیگر هم بستگی دارد مثل لاغری شدید، ‌کم‌خوری عصبی،‌ورزشکار بودن (ورزش شدید و دائمی)، استرس‌های شدید یا بعضی بیماری‌های خاص هم در تاخیر عادت ماهیانه دخالت دارند.

۳ ) کوچک ماندن سینه‌ها یعنی اختلا‌ل در روند بلوغ؟

تفاوت اندازه پستان‌ها کاملا طبیعی است. به‌خصوص اگر دخترها در سن بلوغ باشند. ‌البته در اکثر خانم‌ها در سنین بعد از بلوغ هم اندازه پستان‌ها یکی نیست، همان‌طور که اندازه دو دست‌و‌پا یکسان نیست. معمولا اولین جوانه‌های پستان در سنین ۸ تا ۱۳ سالگی دیده و در اکثر موارد رشد و بزرگ شدن یکی از پستان‌ها سریع‌تر از دیگری است. بعضی دختر خانم‌ها بعدها هم از این مسئله ناراحتند و فکر می‌کنند مشکلی وجود دارد.در این صورت اگر به یک پزشک متخصص زنان مراجعه شود، او شما را مطمئن می‌کند که مشکلی وجود ندارد. البته بهتر است دختر خانم‌ها همیشه در سنین بالاتر هم به پستان‌ها توجه داشته باشند و به هر نوع تغییر ظاهری آن توجه نشان دهند. به‌خصوص اینکه معاینه پستان‌ها را یاد بگیرند و هر ماه انجام دهند .

۴ ) چرا عادت ماهیانه منظمی‌ ندارم ؟

گاهی اینقدر در مورد عادت ماهیانه دقت می‌شود که انگار قرار است همه چیز مثل ساعت کار کند. در بین خانم‌ها این‌طور شایع شده که عادت ماهیانه باید هر ۴ هفته یک‌‌بار اتفاق بیفتد، در حالی‌که در اکثر خانم‌ها بی‌نظمی‌های زیادی در عادت ماهیانه وجود دارد. معمولا چرخه عادت ماهیانه ۲۸ روزه است، اما این عدد برای همه و حتی برای یک خانم‌ در تمام طول سال ثابت نیست و ممکن است بین ۲۴ تا ۳۴ روز متغیر باشد.

اولین روز عادت ماهیانه،‌روز اول چرخه یک خانم محسوب می‌شود. معمولا در روز چهاردهم یکی از تخمک‌ها از تخمدان خارج می‌شود که به آن تخمک‌گذاری می‌گویند و در صورت عدم حاملگی دو هفته بعد پوشش درونی رحم ریزش پیدا کرده و عادت ماهیانه اتفاق می‌افتد. معمولا تا ۲ سال بعد از اولین عادت ماهیانه بی‌نظمی‌های زیادی وجود دارد، اما بیماری،‌کاهش وزن شدید و استرس زیاد هم باعث بی‌نظمی در قاعدگی می‌شوند. حتی در مسافرت و یا تغییرات عمده زندگی (مثل مهاجرت و جابجایی) هم اختلال در زمان قاعدگی دیده می‌‌شود. طول مدت عادت ماهیانه هم از ۲ تا ۱۰ روز متفاوت است وحتی این مسئله هم همیشه در یک خانم ثابت نیست. بنابراین اگر داروی خاصی مصرف نشود،‌بیماری مشخصی وجود نداشته باشد و یا عدم تعادل هورمونی مطرح نباشد، بی‌نظمی در قاعدگی طبیعی است اما اگر این مسئله بسیار شدید و همیشگی شده است بهتر است با پزشک زنان صحبت شود تا مشکل زمینه‌ای به‌خصوص عدم تعادل هورمونی بررسی شود، به خصوص اگر این مسئله در دختر خانم‌ها بیش از ۳ سال طول بکشد.

۵ ) چرا پستان‌ها درد می‌گیرند؟

درد پستان هر از گاهی اتفاق می‌افتد. این مسئله در دختر خانم‌ها در سن بلوغ و بعد از آن بیشتر به‌دلیل رشد پستان‌هاست به‌خصوص در حمام هنگام شستشو و در خواب به‌خصوص در وضعیت دمر این درد بیشتر حس می‌شود. با این وجود از درد پستان‌ها هیچ وقت نباید به راحتی گذشت. علاوه بر مسئله فوق،درد پستان‌ها در نزدیکی شروع عادت ماهیانه (یک‌هفته قبل) بسیار شایع است که به‌دلیل ترشح هورمون‌های استروژن و پروژسترون اتفاق می‌افتد. این هورمون‌ها باعث تجمع آب در بدن شده و پستان‌ها را متورم می‌کنند. در اوایل حاملگی هم درد پستان‌ها شایع است که دقیقا به‌علت ترشح هورمون‌ها و تاثیر آنها بر پستان است. در صورتی که درد پستان‌ها در موارد ذکر شده اتفاق بیفتد و هیچ ترشحی از پستان وجود نداشته باشد معمولا این درد را با مصرف مسکن و یا حتی پوشیدن لباس زیر مناسب‌تر برطرف کرد.

تغذیه خوب و استراحت کافی در اوایل قاعدگی در تسکین این درد بی‌تاثیر نیست. بهتر است از یک‌هفته قبل از عادت ماهیانه از مصرف غذاهای شور و کافئین‌دار (مثل قهوه،چای و شکلات) پرهیز شود. اگر به‌غیر از مواقع ذکر شده در پستان‌ها دردی حس شد بهتر است بدون معطلی به پزشک مراجعه شود.

 

منبع : سایت پزشکان


رفع مشکل خوراندن دارو به کودک

یکی از دغدغه های والدین، مشکل خوراندن یا تزریق دارو به فرزندانشان است. اگر کودک تان بیمار شده و نمی دانید چطور به او دارو دهید راهنمای ذیل ممکن است مفید باشد.

* ذهن کودک را از دارو و مزه اش منحرف کنید. حالتی جدی به خود نگیرید. بشاش و باحوصله و خندان باشید و عجله نکنید. کمی با او بازی کنید تا از راه های سرگرم کننده بتوانید راحت تر به درمان وی بپردازید.

* اثر کارهای تشویقی چون دادن شکلات بعد از خوردن دارو یا تزریق را نادیده نگیرید. پیش از تزریق دارو، سر سرنگ دیگری را اندکی بر پوست خود فشار دهید تا نترسیدن شما مایه قوت قلب و اعتماد او شود.

* بهتر است پیش از آن که کودکتان بیمار شود با خرید اسباب بازی هایی با شکل و شمایل پزشکی و درمانی، همچون سرنگ پلاستیکی و... به بازی دکتر و بیمار روی آورید تا ذهن کودکتان آماده شود و از دیدن همان لوازم و وسایل در شکل واقعی احساس ترس نکند.

*معمولا خنداندن کودک حتی به شیوه قلقلک دادن های آرام و بازیگوشانه اثرات شایسته ای دارد. حل کردن داروهای بدمزه پس از مشورت با پزشک یا مسوول داروخانه با مزه های دلنشین، مقداری عسل و... مانند آن نیز مفید است. هنگامی که قاشق را به سمت دهانش می برید، عجله نکنید.

* قاشق را قطار و اتومبیل در نظر بگیرید و با لحنی موزون و آهنگین و شاد شربت یا دارو را به او دهید. سعی نکنید دهانش را به زور باز کنید و دارو را درون دهان و حلقش بریزید.

این کار صرفنظر از مشکل کردن درمان های احتمالی آینده، خطرات جدی دیگری نیز در بر دارد. * بلافاصله پس از خوراندن دارو سراغ جمع کردن قوطی قرص و... یا کارهای دیگرتان نروید.

همواره زمانی هم پس از آن با کودکتان بازی کنید و با چهره ای خندان از خوردن دارو و بهبود او ابراز خوشحالی کنید.

* این راه ها اگر با خلاقیت ها و نوآوری های خود شما هم گره بخورد، دردسرهای آینده را برای درمان کودک کمتر خواهد کرد. به خاطر بسپارید هر قدر حوصله، خنده، و سرگرمی بیشتر باشد، راه کنار آمدن با کودک آسان تر خواهد بود.

 

منبع:روزنامه جام جم


چند راهكار برای خرید لباس كودک

لباس کودک-خرید لباس کودک یکی از دغدغه های والدین است،در این مقاله به شما نکاتی گفته می شود که در خرید لباس کودکتان موفق تر باشید.

 

برای خرید لباس کودک مد را رها كن، راحتی را بچسب

هیچ وقت از یاد نبرید كه بچه ها زو دتر از آنچه شما بتوانید فكرش را بكنید رشد می كنند. بسیاری از والدین و افرادی كه برای كودک لباس هدیه می خرند، به این مساله توجه نمی كنند كه لازم نیست لباس به تن كودک بچسبد. اگر این طور باشد، بعد از چند بار استفاده باید بروید فروشگاه سروقت سایز بعدی. اگر خودتان به این نكات هنگام خرید لباس کودک دقت دارید و دیگران هدیه هایی با سایز نامناسب برای فرزندتان آورده اند، خجالت نكشید! آدرس فروشگاه مربوطه را بخواهید و بروید سایز مناسب آن لباس را برای كودک تان بگیرید.

 

اینقدر برای نوزادتان، دنبال چشم وهم چشمی نباشید. كودك به این سن و سال، یك كمد بزرگ پر از لباس احتیاج ندارد. خودش هم خوشبختانه هنوز درگیر مد روز نشده است. نوزادان و نوپایان خیلی سریع رشد می كنند ،ا گر برای آنها لباس های زیادی تهیه كنید و بگذارید برای مهمانی های مختلف، احتمال دارد كه مشتری اول و آخرش خودتان باشید؛ چرا كه ممكن است به دلیل رشد قابل توجهش، دیگر آن لباس به تنش نرود.

 

هنگام تهیه لباس برای نوپایتان، دقت كنید كه لباس، طوری باشد كه بتوان آن را راحت به تن یا از تن خارج كرد.(مثلا به جای دوجین دكمه، روبند پاپیونی داشته باشد) زیرا كودك تان به زودی شروع می كند به گفتن: «خودم بپوشم، خودم بپوشم. » پس لطف كنید كار این كوچولوها را سخت نكنید.

 

لباس سالم برای بچه های سالم

همه پدر و مادرها می خواهند فرزندانشان در محیطی سالم و ایمن رشد کنند و از محصولات سالم استفاده کنند. کودکان امروز در محیطی آلوده تر از پیشینیان خود زندگی می كنند. آب، هوا، میوه، سبزی و محصولات کشاورزی و پوشاکی که آنها استفاده می كنند‌ با انواع مواد شیمیایی که ممکن است سلامت شان را به خطر بیندازد، همراه است.

 

به همین دلیل انتخاب خوراک و لباس کودک که به شکل طبیعی و بدون دخالت سموم و مواد شیمیایی تهیه شده اند، راه حل مناسبی برای کمتر کردن تماس آنها با مواد خطرناک شیمیایی است.

 

لباس کودک با الیاف کاملاً طبیعی بهترین و مناسب ترین انتخاب برای کودکان است، چون پوست آنها حساس، نازک و لطیف تر است و منافذ بیشتری دارد و به همین علت، مواد خطرناک را بیشتر جذب می کند.

بهتر است لباس های زیر و لباس هایی که به طور مستقیم با پوست بدن تماس دارند ، لباس های خواب و به ویژه لباس های نوزادان و کودکان و همچنین بزرگسالانی که پوست حساسی دارند، از الیاف کاملاً طبیعی و ارگانیک تهیه شده باشند.

 

توصیه های عمومی برای خرید لباس کودک

تا فرزندتان به سن بلوغ نرسیده است، باید كاپشنهای كمی بزرگ تر برایش تهیه كنید تا برای رشد او جا داشته باشد. همیشه به دنبال فروشگاهی برای خرید لباس کودک تان باشید كه اجناس با كیفیت و ارزان دارند و از دوستان و آشنایان خود بخواهید اگر این فروشگاه ها را می شناسند، به شما هم معرفی كنند.

 

اگر دیدید فروشگاه لباس کودک، حراج كرده است، سری به آن بزنید و مایحتاج فرزندتان را با قیمت مناسب تهیه كنید. : قبل از اینكه‌ برای خرید لباس کودک به مراکز خرید بروید، به کاتالوگ ها و وب سایت ها نگاهی بیندازید. پیش خودتان تعیین کنید که چه مدل لباسی، چه طرحی و چه رنگی را می خواهید؛ این کار باعث می شود که خرید شما هدفمند شود و حداقل از سر درگمی در میان انواع لباس ها نجات پیدا می كنید‌.

 

 

لباس كودک

خرید لباس كودک

 

-همیشه برای جلوگیری از سرما خوردن فرزندتان، یك زیر پیراهنی به او بپوشانید، زیر پیراهنی نباید از جنس الیاف مصنوعی باشد، زیرا سبب حساسیت پوستی فرزندتان خواهد شد و گاهی این الیاف برای كودك احساس زبری ایجاد می كنند.

 

-دقت كنید كه جنس لباس کودک مقاوم باشد تا در اثر شست وشوی زیاد نازک و بدریخت نشود. دكمه ها وزیپ های لباس کودک را كنترل كنید كه آیا محكم بسته و قفل می شوند یا با كوچكترین تكانی از هم باز می شوند.

 

-برای خلاص شدن از نق نق كردن كودک این است كه قبل از خرید به خوبی تغذیه کرده و سیر باشد و همچنین به اندازه كافی خوابیده باشد. بچه ها وقتی گرسنه و خسته اند، روی اعصاب والدین مته می زنند و هنگام خرید لباس بهانه می گیرند وگریه راه می اندازند.

 

برای خرید لباس کودک تان كمی حق انتخاب به او بدهید

در ابتدای فصل های مختلف سال، بنشینید فكر كنید كه كودكتان به چه لباس هایی احتیاج دارد و از آنها یك لیست تهیه كنید. از آنجا كه خرید این لباس های كوچولو، جیب تقریبا پرپول می طلبد، برای موارد لیست تان اولویت قائل شوید. ابتدا نیاز های مهم او را فراهم كنید و اگر پولی ماند ،سراغ موارد بعدی بروید. همیشه بین سن كودك و لباسی كه دوست دارد ارتباطی برقرار است. وقتی كودك 8- 9 ساله است، می تواند درك كند كه كدام لباس مناسبش است.

 

می توانید اطمینان كنید با لباسی كه انتخاب كرده سردش نمی شود یا از گرما نمی پزد. می توانید به او بگویید چقدر بودجه برای لباس او در نظر گرفته اید و همچنین برایش توضیح دهید كه لباسی كه اجازه دارد بپوشد، چه ویژگی هایی باید داشته باشد؛ مثلا زیاد كوتاه نباشد. با كمك هم یك لباس مناسب تهیه كنید.

 

در خرید جوراب و لباس زیر کودک خیلی دقت كنید. این تكه های لباس باید دقیقا اندازه بدن كودك شما باشند و حتی اگر ذره ای گشاد باشند، كودک را اذیت می كنند.

نمی خواهید كه جوراب فرزندتان این قدر گشاد باشد كه وقتی راه می رود از پایش در بیاید؟ می توانید از فرزندتان بخواهید دستش را مشت كند و كفی جوراب را دور دست مشت  شده اش بپیچید، این روش خوبی برای تخمین سایز پا برای جوراب است. بهتر است فرزندتان را هم برای خرید همراه خود ببرید. نگران نباشید، نه شما را كلافه می كند نه بقیه را.

 

به کودک تان یاد بدهید وقتی می روید برای او خرید كنید، به جای بازیگوشی توجه كند و لباس مورد علاقه اش را انتخاب كند. هنگامی كه تنها برای خرید لباس كودک می روید، انتخاب سایز مناسب، شما را به شك می اندازد و تنها احتمال قوی ای كه وجود دارد این است كه برای تعویض لباس خریداری شده، دوباره، ولی این بار با فرزندتان به همان فروشگاه بر گردید. پس صبور باشید و از همان ابتدا فرزندتان را با خود همراه كنید.

منبع :ماهنامه ی تخصصی شهرزاد

 


چه ورزشي براي كودكم مناسب است؟

پدرها و مادرها همواره ‌اين دغدغه را دارند كه فرزندانشان را درست تربيت كنند و منش‌ها و عادت‌هاي خوب را در آنها بپرورند و ماندگار كنند. از اين‌رو علاوه بر آموزش‌هايي كه در خانه به آنها مي‌دهند،‌ آنها را در كلاس‌هاي مختلفي از زبان و موسيقي گرفته تا نقاشي و سفالگري ثبت نام مي‌كنند. به‌ اين ترتيب توانايي، ‌استعداد و علاقه آنها در همين روزهاي كودكي شناخته مي‌شود و قدرت انتخاب آنها را براي انتخاب مشاغل و سبك‌هاي مختلف زندگي بالا مي‌برند.

علاوه بر اين فعاليت‌هاي ذهني، فرهنگي و هنري،‌ بسياري از خانواده‌ها تاكيد بسياري بر رفتن فرزندانشان به كلاس ورزشي دارند، اما به دليل انتخاب نادرست رشته ورزشي براي كودك‌شان بعد از مدتي دلسرد مي‌شوند و اين مسئله مهم را رفته رفته به فراموشي مي‌سپارند. اين در حالي است كه بدن سالم تعيين‌كننده انتخاب‌هاي درست و برتر كودك در سنين بزرگسالي است. علاوه بر آن تشويق بچه‌ها به ورزش كردن در سنين كودكي هم آنها را به تناسب اندام مي‌رساند و هم از دچار شدن آنها به اضافه وزن جلوگيري مي‌كند.

اگر شما هم چنين دغدغه‌اي داريد و نمي‌دانيد كه چه نوع ورزشي را بايد براي فرزندتان انتخاب كنيد و چطور او را علاقه‌مند و پيگير كنيد بايد نكاتي را رعايت كنيد. بايد بدانيد اين مهم نيست كه فرزندتان به يك تيم بزرگ و مشهور بپيوندد يا به صورت حرفه‌اي بيشتر اوقات خود را به ورزش كردن بپردازد. مهم اين است كه بتواند از فرصت‌هاي فراغتش چه در خانه و چه در مدرسه براي ورزش كردن استفاده كند.

اگر مي‌خواهيد فرزندتان ورزش كردن را در برنامه‌هاي هميشگي زندگي خود قرار بدهد، براي او در آغاز ورزش‌هايي متناسب با سليقه و توان او در نظر بگيريد. تشويق و حمايت شما شانس علاقه‌مند شدن او به فعاليت‌هاي ورزشي را بيشتر مي‌كند. كودك‌تان را به برنامه‌هاي ورزشي محلي ببريد، علاقه خودتان به ورزش را نيز به او نشان بدهيد و ورزش مورد علاقه‌تان را به او معرفي كنيد.

فعالیت‌هایي متناسب با سن کودک

کودک شما در سنين مختلف توانايي انجام فعاليت‌هاي ورزشي مختلفي را دارد كه شما بايد با آنها آشنا باشيد. به احتمال زیاد كودك بعد از گذشت چندين هفته از شروع ورزش، استعداد طبيعي و توانايي خود را بروز مي‌دهد.

كودكان دو تا پنج سال

كودكان نوپا و پيش‌دبستاني‌ها مي‌توانند ورزش‌هاي پايه‌اي و حركات ساده را انجام بدهند. اين در حالي است كه آنها براي انجام ورزش‌هاي حرفه‌اي و سازمان‌يافته بسيار كوچك و كم سن و سالند.

بهترين ورزش‌ها براي اين سنين، حركاتي ساده است كه به بازي شباهت دارد و شما مي‌توانيد بدون اينكه او را به كلاس ورزشي خاصي بفرستيد با او ورزش كنيد.

حركات مناسب براي اين كودكان  دويدن، بالا رفتن از سراشيبي‌ها، لگد زدن، غلت زدن، رقصيدن، بازی كردن با یک توپ سبک ،پدال زدن با يك دوچرخه يا سه چرخه كوچك و بازی كردن در آب است.

كودكان شش تا هفت سال

همان‌طور که کودکان بزرگ‌تر مي‌شوند، قدرت هماهنگی و توجه آنها بيشتر و بهتر مي‌شود و می‌توانند جهت و مفهوم کار تیمی‌ را درك كنند. اگر مي‌خواهيد كودكتان را در اين سنين به كلاس‌هاي ورزشي بفرستيد،‌ فعالیت‌های ورزشي تيمي ‌بهترين انتخاب هستند.فوتبال، ژیمناستیک، شنا، تنیس، گلف، دو و میدانی و  هنرهای رزمی براي اين سنين مناسبند.

كودكان هشت سال و بالاتر

كودكان وقتي به سن هشت سالگي مي‌رسند،‌ توان انجام طيف وسيعي از ورزش‌ها را دارند كه شما مي‌توانيد با توجه به علاقه و سليقه كودك و همچنين مشورت با مربي‌هاي اين رشته‌ها او را به كلاس ورزشي بفرستيد. البته‌ اين را فراموش نكنيد كه انجام ورزش‌هاي حرفه‌اي،‌ تنها راه داشتن يك اندام مناسب براي كودك‌تان نیست. اگر متوجه شديد فرزند شما به ورزش علاقه‌مند به نظر نمی‌رسد،

نبايد او را مجبور كنيد. در اين شرايط بايد براي او فعالیت‌های فیزیکی ديگري در نظر بگيريد. براي مثال شما مي‌توانيد دوچرخه بخريد و به همراه هم به دوچرخه‌سواري تفريحي برويد. يا اينكه مسیرهایي براي پیاده‌روی در نظر بگيريد و هر روز كودك‌تان را به پياده‌روي ببريد. علاوه بر اينها مي‌توانيد برنامه منظمي ‌براي كوهنوردي در نظر بگيريد و او را همراه خود به كوه ببريد. البته فراموش نكنيد نبايد او را مسافت زيادي پياده ببريد و خسته كنيد.

شرايط كلاس ورزش را بررسي كنيد

اگر رشته‌هاي ورزشي مختلفي در باشگاه‌هاي ورزشي محل زندگي‌تان آموزش داده مي‌شود، قبل از اينكه كودك‌تان را به عضويت يك تيم درآوريد يا در يكي از كلاس‌هاي ورزشي انفرادي ثبت‌نام كنيد، اجازه بدهيد كودك شما هر يك از آنها را براي چند مرحله امتحان كند.

سپس براي مقايسه كردن ورزش‌ها با يكديگر موارد زير را در نظر بگيريد:

ميزان و بهاي تجهيزات مورد نياز كودك براي انجام آن ورزش

فرصت و توان كودك براي شركت در اين كلاس‌ها

ميزان فعاليت‌هاي فيزيكي

تاكيد بر مهارت‌هاي فردي در مقابل اجراي تيمي‌

ميزان زماني كه شما و فرزندتان مي‌توانيد به رفتن به كلاس‌هاي ورزشي اختصاص بدهيد.

چه ورزشي براي كودكم مناسب است؟

علاوه بر اينها برنامه هفتگي فرزند خود را نيز بايد در نظر بگیريد. اگر کودک شما در طول هفته به كلاس‌هاي ديگري مانند زبان يا موسيقي مي‌رود، اضافه شدن يك برنامه ورزشي سنگين مانند دو و ميداني،‌ در او ايجاد ضعف و خستگي مي‌كند. مهم‌تر از همه ‌اين است كه بايد مطمئن شوید فرزند شما واقعا می‌خواهد در كلاس‌هاي ورزشي شركت كند چراكه با وجود مزاياي فراواني كه ورزش كردن حرفه‌اي براي بدن دارد،‌ تنها راه داشتن سبك زندگي سالم نيست آنچه اهميت دارد اين است كه كودك دريابد اين فعاليت‌هاي ورزشي براي او مفيد و سرگرم‌كننده است.

درگير ورزش كودك‌تان باشيد

همان‌طور كه فرزند شما ورزش‌هاي مختلفي را امتحان مي‌كند، شما نيز با او همراه باشيد. براي مثال به دنبال پاسخ سوال‌هاي زير باشيد.

آيا بچه‌ها در كلاس ورزشي با توجه به سن و ميزان مهارت‌هايشان گروه‌بندي شده اند يا نه؟

در كلاس ورزشي فرزند شما تا چه ميزان به ‌ايمني و سلامت آنها در زمان ورزش دقت مي‌شود؟

مربي تا چه ميزان فرزند شما را در فعاليت‌هاي تيم مشاركت مي‌دهد؟

آیا مربی قواعد ورزشي و روش استفاده از تجهیزات ایمنی مناسب را به خوبي به كودك شما آموزش مي‌دهد؟

آیا اعضاي تيم با اصل گرم کردن و سرد کردن قبل و بعد از انجام حركات ورزشي آشنا هستند؟

آيا مربي در جريان فعاليت‌هاي ورزشي، به هیدراته و كم آب نشدن بدن بچه‌ها توجه دارد؟

در كلاس ورزش حرفه‌اي،‌ آیا کودک‌تان انجام حرکات مناسب بدني را آموخته است؟

شانس بروز توانايي و شركت در فعاليت ورزشي كودك شما در زمان كلاس چقدر است؟

علاوه بر اينها يكي از مهم‌ترين عواملي كه مي‌تواند براي كودك شما در ادامه دادن به فعاليت ورزشي تعيين‌كننده باشد،‌ سبک مربیگری است. اگر یک مربی به طور مداوم به كودكان ماهرتر توجه كند و كودكان تازه‌كار را از دايره توجه خود خارج كند، كودك به سرعت دلسرد مي‌شود و ديگر حتي به اجبار شما هم به كلاس نخواهد رفت.

علاوه بر آن انتخاب برنده و بازنده توسط مربي در پايان فعاليت ورزشي روزمره عاملي بسيار منفي براي طرد كودكان از كلاس است.  به طور کلی، نگرش و رفتار شما به ورزش كردن كودك‌تان بايد مثبت و دلگرم‌کننده باشد تا عملكردهاي او را بهبود ببخشد و او را به سمت تداوم فعاليت‌هاي ورزشي سوق بدهد. تا آنجا كه مي‌توانيد و برنامه هفتگي شما اين اجازه را به شما مي‌دهد، در برنامه‌هاي ورزشي به خصوص زمان مسابقات تيمي‌ فرزندتان شركت كنيد.

اين را هم فراموش نكنيد كه شما بهترين الگو براي فرزندتان هستيد. ورزش كردن مداوم شما تاثير زيادي بر او خواهد داشت.

 

منبع:7sobh.com


باید‌ها و نبایدهای بهداشت کودک

مادر‌ها بخوانند، پدر‌ها بدانند

بهداشت کودکان - پوست لطیف او، موهای نرم و نازکش و چشم‌های معصوم و دوست‌داشتنی‌اش کنار هم قرار گرفته تا با یک نگاه شما یک دنیا نگرانی در وجودتان بیدار شود. نگرانی بابت سلامت دوست‌داشتنی‌ترین موجود دنیا که چند ماهی بیشتر نیست وارد زندگی‌تان شده اما حالا همه فضای قلب‌تان را به انحصار قطعی خودش در آورده. نوزاد شما حالا بیش از هر کس دیگری در این دنیا استحقاق توجه و محبت را دارد. طبیعی است شما بیشتر از این‌که نگران رخت و لباس او باشید بابت مواد بهداشتی که قرار است بدن او را لمس کند دلواپس هستید.

گذری کوتاه به دنیای وسایل بهداشتی کودک البته همه این نگرانی‌های شما را پوچ می‌کند. شما پیش روی خود انبوهی از مواد بهداشتی شناخته شده دارید که در کنار توصیه‌های معمول هرکدام می‌توانند ضامن سلامت نوزاد شما باشند. بنابراین نگرانی‌ها را دور بریزید و از این روز‌ها لذت ببرید. ضمن این‌که در خصوص تهیه محصولات بهداشتی همواره مشورت با پزشک می‌تواند کمک شایانی در انتخاب بهتر شما باشد.

سرش رو با چی بشوره؟

اگر می‌خواهید حمام را برای نوزاد دوست‌داشتنی خود به فضایی دوست‌داشتنی تبدیل کنید همواره سعی کنید سراغ شامپویی بروید که چشم‌های کوچک و معصوم او را از هر سوزشی در امان نگه دارد. خب دقیقا به دلیل این‌که پوست سر بچه‌ها قدرت چرب‌کنندگی بسیار کمتری نسبت به بزرگتر‌ها دارد معمولا شامپوهای آن‌ها هم قدرت شویندگی کمتری دارند و به زبان پیچیده‌تر قدرت قلیایی آن‌ها کمتر است چون هرچه قدرت قلیایی یک شامپو بیشتر باشد احتمال این‌که تماس آن با چشم سبب سوزش شدیدتری شود هم بیشتر می‌شود. در عین حال این‌که چند وقت به چند وقت باید بچه‌ها را حمام کنید و سر آن‌ها را شامپو بزنید هم از دیگر موضوعات قابل اهمیت است.

هرچند نوبت حمام کوچولوی شما به خودتان بستگی دارد و هیچ قاعده مشخصی در این باره موجود نیست اما اگر کوچولوی شما تازه به دنیا آمده شاید هفته‌ای یک تا دوبار کفایت کند. بهتر است حواستان به این باشد که حتی اگرآدم بزرگ‌ها هم مرتب در آب باشند ممکن است از لحاظ پوستی آسیب ببینند و به قول معرووف پوستشان خشک شود. بنابراین در حمام کردن کوچولوی خود خیلی وسواس به خرج ندهید. در ضمن بهتر است سر او و موهایی که هنوز کاملا در نیامده بیشتر از یک تا دوبار شامپو نشود. در ضمن زمان حمام را دست کم نگیرید. لطفا بچه را وقتی به حمام ببرید که کاملا هوشیار و سرحال است. بهتر است درفاصله بین دو وعده غذایی‌اش باشد که احساس گرسنگی هم نکند و از یک حمام درست و حسابی لذت ببرد. فراموش نکنید که نباید از شامپوهای معمولی و بزرگسال برای سرو موهای کودک استفاده کنید چون سبب خشکی پوست سر و موی نوزاد می‌شود. یادتان باشد که PH قلیایی شامپوی بزرگتر‌ها بالاست و هرچه قدرت قلیایی شامپو بالا‌تر باشد قدرت سوزاندن چشم با آن شامپوی خاص هم بیشتر می‌شود.

صورتش را با چی بشوره؟

انواع صابون‌هایی که شما برای استفاده فرزندان خود تهیه می‌کنید درست مانند شامپو‌ها بسته به میزان قلیایی آن‌ها به صابون‌های بچه‌ها دسته بندی می‌شود. صابونی که قدرت قلیایی آن حدود ۷ باشد می‌تواند مناسب‌ترین گزینه برای صورت فرزند کوچک شما باشد. بنابراین صابون کودک هم مانند شامپو باید به لحاظ قدرت قلیایی پایین باشد درعوض مواد نرم‌کننده و مرطوب‌کننده به این صابون‌ها اضافه می‌شود که علاوه بر معطر کردن پوست بچه آن را نرم هم می‌کند و رطوبت را به پوست او می‌رساند. فراموش نکنید قدرت قلیایی صابون بزرگسال به ۹ می‌رسد که در نتیجه احتمال سوزش چشم در اثر استفاده بالا برود و البته این ماده قلیایی در مایع دستشویی به ۱۰ هم می‌رسد. بنابراین هرگز چنین ریسکی نکنید و برای شست‌وشوی بچه از صابون مخصوص کودک استفاده کنید. در ضمن لزومی ندارد شما هر روز پوست صورت نوزاد خود را صابون بزنید بلکه می‌توانید این کار را به شکل منظم اما در قالب هر نوبت حمام در بیاورید.

همه کرم‌های مورد نیاز او

یکی از انواع کرم‌هایی که مصرف آن در نوزادان ضرورت دارد انواع نرم‌کننده‌های پوستی هستند. این نرم‌کننده‌ها به لحاظ از بین بردن خشکی پوست البته با حفظ اسیدیته استفاده می‌شوند و تقریبا جزو مواد بهداشتی ضروری برای کودک محسوب می‌شوند. روغن بچه از جمله دیگر مواد بهداشتی است که تقریبا برای همه شناخته شده است. اگر شما جزو آن دسته از افرادی هستید که زیادی فرزند خود را به حمام می‌برید و با آب و صابون او را تمیز می‌کنید پس بدانید که روغن بچه هم در این مرحله حالت الزام پیدا می‌کند چون شست‌وشوی ناخودآگاه چربی‌های طبیعی بدن را کم می‌کند و در این بین روغن بچه می‌تواند مناسب‌ترین گزینه برای این چربی‌ها باشد. در ضمن روغن بچه این قابلیت را هم دارد که برخی قرمزی‌های پوست که التهاباتی بر اثر تماس پوشک و لباس با پوست بدن بچه است، تسکین می‌دهد.

نوازش‌های اسفنجی

وقتی نوزاد کوچولوی خود را حمام می‌برید بهتراست از لیف‌های اسفنجی لطیف مخصوص نوزاد استفاده کنید یا لیف‌های پشمی که به واقع پوست کودک را نوازش کنند. لیف را همیشه از یک طرف به طرف دیگر بدن کوچک بکشید و خیلی آرام وآهسته این کار را انجام بدهید تا کمتر متوجه شست‌وشو شود و بیشتر احساس کند شما مشغول نوازش او هستید!

رطوبت فراموش نشود!

کرم‌های مرطوب کننده فقط مختص بزرگتر‌ها نیستند بلکه بچه‌ها هم باید از این کرم‌ استفاده کنند. به خصوص که بعد از هر نوبت حمام پوست بدن خشک می‌شود و چربی و رطوبت طبیعی خود را از دست می‌دهد. بنابراین استفاده از کرم‌های مرطوب‌کننده جنبه الزام پیدا می‌کند. کرم‌های مرطوب کننده پوست به وفور در بازار موجود است اما اینکه چه نوع کرمی را استفاده کنید مهم است. برخی از این کرم‌ها به دلیل معطر بودن احتمال  آلرژی‌زایی دارند بنابراین باید مراقب باشید سراغ کرم‌های مرطوب کننده معطر نروید. در ضمن با توجه به این‌که مقدار آب درکرم‌های مرطوب‌کننده بیشتر از پماد است به دلیل جلوگیری از آلودگی‌های میکروبی برخی کارخانجات از مواد آنتی باکتریال و نگهدارنده به منظور محافظت از کرم‌ها در برابر آلودگی‌ها استفاده می‌کنند که اتفاقا همین مواد نگهدارنده هم ممکن است سبب بروز آلرژی شوند.

 

منبع:shahrzadpress.com


بگذارید بچه با دست غذا بخورد!

بسیاری از مادر ها می ترسند وقتی بچه شان غذا خوردن را شروع می کند، بی وقفه چاق شود و بعضی های شان هم به خاطر نگرانی در مورد وضعیت تغذیه کودک شان همیشه قاشق به دست به سمت شان می روند و سعی می کنند کاملا کنترل خورد و خوراک بچه شان را به دست بگیرند.

 

بدتر این که خیلی از بچه ها به خاطر همین چاقی مجبور می شوند از همان کودکی رژیم گرفتن را شروع کنند و این موضوع هم خود شان را آزار می دهد و هم مادرشان را اما به گفته بی بی سی محققان دریافته اند اگر می خواهید نوزادتان هم رشد خوبی داشته باشد و هم وزنش زیاد نشود، به جای این که بعد از شیرخوارگی به او با قاشق غذا دهید، اجازه دهید از انگشتان دستش استفاده کند. آن ها می گویند آزاد گذاشتن کودک در وقت غذا خوردن می تواند سلامت او را تضمین کند و در واقع کودکانی که روی زمان غذا خوردن شان کنترل دارند، حتی اگر غذاهای چاق کننده هم بخورند، کمتر از بقیه بچه ها به چاقی مرضی مبتلا می شوند.

 

منبع:مجله سیب سبز


از کجا بفهمیم فرزندمان دچار تنبلی چشم شده است؟

گاهی اوقات، چشم کودک شما بی‌عیب و نقص به نظر می‌رسد، اما آیا می‌توان به این ظاهر سالم اطمینان کرد؟ پاسخ چشم‌پزشکان به این سوال ساده، یک نه قاطعانه است. چشم‌های تنبل ممکن است در ظاهر مشکل خاصی نداشته باشند پس از کجا بفهمید که فرزندتان دچار تنبلی چشم است یا نه؟ ادامه مطلب را از دست ندهید.

تنبلی چشم چیست؟

فرزند شما از بدو تولد، قادر است محیط اطرافش را ببیند، اما دید او در این زمان چندان کامل نیست و احتیاج به چند سال زمان دارد تا به تکامل برسد. در سه، چهار سال اول زندگی، بینایی به‌سرعت رشد می‌کند، اما برای این‌که دید خوب و کافی به وجود بیاید، دید هر دو چشم باید به‌طور هم‌زمان کامل شود. آمبیولی یا تنبلی، نوعی اختلال چشمی است که چشم به ظاهر سالم کودک را درگیر کرده و باعث اختلال دید طبیعی آن می‌شود. به عبارت دیگر شاید ظاهر چشم سالم باشد، اما دید کودک، حتی اگر عینک داشته باشد هم کامل نیست. این حالت، زمانی اتفاق می‌افتد که تکامل بینایی در یک چشم به صورت طبیعی اتفاق افتاده، اما در چشم دیگر غیرطبیعی است.  تنبلی چشم اغلب، فقط یک چشم را درگیر می‌کند، اما در برخی مواقع ممکن است در هر دو چشم نیز اتفاق بیفتد و باعث ایجاد دید ناکافی در چشم راست و چپ شود.

چرا چشم‌ها تنبل هستند؟

همان‌طور که گفتیم، اختلال در عملکرد طبیعی چشم‌ها، باعث بروز تنبلی چشم در کودکان می‌شود. این وضعیت معمولا به سه علت عمده در کودکان ایجاد می‌شود:

1)  لوچی یا استرابیستم: کودک مبتلا به لوچی برای این‌که از دوبینی فرار کند از چشم سالم‌تر و بهتر خودش استفاده می‌کند و در نتیجه چشم منحرف تنبل هم می‌شود.

2) عیوب انکساری: این نوع اختلالات پس از تجویز عینک قابل اصلاح هستند، اما اگر دوربینی، نزدیک‌بینی یا آستیگماتیسم، در یک چشم  اتفاق بیفتد یا اگر بین دو چشم اختلاف قابل توجهی وجود داشته باشد چشمی که ضعیف‌تر است تنبل می‌شود.

3) عوامل مسدودکننده مسیر بینایی: از جمه این عوامل می‌توان به افتادگی پلک، آب‌مروارید، کدورت قرنیه و... اشاره کرد که معمولا در شدیدترین حالات خود باعث تنبلی چشم می‌شوند.

از کجا بفهمیم چشمش، تنبل است؟

تا وقتی فرزند شما، رفتارهای بینایی غیرطبیعی یا انحراف واضح و مشخصی در چشمش نداشته باشد، شاید تشخیص تنبلی یک یا هر دو چشم او کار چندان ساده‌ای نباشد و شما متوجه این وضعیت او نخواهید شد. متخصصان، برای تشخیص تنبلی چشم، اختلاف قدرت بینایی بین دو چشم یا ضعف هر دو چشم را ارزیابی می‌کنند و چون ارزیابی بینایی کودکان به‌ویژه در سنین پایین کار چندان راحتی نیست برای این کار روش‌های خاصی از جمله بررسی چگونگی تمرکز و تعقیب اشیا توسط یک چشم، وقتی چشم دیگر، پوشیده شده است و...، کاربرد دارد. این نکته را هم به خاطر داشته باشید که ضعف بینایی در یک چشم همیشه به معنای تنبلی چشم نیست زیرا آب‌مروارید، عفونت، تومور یا دیگر اختلالات داخل چشمی هم می‌توانند در کاهش بینایی موثر باشند.

منبع:shahrzadpress.com


مهم ترین عامل کمبود کلسیم در کودکان چیست؟

کم تحرکی مهم ترین عامل کمبود کلسیم در کودکان است.
بر اساس بیانیه انجمن کودکان آمریکا،عدم دریافت کلسیم کافی در کودکان بالای 8 سال موجب افزایش ابتلای آنها به پوکی استخوان در بزرگسالی می‌شود.
نوشیدن نوشابه‌های گازدار، تماشای زیاد تلویزیون، پرداختن زیاد به رایانه و بازی های رایانه ای و عدم انجام فعالیت‌های بدنی از عواملی است که منجر به کمبود کلسیم در کودکان و نوجوانان می‌شود.
متخصصان معتقدند حتی اگر مصرف لبنیات و سایر منابع کلسیم در کودکان کافی باشد، عدم تحرک بدنی و ورزش نکردن موجب می شود کلسیم کافی در بافت استخوانی تجمع نیابد و این اختلال احتمال ابتلا به پوکی استخوان را در آینده افزایش می دهد.

منبع:seemorgh.com


كاهش درد دندان درآوردن کودکان

از كمپرس سرد استفاده كنيد
كمپرس سرد فقط براي رگ‌ به رگ شدن پا و كاهش تورم و درد مناسب نيست، بلكه مي‌توان از آن براي كاهش دردهاي دهان و دندان نيز استفاده كرد. يك تكه پارچه تميز و خيس را داخل يك كيسه نايلوني بگذاريد و به مدت يك ساعت داخل فريزر قرار دهيد. براي نرم‌تر شدن آن مي‌توانيد پارچه را در ظرف حاوي چاي بابونه غوطه‌ور كنيد. چاي بابونه هم به آرام شدن كودك كمك مي‌كند و هم باعث مي‌شود تا راحت‌تر بخوابد. وقتي كه پارچه را از داخل كيسه درآورديد، كودك‌تان از جويدن آن و فشار دادنش در بين لثه‌ها لذت مي‌برد، چرا كه پارچه را به اطراف لثه‌هايش ماساژ مي‌دهد و سردي آن باعث كرختي لثه و كاهش احساس درد مي‌شود.
استفاده از دندان‌گير
مي‌‌توانيد يك دندان‌گير يا پستانك را نيز در يخچال بگذاريد تا كاملاً خنك شود؛ اما دندان گير را اصلا در فريزر نگذاريد، چرا كه به شدت سفت و سخت مي‌شود و مي‌تواند به دهان كودك آسيب برساند. اگر كودك‌تان شروع به خوردن مواد غذايي جامد نموده است، مي‌‌توانيد برخي ميوه‌هاي فريز شده را به اشكال مختلف و متنوع درآوريد و به دست كودك خود بدهيد. مثلا يك تكه بزرگ هويج فريز شده انتخاب خوبي است، زيرا كودكتان هم مي‌‌تواند به راحتي آن را در دست بگيرد و هم سردي هويج به كاهش درد لثه‌هايش كمك مي‌كند.
فشار
كودكان خردسال و نوزادان به هنگام دندان در آوردن دوست دارند چيزي را روي لثه‌هاي‌شان فشار دهند. اين كار باعث مي‌شود ذهن‌شان مشغول احساس درد دندان درآوردن نشود. اگر كودك كوچك شما هيچ چيز سرد و خنكي را قبول نمي‌‌كند تا روي لثه‌اش بكشد، يك دندان‌گير معمولي به او بدهيد تا آن را بر روي لثه‌اش بكشد. دندان‌گيرها معمولا حالت موجي دارند. بهتر است يا اين دندان‌گيرها را امتحان كنيد يا آنكه دستان خود را بشوييد و با انگشت تميز روي لثه او بكشيد. احساس فشار روي لثه‌اش به او حس خوشايندي مي‌دهد و از صدايي كه با كشيدن انگشت روي لثه‌اش به وجود مي‌آيد لذت مي‌برد.
اغلب والدين سعي مي‌كنند در اينگونه مواقع از داروهاي بي‌حس كننده (ژل‌ بي‌حسي يا كرم بي‌حسي) استفاده كنند تا درد دندان درآوردن تقليل يابد. هنگام خريد اين داروها دقت كنيد انواع بدون بنزوكائين را تهيه نماييد، زيرا وجود بنزوكائين در اين محصولات بي‌حس كننده مي‌تواند براي كودك خطرناك باشد. بنزوكائين باعث ايجاد شرايطي مي‌شود كه در آن ميزان اكسيژن خون به شدت كاهش مي‌يابد. بنزوكائين را نبايد به هيچ‌وجه براي كودكان زير دو سال استفاده كرد. يك خطر ديگر در مورد مصرف اين نوع داروها اين است كه شما نمي‌توانيد دارو را درست در محل مورد نظر بماليد و حتماً به ساير بخش‌ها نيز ماليده مي‌شود. حتي نوزاد بخشي از آن را قورت مي‌دهد (از طريق بزاق دهان) و از اين راه گلوي او بي‌حس مي‌شود و سخت‌تر مي‌تواند شير بنوشد، آب دهانش را قورت بدهد و حتي غذا بخورد.
مسكن‌ها
اگر هيچ يك از اين موارد در مورد كودك شما كارساز نبود، نياز به يك كاهش دهنده درد (مسكن) داريد. معمولاً پزشكان مصرف داروهايي مثل استامينوفن را توصيه مي‌كنند، اما دقت داشته باشيد كه هيچ‌گاه به شيرخواران زير سه ماه بدون تجويز پزشك هيچ دارويي ندهيد. در مورد نوزادان شش ماهه، مي‌توانيد با نظر پزشك مسكن‌ ديگري استفاده كنيد. به خاطر داشته باشيد كه اين داروها مي‌‌توانند معده را تحريك كنند و مشكلاتي را به وجود آورد؛ مثل بالا آوردن غذا و شيري كه نوزاد خورده است. آسپرين يكي ديگر از مسكن‌هاست، اما نبايد كودكان، نوجوانان و جوانان زير 19 سال به طور سرخود از آن استفاده كنند. آسپيرين را به كودك خود ندهيد و آن را روي لثه‌اش نماليد، چرا كه ممكن است باعث بروز يك بيماري خطرناك (سندرم ري) شود و زندگي‌اش را تهديد كند.
درمان‌هاي دارويي
برخي روش‌هاي درماني خانگي تاثير زيادي دركاهش التهاب و درد ناشي از دندان درآوردن در كودكان مي‌شوند، اما بيشتر متخصصان معتقدند اين روش‌هاي درماني علاوه بر تمام مزايايي كه دارند، گاهي اوقات خطراتي نيز خواهند داشت. اين داروها بايد در بسته‌بندي‌هاي سالم و مطمئن نگهداري شوند و كاملاً سالم و بي‌خطر باشند. قبل از آنكه مصرف دارو را شروع كنيد، موضوع را با پزشك در ميان بگذاريد.
علائم و نشانه‌هاي دندان درآوردن
نوزادان و كودكان با علائم متفاوتي دندان درمي‌آورند. ميزان درد دندان درآوردن نيز در آنها متفاوت است. اين علائم چند روز ادامه دارند. برخي كودكان خوش‌شانس هستند كه به هنگام دندان درآوردن رنج و عذاب زيادي متحمل نمي‌شوند. يك‌سوم از كودكان آب دهان‌شان سرازير مي‌شود، يك‌سوم ديگر از كودكان كج‌خلق و تندمزاج مي‌شوند و يك‌سوم مابقي نيز دچار مشكلات مربوط به خواب مي‌شوند.
براي آنكه كودك‌تان به راحتي دندان درآورد و دچار درد و ناراحتي نشود، بهتر است روش‌هاي زير را امتحان كنيد:
بيرون زدن نوك دندان از زير لثه
تورم لثه
تلاش كودك براي جويدن و مكيدن هر چيزي كه در دست دارد
سرازير شدن آب دهان
كج‌خلقي
ماليدن صورت
مشكلات مربوط به خواب (بدخوابي)
امتناع از غذا خوردن
ماليدن گوش‌ها
اگر متوجه چند نشانه از نشان‌هاي فوق در كودك‌تان شديد، احتمالاً به زودي متوجه دندان درآوردن او نيز خواهيد شد. اگر كودك‌تان طي اين روزها دچار اسهال، تب و آبريزش بيني شده است، آن را نشانه خاص دندان درآوردن قلمداد نكنيد؛‌ به‌خصوص اگر اين موارد بيشتر از 24 ساعت ادامه يابد؛ ‌چرا كه دندان درآوردن باعث اسهال و تب نمي‌شود. با اين وجود اغلب والدين مي‌گويند كه دندان درآوردن كودك‌شان به صورت مستقيم با اين نشانه همراه بوده است؛ ولي هنوز هيچ‌گونه دليل علمي اين ادعا را اثبات نكرده است. در صورت بروز اين علائم، كودك خود را نزد پزشك ببريد.
چه زماني دير دندان درآوردن بايد باعث نگراني والدين شود؟
معمولاً نخستين دندان سفيد و شيري كودك در 10-4 ماهگي بيرون مي‌زند، اما اگر كمي هم ديرتر شد، جاي هيچ‌گونه نگراني نيست. اگر دندان‌هاي كودك‌تان بسيار كند و دير به دير ظاهر مي‌شوند، اما رشد استخواني، پوستي و موهاي او كاملا طبيعي است، باز هم جاي نگراني نيست. اگر كودك‌تان تولد يكسالگي‌اش را پشت سر گذاشته اما هنوز دنداني درنياورده است، او را نزد پزشك ببريد. حتي گاهي اوقات دندان‌هاي دائمي كودكان 9-8 ساله نيز مي‌افتد. در چنين مواقعي بهترين كار اين است كه به يك متخصص دندانپزشك و يا يك اُرتودنتيست مراجعه كنيد. دير دندان درآوردن در كودكاني كه سير طبيعي رشد خود را سپري مي‌كنند، نشانه خطر نيست. در ضمن دندان‌هايي كه ديرتر درمي‌آيند، ديرتر پوسيده و خراب مي‌شوند. بهترين كار مراجعه دندانپزشك از زمان رويش اولين دندان شيري يا يكسالگي است.
 نوشته دكتر سارا كاشانچي
منبع:ninipage.com

 


راه های مبارزه با کم تحرکی کودکان

اصلا غصه نخورید که چرا در یک آپارتمان کوچک ساکن هستید. ایده‌های خوبی برای تحرک فرزندتان داریم

 

 آپارتمان‌های نقلی امروز حیاط ندارند ولی با کتاب و صندلی و دیوار هم که توی هر خانه‌ای هست، می‌شود ورزش کرد اگر اهل تماشای تلویزیون یا دنبال کردن اخبار روزنامه‌ها باشید، حتما آمارهای نگران‌کننده فقر حرکتی بین کودکان ایرانی، به گوش‌تان خورده است. خمیدگی پشت، ضعف عضلات، چاقی، دیابت و...، همه و همه، نتیجه مشکل ساده‌ای به نام کم‌تحرکی است که در سال‌های اخیر، به دلیل کوچک بودن محیط زندگی، نبود فضای مناسب بازی و ورزش برای کودکان، گرایش بی‌رویه بچه‌ها به استفاده از بازی‌های رایانه‌ای، نشستن پای برنامه‌های تلویزیونی و...، ایجاد و به دلیل ناآگاهی والدین، تشدید شده است.

هرچند قرار نیست همه بچه‌ها، ورزش‌کار حرفه‌ای باشند و نباید چنین انتظاری از آن‌ها داشت، ولی عادت دادن بچه‌ها به داشتن تحرک و فعالیت بدنی متوسط، ضامن سلامت آن‌ها در بزرگسالی و ارتقای سطح سلامت در جامعه خواهد بود.

1) برای تقویت عضلات بازو و ساعد

کودک را روی صندلی بنشانید و دو کتاب را به دست او بدهید (در هر دست، یک کتاب). وزن هر کتاب باید بین یک تا دو کیلوگرم باشد. سپس، حرکت دمبل زدن را با کتاب، به تعداد پنج تا 10 بار انجام دهد. در هر بار دمبل زدن، دست او باید به‌طور کامل، به حالت صاف و کشیده کامل بالای سر او قرار گیرد. این حرکت را می‌توانید به تعداد سه تا چهار بار در روز و در دفعه‌های مکرر انجام دهید.

2) برای تقویت عضلات ناحیه ساق پا و عضلات تنفسی

در دو قسمت ابتدا و انتهای اتاق، دو مانع یا نشانه قرار دهید و برای کودک، زمان مشخصی را مثلا از طریق پخش موزیک تعیین کنید. از کودک بخواهید که تا زمان پخش موزیک، هر چند بار که می‌تواند، با طی کردن مسیر رفت و برگشت، نشانه‌های ابتدا و انتهای اتاق را لمس کند و به هر بار لمس کردن این موانع، امتیاز دهید. پس از پایان تمرین، بنا به امتیاز کسب شده، جایزه‌ای به کودک بدهید.

این ورزش، اگر مدت 20 تا 30 دقیقه انجام شود، از ورزش‌های هوازی محسوب می‌شود و می‌تواند نقش مهمی را در بهبود متابولیسم فرزند شما ایفا کند. هم‌چنین این حرکت، باعث افزایش هماهنگی عصبی و عضلانی کودک می‌شود.

3) برای افزایش رشد قدی

روی دیوار، جسمی را که بتواند صدا تولید کند (مانند زنگوله)، در ارتفاعی کمی بالاتر از قد کودک نصب کنید و از او بخواهید که با بلند کردن پا در یک دوره زمانی، تا جایی که می‌تواند، دست‌اش را بلند کند و صدای زنگوله را درآورد. فراموش نکنید که در هر دوره،  حرکت کششی پاهای کودک، کامل و مجزا از دفعه بعدی به صدا درآوردن زنگوله باشد.  با انجام هر بار حرکات کششی، عضلات ناحیه پهلو، ساق پا و ران کودک تقویت خواهد شد. این حرکت کششی و حرکاتی از این دست، می‌تواند زمینه را برای رشد قدی بیش‌تر کودک فراهم کند، به‌خصوص اگر این حرکات، در سن نزدیک‌تر به سن بلوغ و جهش رشد قدی فرزند شما انجام شود، بیش‌تر می‌تواند برای افزایش قد او، موثر باشد؛ چون در این دوران، هنوز صفحات غضروفی در فواصل استخوان، به‌صورت غیرقابل انعطاف درنیامده‌اند و قابلیت کشش و بلندتر شدن را دارند.

4) برای تقویت عضلات شکم

یک توپ سبک، در اختیار کودک‌تان قرار دهید و از او بخواهید که دراز بکشد و زانوهایش را خم کند. دست‌هایش را به سمت بالای سرش، در حالی که توپ را در دست دارد، به حالت کششی صاف نگه دارد؛ به‌طوری که توپ، با زمین تماس داشته باشد. سپس سعی کند با فشار آوردن به نیم‌تنه خود، باعث حرکت و بالا آوردن قسمت بالاتنه خود به جلو شود و به این ترتیب، به حالت نیمه‌نشسته قرار گیرد و توپ را در قسمت جلوی پاهای خود به زمین بزند. سپس، دوباره و بلافاصله، به حالت درازکش درآید و این حرکت را تکرار کند.

این حرکت را از تعداد کم در هر نوبت آغاز کنید (چهار یا پنج بار) و به تعداد بالاتر (10 تا 15 بار) برسانید. فراموش نکنید سطحی که فرزند شما روی آن دراز می‌کشد، نباید سفت و آزاردهنده باشد. مثلا می‌توانید از یک تشک نرم، برای پوشاندن سطح زیر تنه او استفاده کنید تا فشار مضاعفی بر کمر کودک شما وارد نشود. این حرکت می‌تواند باعث تقویت عضلات شکمی فرزندتان شود و در صورت وجود چاقی شکمی احتمالی، می‌تواند تا حدی کمک باشد.

وزنه‌برداری حرفه‌ای ممنوع!

بهتر است بچه‌ها، تا قبل از سن شش سالگی، بدون هیچ فشاری، تنها با ورزش‌های پایه‌ای آشنا شوند. پیشنهاد من این است که مجموعه متنوعی از ورزش‌های هوازی و بی‌هوازی را برای بچه‌ها در نظر بگیرید؛ چون مهم‌ترین نکته در ورزش کودکان زیر شش سال، غیررقابتی بودن و جذابیت فعالیت بدنی است.

اگر بچه‌های کوچک را به رقابت وادار کنید یا از آن‌ها انتظار داشته باشید که یک ورزش را به شکل تخصصی و حرفه‌ای دنبال کنند، شکست یا ترس از شکست در مسابقه، احساس اجبار و خستگی ناشی از تمرین شدید، کودک را دل‌زده می‌کند و مانع  از ادامه راه می‌شود.

تمرین‌های قدرتی، سیستم عصبی و هماهنگی بین عصب و عضله را در بچه‌ها افزایش می‌دهد و باعث بالا رفتن قدرت عضلانی در کودکان می‌شود، اما وزنه‌برداری و پاورلیفتینگ، برای کودکان ممنوع است؛ چون با وجود این‌که بدن کودکان، انعطاف‌پذیرتر از بزرگسالان است، اما چون مفاصل سست‌تری دارند، ممکن است موقع وزنه‌برداری، صفحه رشد و محل اتصال عضله به استخوان آسیب ببیند و این اتفاق، مشکلات فراوانی را در کودک ایجاد می‌کند. بنابراین آمادگی کودک برای شرکت در فعالیت‌های ورزشی، به تکامل سیستم عصبی، تکامل اجتماعی و سطح شعور و فهم آن‌ها بستگی دارد. مثلا بچه‌ها، قبل از شش سالگی، معمولا آمادگی انجام ورزش‌های سازمان‌یافته‌ای مثل فوتبال را ندارند، اما به‌خوبی، از عهده شنا یا دو برمی‌آیند.

 

منبع:aftabir

 


سلامت دندانهای کودک تان را تضمین کنید

اولین قدم برای سلامت ، پیشگیری از بروز بیماری و درمان آن در مراحل اولیه می باشد. هر فرد در طول زندگی خود دو سری دندان دارد. دندانهای شیری و دائمی . دندانهای شیری از سن 6 ماهگی تا 3 سالگی در دهان رویش می یابند. که تعداد آنها 20 عدد می باشد. از سن 6 تا 12 سالگی به مررو این دندانها می افتد و بجای آن دندانهای دائمی رویش می یابند و تا پایان عمر در دهان می مانند.
دندانهای کودک را بهتر بشناسم
· از وظایف مهم و اختصاصی دندان شیری به موارد زیر می توان اشاره کرد:
· نقش اسامی در جویدن ، تغذیه و سلامت عمومی.
· حفظ زیبایی ، تلفظ صحیح کلمات و کمک به سلامت روحی و روانی کودک.
. حفظ فضای لازم جهت رویش دندانهای دائمی و در نهایت جلوگیری از بهم ریختگی دندانها و کاهش نیاز به درمانهای ارتودنسی  می باشد یکی از دلایل مهم کج بودن دندانهای دائمی از دست رفتن زود هنگام دندانهای شیری است.
· نهایتاً پوسیدگی دندان شیری موجب آسیب به جوانه دندانهای دائمی می گردد.
دندان 6 سالگی
اولین دندان دائمی ، نخستین آسیای بزرگ ( دندان شماره 6) است که در سن 6 سالگی روی قوس فکی پشت دندان شیری رویش می یابد ، قبل از رویش این دندان هیچ دندان شیری نمی افتد ، به همین دلیل والدین تصور می کنند که این دندان شیری است.
عوامل پوسیدگی زا
عدم رعایت بهداشت دهان و دندان ( عدم استفاده از مسواک و نخ دندان) در زمان مناسب منجر به تشکیل لایه ای به سطح دندان می شود. 2 الی 5 دقیقه بعد از استفاده از مواد قندی و غذا ، اسیدهای مخرب ناشی از فعالیت میکروبهای موجود تولید شده و به مدت 20 دقیقه الی یک ساعت در دهان باقی می باشد. اسید تولید شده مینای دندان را تخریب و منجر به شروع پوسیدگی می شود.
مصرف نامناسب مواد قندی
* استفاده از مواد قندی چسبنده مانند شکلاتها ، تافی ها ، آدامس ها و.. این مواد به علت خاصیت چسبندگی به دندانها مدت زیاد در دهان می مانند.
بالا بودن میزان مصرف مواد قندی
*بالا بودن تعداد دفعات مصرف مواد قندی ( بویژه در بین وعده های اصلی غذا).
این کلمه بسیار حائز اهمیت است و باید بسیار بر آن تاکید کرد که مواد قندی در طول زمان در یک وعده مصرف شوند و از تدریجی خوردن آن در طول روز خودداری کرد.
تغذیه صحیح
* استفاده از مواد قندی مورد نیاز بدن همراه وعده های اصلی غذایی.
* مصرف شیر و لبنیات و مواد غذایی حاوی فلوراید مانند ماهی و چای.
* استفاده از میوه و سبزیجات تازه بین وعده های غذایی مانند هویج و کاهو.
روش صحیح مسواک زدن
* مسواک خوب باید موهای صاف و یکنواخت داشته باشد چنانچه موهای مسواک از حالت اولیه خارج شدند باید آن را عوض کرد.
* برای هر مرتبه شست و شو به اندازه یک نخود از خمیر دندان حاوی فلوراید را در موهای مسواک فرو ببرید.
* برای این که تمام دندان ها مسواک شوند بهتر است همیشه به یک ترتیب مسواک بزنیم مثلاً اول فک بالا از راست به چپ و بعد فک پایین از چپ به راست.
* دندانهای فک بالا را با حرکت مسواک از مجاور لثه پایین تمیز کنید.
* با عمودی گرفتن مسواک و حرکت آن از بالا به پایین سطوح داخلی دندانهای جلو را مسواک کنید.
* سطوح جونده دندانهای بالا را با عقب و جلو بردن مسواک تمیز کنید.
* دندانهای فک پایین را با حرکت مسواک از مجاور لثه به سمت بالا بشوئید.
* پشت دندانهای جلو را با عمودی گرفتن مسواک و حرکت آن از پایین به بالا تمیز کنید.
* سطوح جونده دندانهای پایین مثل فک بالا را عقب جلو بردن مسواک تمیز کنید.
* برای سالم ماندن دندان فرزندانتان صبح بعد از صبحانه و شب قبل از خواب دندانهایشان را مسواک بزنید.
* برای پیشگیری از پوسیدگی دندان کودکان هر 6 ماه یکبار به دندانپزشکی مراجعه کنید.

منبع:shahrekhabar.com


توصيه‌هایی در مورد سوراخ‌كردن گوش

متخصصان پوست ومو هشدار مي‌دهند كه سوراخ كردن لاله گوش خطرناك است و بهترين مكان براي سوراخ كردن گوش، همان نرمه گوش است. اگر شما دوست داريد گوش خودتان يا دختر كوچولويتان را سوراخ كنيد تا بتوانيد چند تا گوشواره زيبا به گوشتان بياويزيد، توصيه‌هاي ما را پيش از سوراخ كردن گوش بخوانيد.

 

فقط نرمه گوش را سوراخ كنيد


نرمه گوش‌كه همان قسمت پاييني گوش است، جايي است كه براي سوراخ كردن نشانه مي‌رود تا لحظاتي بعد يك جفت گوشواره طلا در آن برق بزند. اين ناحيه يكي از بهترين نواحي بدن براي آويزان كردن آويز و گوشواره است. در اين ميان بسياري از مادران كه صاحب يك دختر كوچولو مي‌شوند؛ وقتي كودك كمي بزرگتر مي‌شود، به فكر مي‌افتند كه گوش كودك را سوراخ كنند. در كشور ما، مرسوم است كه اين كار در سنين كودكي انجام شود. پيش از اين وسايل مدرن امروزي وجود نداشت و با استفاده از نخ و سوزن، گوش دختر بچه خانواده را سوراخ مي‌كردند.


پيش از سوراخ كردن گوش بخوانيد


اين روزها مادران، كمتر گوش دختربچه‌شان را در خانه سوراخ مي‌كنند. ولي به هرحال، براي سوراخ كردن گوش كودكان بهتر است مراكز درماني مجاز را كه از استريل بودن وسايل و تجهيزات آن مطمئن هستيد، انتخاب كنيد؛ زيرا امكان انتقال هپاتيت، ايدز و كزاز با وسايل آلوده وجود دارد. نكته ديگري كه نبايد فراموش كنيد اين است كه پيش از سوراخ كردن گوش كودكتان، او را حتما نزد پزشك ببريد و از او راهنمايي‌هاي لازم را بگيريد. سوراخ كردن گوش در شرايط استريل، در مجموع عملي كم‌خطر است اما در مورد بعضي از افراد كه مستعد عفونت هستند؛ مانند بيماران ديابتي يا افرادي كه كورتون مصرف مي‌كنند يا افرادي كه بيماري‌هايي دارند كه خونشان به ‌راحتي منعقد نمي‌شود و احتمال خونريزي در آنها بالا است يا افرادي كه داروهاي ضدانعقاد خون مصرف مي‌كنند، ممكن است اين مسئله دردسرساز شود و بهتر است پزشك در اين موارد نظارت دقيق داشته باشد.

 

راهنماي انتخاب گوشواره مناسب


ما اكثرا فكر مي‌كنيم در انتخاب جواهر، فقط مدل آن مهم است و چيزي را كه در نگاه اول خوشمان بيايد مي‌خريم و مي‌پوشيم؛ غافل از اينكه يك انتخاب غلط مي‌تواند چهره و ظاهر ما را نامتناسب نشان دهد. در مورد گوشواره هم شكل و تركيب صورت، اندازه گردن و وجود چين‌هاي روي گردن كه بر اثر سن يا افزايش وزن وجود دارد بسيار مهم است.برخي نكات مهم براي انتخاب گوشواره مناسب از اين قرار است:


1- اگر صورتي كشيده داريد، مي‌توانيد از گوشواره‌هاي چلچراغي و حلقه‌هاي بزرگي كه آويز دارند استفاده كنيد همچنين گوشواره‌هاي دكمه‌اي يا ميخي را نيز مي‌توانيد بپوشيد.


2- گوشواره‌هاي گرد و آويز صورت را چاق‌تر و چين‌هاي روي گردن را بيشتر نشان مي‌دهند؛ پس اگر صورتي گرد و چاق داريد، از مدل‌هاي بزرگ و گرد بپرهيزيد.


3- اگر صورتي گرد با چين‌ها و غبغب آويزان داريد، از مدل‌هاي گوشواره دكمه‌اي يا حلقه‌اي كوچك دوري كنيد.


4- اگر گردن كوتاهي داريد، از مدل گوشواره‌هاي آويز بلند هرگز انتخاب نكند؛ چون گردن شما را كوتاه‌تر نشان مي‌دهد.


5- گوشواره‌هاي حلقه‌اي ساده به اندازه متوسط، براي هر شخص مناسب است.


6- اگر مي‌خواهيد در موقعيتي جدي و تخصصي باشيد، هرگز گوشواره‌هاي بزرگ و شلوغ را به گوشتان آويزان نكنيد. بهتر است به جاي گوشواره، از گردن‌بند، دست‌بند يا سنجاق سينه استفاده كنيد.

 

توصيه‌هاي ايمني براي سوراخ كردن گوش


سوراخ كردن گوش، يكي از كارهاي بسيار رايج و معمول بين خانم‌ها است. البته اين كار از زمان‌هاي قديم رايج بوده است، منتها با روش‌هاي سنتي. اين روزها، وسايل انجام دادن اين كار پيشرفته‌تر شده است و چند دقيقه هم بيشتر طول نمي‌كشد؛ برخي افراد هم از اين امكان استفاده و چند سوراخ در گوش خود ايجاد مي‌كنند تا تمام گوشواره‌هاي مورد علاقه خود را همزمان در گوش داشته باشند.


البته اگر مراقبت‌هاي لازم بعد از اين عمل ساده را درست انجام ندهيد؛ چند گوشواره كه هيچ، حتي يك گوشواره را هم نمي‌توانيد در گوش خود نگه داريد؛ پس تا وقتي‌كه زخم گوش‌هايتان كاملا خوب نشده است، به اين موارد توجه كافي داشته باشيد:


1- اگر قصد داريد گوشواره‌اي غير از جنس طلا به گوشتان بيندازيد، حتما با فردي كه گوشتان را سوراخ مي‌كند مشورت كنيد و از درستي انتخاب گوشواره خود مطمئن شويد.


2- اگر پوست حساسي داريد، احتمالا تنها گزينه مناسب براي شما گوشواره‌اي از جنس طلا يا نقره مرغوب است. يادتان باشد كه قبل از لمس كردن گوش‌هايتان، دست خود را بشوييد. اين كار احتمال عفونت و گسترش آلودگي را كاهش مي‌دهد.


3- گوشواره‌هايتان را بايد روزي دوبار (يك بار صبح و يك بار شب) تميز كنيد.


4- براي تميز كردن اطراف سوراخ گوش نيز از محلول ضد عفوني كننده مخصوص گوش استفاده كنيد. محلول را روي تكه پنبه‌اي بماليد و ناحيه بين گوش و گوشواره را تميز كنيد.


5- چند بار در روز، گوشواره را در گوشتان بچرخانيد؛ اين كار مانع از چسبيدن گوشواره به زخم سوراخ گوش مي‌شود.


6- گوشواره را تا زمان مشخصي در گوش نگه داريد. شما بايد حداقل بين 4 تا 6 هفته بعد از عمل سوراخ كردن گوش از گوشواره استفاده كنيد، وگرنه زخم تازه جوش مي‌خورد و سوراخ ناپديد مي‌شود.


7- اگر بعد از گذشت يك روز از سوراخ كردن گوشتان قرمزي و تورم يا درد مشاهده كرديد، با احتمال اينكه علايم عفونت است، به پزشك عمومي مراجعه كنيد.


8- يادتان باشد كه در مدت ترميم گوش، از هيچ نوع افشانه مخصوص مو يا خوشبوكننده و ادكلن استفاده نكنيد. درضمن، تا قبل از درمان محل، با گوشواره‌هايتان بازي نكنيد و آن را نكشيد تا باعث پشيماني نشود!

 


شما چگونه کودکتان را می خوابانید؟

نحوه خواباندن کودک و شکل دهی عادت خواب در فرهنگها ، قبایل و حتی خانواده ها متفاوت است بعضیها بچه را وقت خواب قنداق می‌کنند، بعضی لباس نازک به او می‌پوشانند و یا حتی بعضی او را لخت می‌خوابانند. ممکن است کودک در یک اتاق مجزا ، به تنهایی یا با چند خواهر و برادرش بخوابد یا به اتفاق همه اعضای خانواده در یک جا و حتی در یک رختخواب بخوابد.

 

 

کودک ممکن است به پشت ، پهلو و یا روی شکم ، در یک اتاق تاریک ، نیمه تاریک ، کاملاً روشن یا در یک محیط بی سرو صدا یا با صدای رادیو و تلویزیون و با وجود صداهای ناگهانی مثل هواپیما بخوابد. ممکن است وقت شیر خوردن در بغل مادر با قرص خواب آور یا با لالایی در گهواره به خواب رود یا این که نیاز به شنیدن یک قصه و یک دعا و بازی کردن داشته باشد و یا کلاً زمان مشخصی برای خواب نداشته باشد یا بر عکس باید هر شب طبق نظم خاصی بخوابد.

 

 

 

خوابیدن کودک

 

 

 

اهمیت داشتن یک برنامه روزمره برای خواب

 

 

بعضی از روشهای خواب بهتر از برخی دیگر هستند اما در واقع کارهای زیادی وجود دارد که به رفتار خواب مربوط می‌شوند اگر برنامه دائمی انجام می‌شود و کودکتان با این برنامه شبها به راحتی می‌خوابد و در طول شب هم به کرات بیدار نمی‌شود و در طول روز هم رفتار او رضایت بخش است باید گفت این برنامه کاملاً مناسب است. برخی عادتها و شیوه ها به کودک شما کمک بیشتری می‌کند تا یک الگوی درست در او شکل بگیرد و از مشکلاتی که در سالهای بعد احتمال پیدایش آن می‌رود جلوگیری شود. به عنوان مثال اگر عادت دارید هر شب کودکتان را بیست سی دقیقه روی پا لالایی دهید تا خوابش ببرد و حتی نیمه شب هم که او یکی دوباره از خواب بیدار می‌شود مجبور هستید با همین روش دوباره او را بخوابانید، باید گفت که شما عملاً در عادت خواب او مداخله کرده‌اید و یادگیری شروع خوابش را به تعویق انداخته‌اید.

 

 

 

اگر کودک را در رختخوابش بگذارید و اجازه دهید که بدون لالایی و تکان دادن خودش به تنهایی بخوابد و در طول شب نیز به خواب ادامه دهد، مطمئناً برای شما و فرزندتان بهتر خواهد بود. در هر حال به نفع کودک است که خوابی پیوسته و منسجم داشته باشد. ممکن است شما و کودکتان در یک رختخواب بخوابید و کاملاً هم از این بابت راضی باشید و حتی کودک تمام شب را به خوبی بخوابد؛ اما ادامه این عادت برای مدت طولانی برای هر دوی شما مطلوب نیست. توجه داشته باشید که باید در این عادت تغییراتی داده شود. منظور از روش و عادتهای قبل از خواب همان کارهایی است که قبل از خواب برای آماده کردن کودک انجام می‌دهید. اگر او نوزاد است احتمالاً پوشاک او را عوض می‌کنید و روی پا لالایی می‌دهید تا خوابش ببرد و سپس او را به جای خوابش منتقل می‌کنید. ممکن است او را در حالی که بیدار است به جای خوابش ببرید و خود به تنهایی بخوابد. عموما ً همه این الگوها برای چند ماه اول عالی است؛ چرا که انتظار نداریم که یک نوزاد سر تا سر شب را بطور پیوسته بخوابد.

 

 

 

اگر فرزند 5 تا 6 ماهه شما هنوز سازگاری نیافته ، باید به برنامه و عادت زمان خواب او نگاه عمیقتر و دقیقتری بیندازید. اگر کودک شما به هنگام خواب روی پا لالایی شود و یا با شیر خوردن در بغل بخوابد باید گفت که این کودک هنگام بیداریهای معمول نیمه شب برای خواب رفتن دوباره دچار مشکل خواهد شد. برای این که بتوانید به او کمک کنید تا شبها خواب بهتری داشته باشد. می‌بایست در عادتهای زمان خواب او تغییراتی ایجاد کنید و مثلاً او را بیدار بگذارید تا نحوه سازگاری و تنهایی خوابیدن در رختخواب را چه اول شب و چه نیمه شب بیاموزد. به تدریج که کودک بزرگتر می‌شود عادتهای زمان خواب اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. اگر زمان خواب برایش لحظات خوشی باشد، دید خوبی به آن خواهد داشت.

 

 

خوابیدن کودک

 

 

تاثیر روشهای خواب در برنامه ریزی خواب

 


برنامه و روشهای وقت خواب متفاوتند. باید برنامه و روشی متناسب با وضعیت خانواده خود انتخاب کنید. خوب است که هر شب دقایقی را با کودک خود سپری کنید و به او یاد بدهید که چه کارهایی را باید طبق برنامه هر شب انجام دهد. برای بچه‌های کوچکتر زمان خواب زمان جدایی است و تحمل او برای آن دشوار است. در واقع درست نیست بچه نوپا یا خردسالی را به تنهایی به رختخواب بفرستیم چون ممکن است سبب احساس محرومیت از بهترین لحظات روز شود. خوب است که ده تا سی دقیقه قبل از خواب به او اختصاص دهید. از شوخیها و بازیهای پر تحرک ، تعریف قصه‌های ترسناک و یا هر عملی که به هنگام خواب هیجان کودک را برانگیزد، اجتناب نمایید. می‌توانید با او گفتگو یا بازی آرامی کنید یا برایش قصه بگویید یا کتاب بخوانید. هنگامی که چند صفحه به پایان داستان باقی مانده به او تذکر دهید که کم کم وقت تمام می‌شود و او می‌بایست بخوابد. نباید تسلیم خواسته‌های او برای خواندن داستان دیگری بشوید. با این شیوه کودک مقررات را می آموزد. چنانچه هر دو بدانید که چه کارهایی را باید به هنگام خواب انجام دهید هرگز میان شما بحثی روی نخواهد داد.

 

 

 

کودک بزرگتر هم که می‌شود دوست دارد مدتی را قبل از خواب با شما سپری کند. تماشای تلویزیون این هدف را تأمین نمی‌کند، حتی اگر او در کنار شما به تماشای تلویزیون بپردازد به لحظاتی خصوصی و صمیمی و نزدیکتر نیاز دارد. می‌توانید درباره وقایع مدرسه یا برنامه ریزی یک روز تعطیل و یا درباره چیزهای جالب و سرگرم کننده ، یا در صورت امکان در مورد برخی نگرانیهای او صحبت کنید تا هنگام خواب کمتر به آنها فکر کند. برخی شبها ممکن است از پیاده روی و بازی و یا کار در منزل لذت ببرد. یک کودک 10 - 12 ساله احتمالاً دوست دارد به تنهایی برای خواب آماده شود، با او به گفتن یک شب بخیر اکتفا نکنید، بلکه کمی با او صحبت کنید. آخرین کاری که قبل از رفتن به خواب انجام می‌شود خیلی مهم است. هر گونه دعوا و درگیری و تشنجی سبب می شود که کودک ، خواب آرام و راحتی نداشته باشد.

 

 


آیا کودک می‌تواند در رختخواب شما بخوابد؟

 


بسیاری از والدین برای رهایی از ناراحتیهای هنگام خواب ، در مقابل کودک کوتاه می آیند و او را در تمایلاتش برای خوابیدن در کنار خودشان آزاد می‌گذارند. و احساس می‌کنند که این بهترین کار برای کودک است. اگر چه این کار برای یکی دو شب قابل توجیه است مثلاً وقتی که کودک بیمار است یا روحیه نامناسبی دارد؛ اما در بیشتر موارد این عمل مناسب نیست. همه ما این حقیقت را می‌دانیم که افراد در رختخواب مجزا بهتر می‌خوابند. مطالعات نشان داده که حرکات و بیداریهای یک فرد در طول شب افراد دیگری را که با او در یک رختخواب می‌خوابند بیدار کرده و باعث ایجاد تغییرات خواب می‌شود. لذا بهتر است که کودک را با افراد دیگر در یک جا نخوابانیم. تنهایی خوابیدن بخش مهمی از یادگیری کسب استقلال ، بدون اضطراب و همراه با آرامش و اطمینان است. این روند در رشد روانی به موقع او اهمیت بسزایی دارد.

 

 

 

خوابیدن کودک در بستر شما به جای آن که باعث آرامش و اطمینان او شود، برای او اضطراب و سردرگمی را به همراه می آورد. اگر به کودک خود اجازه بدهید تا میان شما و همسرتان بخوابد احتمالاً به دلیل این که خود را مسئول جدایی شما می‌داند احساس قدرت زیادی خواهد کرد و همین موجب نگرانی او هم می‌شود؛ چون می‌خواهد مطمئن شود که شما او را تحت کنترل دارید و هرگاه که صلاح باشد بی توجه به تمایل او اعمال سلیقه می‌کنید. اگر شما نشان دهید که نمی‌توانید به این نحو عمل کنید و او می‌تواند هر طور که بخواهد عمل کند ممکن است که احساس تزلزل کند.

 

 

 

خوابیدن کودک

 

 

 

اگر کودک با یکی از والدین خود زندگی می‌کند، یا یکی از والدین دور از خانه و در محل کار است و یا حتی در اتاق دیگر می‌خوابد وجود این وضعیت برای او اضطراب بیشتری را به همراه خواهد داشت. در اینجا بعضی والدین آسانترین راه را انتخاب می‌کنند و او را به رختخواب خود می آورند و یا یکی از آنها به رختخواب او می‌رود. اما کودک باز هم اطمینان خاطر نخواهد یافت چرا که احساس می‌کند جای یکی از آنها را گرفته است و یا خود را مسئول جدایی می‌داند و همین امر او را دوباره نگران می‌کند. اغلب بچه هایی که والدین آنها جدا از هم زندگی می‌کنند و یا طلاق گرفته‌اند خود را در این آشفتگی خانوادگی مقصر می‌دانند. ناراحتی این کودکان بیشتر مربوط به زمانی است که در رختخواب والدینشان می‌خوابیده‌اند. اکثر بچه‌ها مشکل جدی و مداومی برای تنهایی خوابیدن ندارند. اگر کودک شما از تنهایی خوابیدن خیلی می‌ترسد و شما اجازه می‌دهید کنار شما بخوابد مشکل او را حل نکرده‌اید. ترس او باید دلیل داشته باشد. شما وقتی به او کمک می‌کنید که به همراه او بکوشید تا علت ترس او را پیدا کنید. این کار به صبر ، درک و استقامت قابل ملاحظه شما نیاز دارد.

 

 

 

اگر به خاطر تمایل خودتان او را به رختخواب خود می آورید بهتر است احساستان را دوباره ارزیابی کنید. برخی از افراد که تنها زندگی می‌کنند (به دلایل متفاوت) از این که شبها کنار فرزندشان بخوابند کمتر احساس تنهایی و ترس کرده و راضی تر هستند و یا گاهی اوقات که والدین از دست هم ناراحت هستند کودک را به رختخواب می‌برند. اگر شما هم با اینگونه مسائل درگیر هستید باید گفت که به جای کمک به کودکتان سعی دارید که مشکل خود را حل کنید. زمانی که چنین الگویی برای خواب وجود داشته باشد نه تنها کودک بلکه همه افراد خانواده از این مسئله رنج می‌برند. باید مشکل و نیاز خودتان را درک کنید و با آن کنار بیایید و اگر این مشکل به آسانی حل نشود می‌بایست از متخصصان کمک بگیرید.

 

 

 

اگر کودک عادت کند همیشه با شما بخوابد او را در مهد کودک هم نمی‌توانید تنها بگذارید. این عادت او در زندگی اجتماعی شما نیز تاثیر می‌گذارد و دیری نمی‌گذرد که احساس می‌کنید نسبت به کودکتان عصبانیت روزافزون پیدا کرده‌اید و زمانی هم که آن قدر بزرگ می‌شود که دیگر نتوانید با او در یک رختخواب بخوابید نمی‌توانید قانعش سازید که به رختخواب خودش برود. البته آن روز زمانی است که مجبور هستید حضور کودکتان را هر شب در اتاق خودتان تحمل کنید. ممکن است شما یک یا دو اتاق خواب داشته باشید و علاوه بر چند بچه ، پدر بزرگ و مادر بزرگ هم با شما زندگی کنند که برای خودشان اتاق نیاز دارند و یا ممکن است در خانه کسی باشید که آنها تنها یک اتاق دارند. اینها همه نمونه‌هایی از موقعیتهای دشواری است که البته برای آنها راه حل هم وجود دارد. مثلاً اگر کودک شما مجبور است در اتاق شما بخوابد به او یک رختخواب جداگانه بدهید که گوشه‌ای از اتاق را به خودش اختصاص دهد و سعی کنید فضایی خصوص وسائل او ایجاد نمایید.

 

 


اسباب بازی یا یک ملحفه مخصوص

 

 

به جای آن که کنار کودک نوپا و یا خردسالتان بخوابید تا خوابش ببرد بهتر است از یک عروسک نرم پارچه‌ای ، یک اسباب بازی و یا حتی پتوی مخصوص استفاده کنید. اسباب بازی معمولاً کودک را سرگرم و متقاعد می‌کند تا شب را به تنهایی سپری کند. این کار باعث می‌شود تا او احساس کند که بر دنیای پیرامون خود تا حدودی کنترل دارد. چرا که یک اسباب بازی و یا یک ملحفه را هر وقت که او بخواهد می‌تواند همراه داشته باشد و این اسباب بازی هیچگاه او را ترک نمی‌کند.

 

 

خوابیدن کودک

 

کودک معمولاً چنین اشیائی را در ابتدای سنین نوپایی انتخاب می‌کند و دوستی با آن را تا 6 - 8 سالگی ادامه می‌دهد اگر کودک شما با یک اسباب بازی و یا یک عروسک پارچه‌ای نرم سرگرم شود آن را وارد برنامه خواب خود خواهد کرد. اسباب بازی که با او غذا بخورد و به قصه‌هایش گوش دهد. به او اطمینان دهید که اسباب بازی اش را تا هر زمانی که بخواهد می‌تواند داشته باشد. این کار ، شب بخیر گفتن را برای او آسانتر می‌کند.

 


چه عواملي در رنگ مو ، پوست و چشم نوزاد اثر دارد؟

بسياري از صفات جسمي و روحي کودک وراثتي مي باشد اما استفاده بعضي از ميوه ها ، سبزي ها و غذاها مي تواند در بعضي از صفات کودک اثر گذارد .

 

رنگ پوست نوزاد ، بهترين معرف کبد و غدد داخلي مادر است .

 

بنابراين براي اين که فرزندانتان رنگ و روي خوبي داشته باشد و کبدش هم سلامت باشد در هنگام آبستني به سراغ دوستان کبد برويد بهترين دوست کبد ، روغن زيتون است .


غير از روغن زيتون ، روغن ماهي ، کره ، روغنهاي نباتي ، خيار ، کاهو ، کاسني ، هويج زرشک ، عناب و نعناي دم کرده براي خوش آب و رنگ شدن نوزاد فوق العاده موثر است .

 

خوردن ميوه و سبزي هايي که ويتامين ث دارند در رنگ طفل موثر است و آنان را زيبا مي کند .

 

رنگ خفه و تيره

خوردن غذاهاي مانده و فاسد ، مخصوصا گوشتي که توليد مسموميت مي نمايد ، رنگ نوزاد را تيره و مايل به زرد مي کند .

 

پر خوري و علاقه به خوردن غذاهاي يکنواخت رنگ کودک را تيره و خفه و مايل به زردي مي نمايد .


استنشاق دود زغال ، سيگار کشيدن و حتي در اتاقهاي پر جمعيت نيز در تيرگي رنگ نوزاد دخالت دارد .

 

رنگ مو

1)براي آن که نوزاد موي مشکي داشته باشد :براي مشکي شدن موي سر نوزاد ويتامين د لازم است .

 

بنابراين استفاده از حرارت آفتاب در حد متعادل و خوراکي هاي که ويتامين هاي آن را دارند مي تواند در مشکي شدن موي اثر بگذارد و نيز استفاده از غذاهايي که داراي مواد گوگردي هستند .

 

خوشبختانه گوگرد در اغلب غذاها مخصوصا پياز ، سفيده تخم مرغ ، کلم ، خيار ، ترب به مقدار کافي موجود است ، افراط در خوردن شنبليله نيز مو را مشکي مي کند .

 

1) براي خرمايي شدن موي نوزاد :

وقتي مادر ويتامين به قدر زياد داشته باشد و از ويتامين آ به مقدار زياد استفاده کند موي نوزادش خرمايي مي شود .

 

خوردن روغن ماهي هنگام حاملگي به اين موضوع کمک مي کند .

 

2)براي اين که نوزاد سرخ مو شود :

وقتي آفتاب به سر و بدن مادر نرسد و مصرف ويتامين ها علي الخصوص ويتامين د کم باشد موي نوزاد سرخ خواهد شد پوست اين اطفال چربي کمتري دارد .

 

3) بور شدن موي سر نوزاد :

 

وقتي به علل زير ويتامين د به جنين نرسد موي او بور مي شود

 

- مادر زياد استحمام نمايد

 

- مادر به قدر کافي از نور آفتاب استفاده نکند

 

.topforum.ir

 


کودکان را در هفته دو بار حمام ببرید !

مادران عزیز کودک خود را در هفته دو بار حمام ببرید بخوانید گفته متخصصان را در این باره .

یک فوق تخصص نوزادان، بهترین زمان اولین حمام برای نوزادان سالم را 24 ساعت پس از تولد عنوان کرد.

دکتر بابایی خاطرنشان کرد: نوزادانی که از مادران HIV مثبت و یا مبتلا به هپاتیت B به دنیا می‌آیند بهتر است درهمان ساعات اولیه تولد و قبل از تزریق واکسن‌های نوزاد و ویتامین K حمام شوند.

این فوق تخصص نوزادان با بیان اینکه واژه نوزاد به دوران تولد نوزاد تا 28 روزگی اطلاق می شود، توصیه کرد: نوزادان طی این مدت دوبار در هفته حمام داده شوند.

بابایی گفت: برای حمام نوزاد نباید از دوش استفاده کرد و برای این کار باید از یک وان آب با درجه حرارت 38 درجه سانتیگراد استفاده شود.

وی تصریح کرد: برای حمام نوزاد ابتدا باید بدن او را در وان قرار داده و سپس با استفاده از یک اسفنج نرم و نیز صابون‌هایی که PH خنثی دارند بدن آنها را شستشو داد.

بابایی با اشاره به حساس بودن پوست بدن و چشمان نوزادان، توصیه کرد: در گام بعدی و برای شستشوی سر نوزاد باید از شامپوهایی استفاده شود که تحریک پذیری کمتری داشته باشند.

ایشان، حمام بردن مکرر نوزادان را مناسب ندانست و خاطرنشان کرد: پوست نوزادان حساس است و افزایش تعداد دفعات حمام، لایه چربی سطح پوست نوزاد را از بین برده و موجب خشکی پوست نوزاد می‌شود.

وی بر لزوم توجه به دمای محیط حمامی که نوزاد در آن قرار دارد نیز تاکید کرد و افزود: بهترین دمای محیط حمام برای نوزاد 25 درجه سانتیگراد است.

بابایی مهمترین نکته در زمینه حمام نوزادان را خشک کردن مناسب نوزاد پس از حمام با استفاده از حوله نرم عنوان و تصریح کرد: این کار نوزاد را تا حد زیادی از خطر ابتلا به سرماخوردگی که می تواند برای نوزاد بسیار خطرناک باشد، حفظ کند.


 


اگر نوزاد پسر دارید، حتما بخوانید

استفاده از پستانک در نوزادان پسر موجب اختلال در تکامل عاطفی آنها می شود، زیرا با استفاده از این وسیله آنها نمی توانند احساسات خود را از طریق حرکات صورت بیان کنند.
در گذشته آکادمی متخصصان کودک امریکا و سازمان بهداشت جهانی (WHO) توصیه کرده بودند که میزان استفاده از پستانک در کودکان کنترل شود. زیرا در تحقیقات آنها مشخص شده بود که قطع مصرف پستانک موجب  بهبود فرآیند غذا خوردن در کودکان می شود.
همچنین استفاده ازاین وسیله موجب بروز اختلالات دندانی در کودکان می گردد. در مطالعه دیگری که در سال 2008 انجام گرفت نیز مشخص شد بین استفاده از پستانک و عفونت های گوش ارتباط وجود دارد.
متخصصان معتقدند که افراد در هرسنی، اعمال دیگران از جمله نحوه بیان احساسات ازطریق صورت و بدن را از دیگران تقلید می کنند و این عمل یک ابزار مهم برای یادگیری بیان احساسات در کودکان است.
ما با کودکان صحبت می کنیم، اما در ابتدای کودکی و دوران نوزادی آنها معنی لغات را در ک نمی کنند، بنابراین ارتباط ما با نوزاد تنها از طریق لحن صدا و حرکات صورت است. وقتی پستانک در دهان کودک است او قادر نیست که اعمال و حرکات اطرافیان را تقلید کند، بنابراین نحوه بیان احساسات را یاد نمی گیرد.
بررسی ها نشان داد که پسران 6 و 7 ساله که در دوران نوزادی به طور منظم از پستانک استفاده کرده بودند، در تقلید از بیان احساسات دیگران مشکل داشتند.
 در یک مطالعه دیگر گروهی از دانشجویان مورد آزمون هوش عاطفی قرار گرفتند. در زمینه توانایی ارزیابی خلق و خوی دیگران، پایین ترین امتیاز مربوط به مردانی بود که در کودکی از پستانک استفاده کرده بودند. این نتایج درمورد دختران مشاهده نشد زیرا بر اساس نظر متخصصان در دختران، روند تکاملی به ویژه در مورد عواطف زودتر صورت می گیرد و دیگر اینکه پسران در این زمینه آسیب پذیرترند.
 از آنجایی که در اغلب فرهنگ ها این طور انتظار می رود که دختران باید احساسات خود را بروز دهند، والدین از طرق مختلف رشد و تکامل عاطفی دختران را تحریک می کنند اما پسران به دلیل اینکه اجباری برای بیان احساسات ندارند، این عمل را یاد نمی گیرند.
نتایج تحقیقات حاکی از این است که استفاده از پستانک در شب برای نوزادان پسر بلامانع است زیرا شب، زمان مشاهده و یادگیری حرکات صورت دیگران نیست.
 مشابه این تحقیق در افراد بزرگسالی انجام شد که از تزریق بوتاکس استفاده کرده بودند. این ماده عضلات صورت را بی حرکت می کند و این افراد در بیان احساسات خود از طریق حرکات صورت با مشکل مواجه می شوند.
منبع:seemorgh.com


ریسه رفتن در کودکان

1- علت ریسه رفتن چیست؟

-علت واقعی آن دقیقا مشخص نشده است ، اما ممکن است به دلیل مسائل روحی روانی ویا عادتی باشد. آنچه که در این رابطه مهم است عدم وجود ضایعه و اختلال عصبی درمغز است و می توان آنرا یک مسئله طبیعی تلقی نمود که دربرخی از کودکان وجود دارد .

2- آیا در موقع ریسه رفتن ممکن است قسمتی از بدن کودک دچار لرز و انقباضات مکرر ( همانند تشنج ) شود؟

-بله . درحدود یک سوم موارد چند انقباض ولرز خفیف در دست ، پا یا عضلات صورت ( نظیر فک یا لب ها ) رخ می دهد و به سرعت نیز برطرف می شود و هیچ مسئله ای را به وجود نمی آورد ، اما درصورت وجود چنین حالتی برای اطمینان خاطر از عدم وجود صرع ، بهتر است به پزشک مراجعه شود . گاهی نیز کودک برای مدت کمتر از یک دقیقه بی حال وگیج ومنگ می شود .

3-درایجاد این حالت آیا ارث دخالت دارد ؟

-بله. دیده شده است که در حدود 23% موارد سابقه چنین حالتی درافراد خانواده کودک مبتلا وجود دارد .

4-ریسه رفتن چه ویژگیهایی دارد ؟

-خصوصیات و ویژگیهای ریسه رفتن عبارتنداز:

-این حالت درحدود4%  کودکان درسنین کمتر از 6تا 8 ماهگی اتفاق می افتد (75% موارد) و به ندرت ممکن است قبل از6 ماهگی یا پس از 6 سالگی  اتفاق بیفتد.

-همیشه درموقع بیداری اتفاق می افتد.

-تقریبا همیشه کمتر ازیک دقیقه طول می کشد و خود به خود بدون هیچ اقدامی بر طرف می شود.

-ممکن است روزی یکبار تا ماهی یکباراتفاق افتد.

5-آیا ریسه رفتن باعث صدمات و اختلالات عصبی می شود؟

-خیر. تقریبا هیچگاه دراثر ریسه رفتن صدمه ای به مغز نمی رسد  و در آینده نیز هیچ مشکل جسمی یا روحی برجای نمی گذارد .

6- ریسه رفتن تاچند سالگی باقی می ماند؟

-دراکثر موارد پس از سن 3 سالگی از بین می رود و در حدود 90%  بیماران تا سن 5 الی 6 سالگی به طور کامل بهبود یافته ودیگر دچار حملات نمی شوند و سایر کودکان نیز به مرور زمان بهبود می یابند.

ریسه رفتن در کودکان,علت ریسه رفتن در کودکان,ریسه رفتن کودکان,بیماری های کودکان ,بیماری نوزاد ,بیماری کودک

ریسه رفتن در کودکان

7- آیا ریسه رفتن نیاز به درمان خاصی دارد؟

-در اکثر موارد خیر. اگر دفعات ریسه رفتن بیش از یکبار در روز باشد و یا بیش از یکدقیقه طول بکشد ، اغلب با تجویز یک داوری آنتی کولینرژیک توسط  پزشک بهبود یافته و یا دفعات و مدت آن کاهش می یابد . البته رفتار والدین در برخورد با چنین حالتی نیز در بدتر یا بهتر شدن آن بی تاثیر نیست . در سایرموارد نیاز به هیچ نوع درمان خاصی نیست.

8- درموقع ریسه رفتن، والدین چه نکاتی را باید  رعایت کنند ؟

-برخورد مناسب والدین با چنین ناراحتی در اکثر موارد باعث بهبودی سریع حمله و حتی کاهش دفعات حمله می شود ، لذا به والدین توصیه می شود نکات زیر را رعایت کنند :

-درموقع حمله خونسردی خود را حفظ کرده و بدون آنکه کودک متوجه اضطراب ونگرانی شما شود او را دراز کرده و یک پارچه مرطوب ( سرد ) روی پیشانی او بگذارید.

-هرگزاقدام به باز کردن دهان کودک و یا گذاشتن چیزی داخل دهان او نکنید .

-برخی از والدین به اشتباه جهت اتمام حمله و نفس کشیدن ، شانه ها یا سر کودک را گرفته و شدیدا تکان می دهند . جدا از این کار خود داری کنید .

-نیازی به تنفس مصنوعی یا ماساژ قلبی نیست .

-طوری رفتار نکنید که کودک برای رسیدن به مقاصد واهداف خود از این حربه وشیوه استفاده کند .

-درحالات زیر کودک را بلا فاصله به اولین مرکز درمانی برسانید :

الف - اگرکودک بیش از یک دقیقه نفس نکشد .

ب - اگر اختلال هوشیاری پس از حمله بیش از یک دقیقه طول بکشد.

منبع تبیان

 


علایم و نشانه های دندان در آوردن در کودکان

نوزادان و كودكان با علائم متفاوتي دندان درمي‌آورند.ميزان درد دندان درآوردن نيز در آنها متفاوت است.

علائم و نشانه‌هاي دندان درآوردن
نوزادان و كودكان با علائم متفاوتي دندان درمي‌آورند. ميزان درد دندان درآوردن نيز در آنها متفاوت است. اين علائم چند روز ادامه دارند. برخي كودكان خوش‌شانس هستند كه به هنگام دندان درآوردن رنج و عذاب زيادي متحمل نمي‌شوند. يك‌سوم از كودكان آب دهان‌شان سرازير مي‌شود، يك‌سوم ديگر از كودكان كج‌خلق و تندمزاج مي‌شوند و يك‌سوم مابقي نيز دچار مشكلات مربوط به خواب مي‌شوند.


براي آنكه كودك‌تان به راحتي دندان درآورد و دچار درد و ناراحتي نشود، بهتر است روش‌هاي زير را امتحان كنيد:


* بيرون زدن نوك دندان از زير لثه
* تورم لثه
* تلاش كودك براي جويدن و مكيدن هر چيزي كه در دست دارد
* سرازير شدن آب دهان
* كج‌خلقي
* ماليدن صورت
* مشكلات مربوط به خواب (بدخوابي)
* امتناع از غذا خوردن
* ماليدن گوش‌ها


اگر متوجه چند نشانه از نشان‌هاي فوق در كودك‌تان شديد، احتمالاً به زودي متوجه دندان درآوردن او نيز خواهيد شد. اگر كودك‌تان طي اين روزها دچار اسهال، تب و آبريزش بيني شده است، آن را نشانه خاص دندان درآوردن قلمداد نكنيد؛‌ به‌خصوص اگر اين موارد بيشتر از 24 ساعت ادامه يابد؛ ‌چرا كه دندان درآوردن باعث اسهال و تب نمي‌شود. با اين وجود اغلب والدين مي‌گويند كه دندان درآوردن كودك‌شان به صورت مستقيم با اين نشانه همراه بوده است؛ ولي هنوز هيچ‌گونه دليل علمي اين ادعا را اثبات نكرده است. در صورت بروز اين علائم، كودك خود را نزد پزشك ببريد.


چه زماني دير دندان درآوردن بايد باعث نگراني والدين شود؟
معمولاً نخستين دندان سفيد و شيري كودك در 10-4 ماهگي بيرون مي‌زند، اما اگر كمي هم ديرتر شد، جاي هيچ‌گونه نگراني نيست. اگر دندان‌هاي كودك‌تان بسيار كند و دير به دير ظاهر مي‌شوند، اما رشد استخواني، پوستي و موهاي او كاملا طبيعي است، باز هم جاي نگراني نيست. اگر كودك‌تان تولد يكسالگي‌اش را پشت سر گذاشته اما هنوز دنداني درنياورده است، او را نزد پزشك ببريد.

 

حتي گاهي اوقات دندان‌هاي دائمي كودكان 9-8 ساله نيز مي‌افتد. در چنين مواقعي بهترين كار اين است كه به يك متخصص دندانپزشك و يا يك اُرتودنتيست مراجعه كنيد. دير دندان درآوردن در كودكاني كه سير طبيعي رشد خود را سپري مي‌كنند، نشانه خطر نيست. در ضمن دندان‌هايي كه ديرتر درمي‌آيند، ديرتر پوسيده و خراب مي‌شوند. بهترين كار مراجعه دندانپزشك از زمان رويش اولين دندان شيري يا يكسالگي است

منبع:madarclub.com

 


نرمی استخوان سر کودکان را جدی بگیرید

دکتر همتی، متخصص زنان و زایمان گفت:  کودکان در زمان به دنیا آمدن بدن نرم و منعطف دارند این روند با خوردن شیر مادر و گذشت زمان به استحکام استخوان ها تبدیل می شود.


 وی افزود: زمان شکل گیری و مستحکم شدن استخوان ها به خصوص در سر کودکان از زمان تولد تا 18 ماهگی ادامه خواهد داشت.


 همتی افزود: شایع ترین علت نرم ماندن استخوان ها مخصوصا استخوان جمجمه در ناحیه سر کم کاری تیروئید است.


 وی خاطر نشان کرد: اگر استخوان ها تا سن 18 ماهگی همچنان نرم بمانند باید این نوزادان تحت درمان دارویی قرار گیرند چرا که در صورت حاد شدن تحت جراحی قرار می گیرند.


 همتی در ادامه افزود:  کم کاری تیروئید در کودکان علاوه بر اینکه سبب نرمی استخوان ها و مشکلات حرکتی در آنها می شود در صورت درمان  نشدن منجر به عقب ماندگی ذهنی و کاهش رشد کودکان می شود.

منبع:yjc.ir

 


مناسب‌ترین بستنی برای کودک شما

بستنی‌ها دو گروه شیری و یخی دارند. بستنی‌های یخی از اسانس‌، رنگ‌های خوراکی و شیرین‌کننده‌هایی مانند شكر تشكیل می‌شوند. البته این نوع از بستنی‌ها هم انواع کارخانه‌ای دارند و هم غیرکارخانه‌ای. در كارخانه‌های معتبر در فرایند تولید از رنگ‌های طبیعی و مشابه آن كه جزو رنگ‌های خوراكی مجاز هستند، برای رنگ‌دادن به بستنی استفاده می‌شود، بنابراین رنگ آنها خطرساز نیست اما اگر بستنی یخی در كارگاه‌های كوچك و بدون نظارت وزارت بهداشت تولید شود، ممكن است از رنگ‌های غیرمجازی كه قاچاقی وارد شده است، در تهیه این نوع بستنی استفاده شود.

 

به این ترتیب اگر رنگ به كاررفته خوراكی و مجاز نباشد، می‌تواند برای سلامت مضر باشد و باعث بروز عوارضی مانند آلرژی، تحریك دستگاه گوارشی، تهوع، اسهال، علایم پوستی مانند كهیر و بروز بیش‌فعالی در كودكان شود. مصرف طولانی‌مدت آنها نیز با مسمومیت‌زایی كبد و كلیه و در نهایت اختلال در عملكردشان همراه است.

کدام بستنی برای کودکان مناسب است؟
معمولا بعد از 3 سالگی می‌توان 3-2 قاشق مرباخوری بستنی‌ (آن هم بستنی‌ای كه از شیر تهیه شده)، به‌عنوان جزیی از غذاهای تکمیلی و دسر در برنامه غذایی كودكان گنجاند. البته حتی این مقدار هم برای کودکانی که استعداد چاقی دارند، توصیه نمی‌شود. در ضمن، به دلیل آنكه میزان کالری انواع بستنی‌ها با یكدیگر متفاوت است، برحسب وزن کودک باید نوع مناسب بستنی را انتخاب کرد زیرا بستنی‌های معمولی به دلیل تشكیل شدن از شیر، شکر، تخم‌مرغ و مقداری خامه در هر 100 میلی لیترشان، 100 کیلوکالری انرژی دارند. كالری بستنی‌های یخی کمتر است اما نباید در مصرفشان زیاده‌روی كرد.

با توجه به اینكه بستنی‌های یخی فقط شامل شکر، رنگ و آب و فاقد هر نوع ماده غذایی هستند، مصرفشان به‌خصوص برای كودكان، سالمندان و زنان باردار توصیه نمی‌شود. زیاده‌روی در مصرف این نوع از بستنی‌ها به دلیل شکر افزوده‌شده، برای افراد کم‌تحرک یا كسانی که دچار اضافه‌وزن هستند نیز می‌تواند خطر چاقی را به همراه داشته باشد. یخ در بهشت هم سرشار از رنگ‌های مصنوعی است و هیچ ارزش غذایی‌ای ندارد و مصرفش به هیچ گروه سنی‌ای توصیه نمی‌شود. با توجه به شروع فصل تابستان و تمایل به مصرف بستنی، بهترین نوع بستنی‌هایی هستند كه از شیر تهیه شده‌اند.

 

 منبع:salamatnews.com